สิ่งช่วยศึกษา
ลำดับเหตุการณ์
ก่อนหน้า ถัดไป

ลำดับเหตุการณ์

ลำดับเหตุการณ์, หรือเหตุการณ์ต่อไปนี้, ไม่ครอบคลุมทั้งหมดและมีเจตนาเพียงเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจลำดับเหตุการณ์ในสมัยพระคัมภีร์ไบเบิลและพระคัมภีร์มอรมอนเท่านั้น :

เหตุการณ์ต่าง ๆ ในวันเวลาของผู้ประสาทพรสมัยแรก : (เนื่องจากความยุ่งยากในการระบุวันที่แน่นอนของเหตุการณ์ต่าง ๆ ในหมวดนี้, จึงมิได้ลงวันที่ไว้.)

ก่อนคริสตกาล (หรือก่อนคริสต์ศักราช)

๔๐๐๐

อาดัมตก.

เอโนคปฏิบัติศาสนกิจ.

โนอาห์ปฏิบัติศาสนกิจ; น้ำท่วมแผ่นดินโลก.

สร้างหอบาเบล; ชาวเจเร็ดเดินทางไปแผ่นดินที่สัญญาไว้.

เมลคีเซเดคปฏิบัติศาสนกิจ.

โนอาห์สิ้นชีวิต.

อับราม (อับราฮัม) เกิด.

อิสอัคเกิด.

ยาโคบเกิด.

โยเซฟเกิด.

โยเซฟถูกขายไปยังอียิปต์.

โยเซฟแสดงตนต่อหน้าฟาโรห์.

ยาโคบ (อิสราเอล) และครอบครัวของท่านลงไปยังอียิปต์.

ยาโคบ (อิสราเอล) สิ้นชีวิต.

โยเซฟสิ้นชีวิต.

โมเสสเกิด.

โมเสสนำลูกหลานของอิสราเอลออกจากอียิปต์ (อพยพ).

โมเสสได้รับการแปรสภาพ.

โยชูวาสิ้นชีวิต.

หลังจากโยชูวาสิ้นชีวิต, ช่วงเวลาของผู้วินิจฉัยเริ่มขึ้น, ผู้วินิจฉัยคนแรกคือโอทนีเอลและคนสุดท้ายคือซามูเอล; ไม่ทราบลำดับและวันเดือนปีที่แน่นอนของผู้วินิจฉัยคนอื่น ๆ.

ซาอูลได้รับการเจิมเป็นกษัตริย์.

เหตุการณ์ต่าง ๆ ของสหราชอาณาจักรแห่งอิสราเอล :

๑๐๙๕

เริ่มสมัยการปกครองของซาอูล.

๑๐๖๓

ซามูเอลเจิมดาวิดเป็นกษัตริย์.

๑๐๕๕

ดาวิดเป็นกษัตริย์ในเฮโบรน.

๑๐๔๗

ดาวิดเป็นกษัตริย์ในเยรูซาเล็ม; นาธันและกาดพยากรณ์.

๑๐๑๕

ซาโลมอนเป็นกษัตริย์ของอิสราเอลทั้งหมด.

๙๙๑

พระวิหารเสร็จสมบูรณ์.

๙๗๕

ซาโลมอนสิ้นชีวิต; สิบเผ่าทางเหนือกบฏต่อเรโหโบอัม, บุตรของเขา, และอิสราเอลถูกแบ่งแยก.

เหตุการณ์ต่าง ๆ ของอิสราเอล :

เหตุการณ์ต่าง ๆ ของยูดาห์ :

เหตุการณ์ต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์พระคัมภีร์มอรมอน :

๙๗๕

เยโรโบอัมเป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอล.

๙๔๙

ชิชัก, กษัตริย์แห่งอียิปต์, ปล้นสะดมเยรูซาเล็ม.

๘๗๕

อาหับปกครองในสะมาเรียดูแลอิสราเอลตอนเหนือ; เอลียาห์พยากรณ์.

๘๕๑

เอลีชาทำปาฏิหาริย์มากมาย.

๗๙๒

อาโมสพยากรณ์.

๗๙๐

โยนาห์และโฮเชยาพยากรณ์

๗๔๐

อิสยาห์เริ่มพยากรณ์. (ก่อตั้งโรม; นาโบนัสซาร์เป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนใน ๗๔๗; ทิกลัทปิเลเสอร์ที่สามเป็นกษัตริย์แห่งอัสซีเรียตั้งแต่ ๗๔๗ ถึง ๗๓๔.)

๗๒๘

เฮเซคียาห์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์. (แชลมาเนเสอร์ที่สี่เป็นกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย.)

๗๒๑

อาณาจักรตอนเหนือถูกทำลาย; เผ่าทั้งสิบถูกนำไปเป็นเชลย; มีคาห์พยากรณ์.

๖๔๒

นาฮูมพยากรณ์.

๖๒๘

เยเรมีย์และเศฟันยาห์พยากรณ์.

๖๐๙

โอบาดีห์พยากรณ์; ดาเนียลถูกนำไปเป็นเชลยที่บาบิโลน. (นีนะเวห์ล่มสลายใน ๖๐๖; เนบูคัดเนสซาร์เป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนตั้งแต่ ๖๐๔ ถึง ๕๖๑).

๖๐๐

ลีไฮออกจากเยรูซาเล็ม.

๕๙๘

เอเสเคียลพยากรณ์ในบาบิโลน; ฮาบากุกพยากรณ์; เศเดคียาห์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์.

๕๘๘

มิวเล็คเดินทางจากเยรูซาเล็มไปแผ่นดินที่สัญญาไว้.

๕๘๘

ชาวนีไฟแยกตนออกจากชาวเลมัน (ระหว่าง ๕๘๘ ถึง ๕๗๐).

๕๘๗

เนบูคัดเนสซาร์ยึดครองเยรูซาเล็ม.

เหตุการณ์ต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ชาวยิว :

เหตุการณ์ต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์พระคัมภีร์มอรมอน :

๕๓๗

ไซรัสประกาศอนุญาตให้ชาวยิวกลับจากบาบิโลน.

๕๒๐

ฮักกัยและเศคาริยาห์พยากรณ์.

๔๘๖

ช่วงชีวิตของเอสเธอร์.

๔๕๘

เอสราได้รับมอบอำนาจให้ทำการปฏิรูป.

๔๔๔

เนหะมีย์ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองยูเดีย.

๔๓๒

มาลาคีพยากรณ์.

๔๐๐

เจรอมได้รับแผ่นจารึก.

๓๖๐

ออมไนได้รับแผ่นจารึก.

๓๓๒

อเล็กซานเดอร์มหาราชรบชนะซีเรียและอียิปต์.

๓๒๓

อเล็กซานเดอร์สิ้นชีวิต.

๒๗๗

เริ่ม Septuagint, งานแปลพระคัมภีร์จากภาษายิวเป็นภาษากรีก.

๑๖๗

มัทธาธีอัส ตระกูลแมคคาบี กบฏต่อซีเรีย.

๑๖๖

ยูดาส แมคคาเบียส เป็นผู้นำของชาวยิว.

๑๖๕

ชำระล้างพระวิหารและอุทิศใหม่; ฮานุคคาห์เกิดขึ้น.

๑๖๑

ยูดาส แมคคาเบียส สิ้นชีวิต.

๑๔๘

อบินาไดเป็นมรณสักขี; แอลมาสถาปนาศาสนจักรอีกครั้งในบรรดาชาวนีไฟ.

๑๒๔

เบ็นจามินกล่าวคำปราศรัยแก่ชาวนีไฟเป็นครั้งสุดท้าย.

๑๐๐

แอลมาผู้บุตรและบุตรทั้งหลายของโมไซยาห์เริ่มงานของพวกเขา.

๙๑

การปกครองของเหล่าผู้พิพากษาเริ่มต้นในบรรดาชาวนีไฟ.

๖๓

ปอมเปย์รบชนะเยรูซาเล็ม, และการปกครองของพวกแมคคาบีสิ้นสุดในอิสราเอล.

๕๑

คลีโอพัตราปกครอง.

๔๑

เฮโรดและฟาซาเอลเป็นสองในสี่เจ้าเมืองปกครองยูเดียร่วมกัน.

๓๗

เฮโรดเป็นผู้นำในเยรูซาเล็ม.

๓๑

เกิดการต่อสู้ที่อัคติอุม; ออกัสตัสเป็นจักรพรรดิแห่งโรมตั้งแต่ ๓๑ ปีก่อนคริสตกาล ถึง ค.ศ. ๑๔.

๓๐

คลีโอพัตราสิ้นชีวิต.

๑๗

เฮโรดบูรณะพระวิหาร.

แซมิวเอลชาวเลมันพยากรณ์ถึงการประสูติของพระคริสต์.

เหตุการณ์ต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ชาวคริสต์ :

เหตุการณ์ต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์พระคัมภีร์มอรมอน :

ค.ศ. (หรือคริสต์ศักราช)

ค.ศ. หรือคริสต์ศักราช

การประสูติของพระเยซูคริสต์.

๓๐

เริ่มต้นการปฏิบัติศาสนกิจของพระคริสต์.

๓๓

พระคริสต์ทรงถูกตรึงกางเขน.

๓๓ หรือ ๓๔

พระคริสต์ผู้ทรงฟื้นคืนพระชนม์ทรงปรากฏพระองค์ในอเมริกา.

๓๕

เปาโลเปลี่ยนใจเลื่อมใส.

๔๕

เปาโลออกเดินทางไปเผยแผ่ศาสนาครั้งที่หนึ่ง.

๕๘

เปาโลถูกส่งไปโรม.

๖๑

ประวัติศาสตร์กิจการของอัครทูตสิ้นสุด.

๖๒

โรมถูกเผา; ชาวคริสต์ถูกข่มเหงภายใต้นีโร.

๗๐

ชาวคริสต์กลับไปเปลลา; เยรูซาเล็มถูกล้อมและถูกยึดไว้.

๙๕

ชาวคริสต์ถูกชาวโดไมท์ข่มเหง.

๓๘๕

ประชาชาติชาวนีไฟถูกทำลาย.

๔๒๑

โมโรไนซ่อนแผ่นจารึก.