สิ่งช่วยศึกษา
บริสุทธิ์ (ความ), พิศุทธิ์ (ความ)
ก่อนหน้า ถัดไป

บริสุทธิ์ (ความ), พิศุทธิ์ (ความ)

เป็นอิสระจากบาปหรือความผิด; ไร้ที่ติ. บุคคลบริสุทธิ์เมื่อความคิดและการกระทำของเขาสะอาดในทุก ๆ ด้าน. บุคคลที่ทำบาปจะบริสุทธิ์ได้โดยผ่านศรัทธาในพระเยซูคริสต์, การกลับใจ, และรับศาสนพิธีของพระกิตติคุณ.