Ուսումնասիրման օժանդակ նյութեր
Նեփի՝ Հելամանի որդի Նեփիի որդին
նախորդ հաջորդ

Նեփի՝ Հելամանի որդի Նեփիի որդին

Նեփիացի տասներկու աշակերտներից մեկը, որն ընտրվել էր հարություն առած Հիսուս Քրիստոսի կողմից Մորմոնի Գրքում (3 Նեփի 1.2–3; 19.4): Այս մարգարեն իր ժողովրդի համար ուժգին աղոթեց Տիրոջը: Նեփին լսեց Տիրոջ ձայնը (3 Նեփի 1.11–14): Նեփիին նաև այցելեցին հրեշտակները, նա դևեր դուրս գցեց, մահից բարձրացրեց իր եղբորը և վկայություն բերեց, որին հնարավոր չէր չհավատալ (3 Նեփի 7.15–19; 19.4): Նեփին սուրբ գրքերի հիշատակարան էր վարում (3 Նեփի 1.2–3):

3 Նեփիի գիրքը

Գիրք՝ Մորմոնի Գրքում, գրված Նեփիի որդի Նեփիի կողմից: 1–10-րդ գլուխները ցույց են տալիս Տիրոջ գալստի մասին մարգարեությունների իրականացումը: Տրվեց Քրիստոսի ծննդյան նշանը. մարդիկ ապաշխարեցին. բայց հետո նրանք վերադարձան ամբարշտության: Ի վերջո, փոթորիկները, երկրաշարժերը, կատաղի մրրիկները և մեծ կործանումը նշանավորեցին Քրիստոսի մահը: 11–28-րդ գլուխներն արձանագրում են Քրիստոսի գալուստն Ամերիկյան աշխարհամաս: Սա 3 Նեփիի գրքի առանցքային մասն է: Քրիստոսի խոսքերից շատերը նման են Աստվածաշնչում արձանագրված նրա քարոզներին (օրինակ՝ Մատ. Ե–Է և 3 Նեփի 12–14): 29–30-րդ գլուխները Մորմոնի խոսքերն են ուղղված վերջին օրերի ազգերին:

4 Նեփիի գիրքը

Այս գիրքն ունի միայն քառասունինը հատված, բոլորը՝ մեկ գլխում, սակայն ընդգրկում է Նեփիացիների պատմության մոտ երեք հարյուր տարին (Ք.ծ.հ. 34–321թթ.): Մի քանի սերունդների գրողներ, այդ թվում՝ Նեփին, գրել են այդ հիշատակարանում: 1–19-րդ հատվածները պատմում են, որ Քրիստոսի այցելությունից հետո, բոլոր Նեփիացիներն ու Լամանացիները դարձի եկան դեպի ավետարանը: Գերիշխում էր խաղաղությունը, սերը և ներդաշնակությունը: Երեք Նեփիացի աշակերտները, որոնց Քրիստոսը թույլ էր տվել մնալ երկրի վրա, մինչև իր երկրորդ գալուստը (3 Նեփի 28.4–9), ծառայում էին ժողովրդին: Նեփին հիշատակարանները թողեց իր որդի Ամովսին: 19–47-րդ հատվածներն արձանագրում են Ամովսի ծառայության (84 տարի) և նրա որդի Ամովսի ծառայության (112 տարի) մասին: Ք.ծ.հ. 201 թվականին հպարտությունն սկսեց խնդիրներ առաջացնել մարդկանց մեջ, որոնք բաժանվել էին դասերի և հիմնել կեղծ եկեղեցիներ՝ շահ ստանալու նպատակով (4 Նեփի 1.24–34):

4 Նեփիի վերջին հատվածները ցույց են տալիս, որ ժողովուրդը կրկին վերադարձավ ամբարշտության (4 Նեփի 1.35–49): Ք.ծ.հ. 305 թվականին Ամովսի որդի Ամովսը մահացավ և նրա եղբայր Ամմարոնը, ապահովության համար, թաքցրեց բոլոր սրբազան հիշատակարանները: Հետագայում Ամմարոնը հիշատակարանները վստահեց Մորմոնին, որը շատ իրադարձություններ արձանագրեց իր կյանքից, իսկ հետո համառոտագրեց դրանք (Մորմ. 1.2–4):