Mga Tawag sa Pagpangalagad sa Simbahan

Sa kadaghanang Protestante nga palibot sa unang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw, ang indibidwal nga mga magsisimba kasagarang mopahayag sa ilang relihiyosong pasalig isip usa ka “balaan nga pagpangalagad ug pagkinabuhi” ug usa ka “tawag sa pagpangalagad.” Ang buhat sa ministriya gilaoman nga moresulta gikan nianang tawag sa pagpangalagad. Ang pulong “ordinasyon” sa kasagaran nagpasabot sa pormal nga pagkompirma sa awtoridad sa ministriya ngadto sa tawo nga mihangop sa tawag sa pagpangalagad gikan sa Dios. Si Joseph Smith nakadawat og mga pagpadayag tali sa 1829 ug 1831 nga migamit og samang pinulongan kon magpili og mga sakop ngadto sa mga buhatan sa Simbahan. Bisan kon ang pulong nga “tawag sa pagpangalagad” padayon nga nagpasabot sa balaan nga pagpangalagad ug pagkinabuhi, ang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw sagad mogamit sa maong pulong nga nagpasabot sa piho nga mga tahas sulod sa mga organisasyon sa Simbahan nga paspas kaayong nagkalapad.

Nagsugod sa tigom sa pagtukod niadtong 1830, ang mga buhatan sa pagkapari mao ang mga tawag sa pagpangalagad sulod sa Simbahan, ang matag usa may kalambigitan sa piho nga mga kaakohan. Samtang nagtubo ang Simbahan, dugang nga mga kaakohan ang gihatag gikan niini nga estruktura sa pagkapari, una sa kasagaran isip mga buluhaton sulod sa usa ka buhatan sa pagkapari. Ang mga opisyal magpundok pinaagi sa mga konseho ug mga korum aron sa pagtuman sa ilang hiniusang mga responsibilidad alang sa ilang lokal nga mga kongregasyon ug sa Simbahan sa kinatibuk-an.

Niining panahona, ang mga lider misugyot og mga appointment ug mga buluhaton pinaagi sa pangpubliko nga mga miting ug ang mga nanambong dayag nga mobotar alang sa pag-uyon o pagsupak sa maong mga sugyot, usahay makaaghat og mga diskusyon mahitungod sa mga alternatibo. Ingon niini ang kahimoan diin ang pipila ka lider ginaingon nga “gipili” sa ilang buhatan o tawag sa pagpangalagad. Sama pananglit, gipasabot ni Joseph Smith ang nagpundar nga mga sakop sa Relief Society kon sa unsang paagi nga ang pagpadayag nga gidirekta ngadto kang Emma Smith (Doktrina ug mga Pakigsaad 25) mitawag kaniya nga “pinili nga babaye, kinsa gitawag [sa Ginoo]” ug “miordina” kaniya nianang panahona aron modumala sa Relief Society. Human sa pagbotar sa mga sakop sa Relief Society aron paluyohan si Emma isip ilang presidente, si John Taylor “mipandong sa iyang mga kamot sa ulo ni Mrs. Smith ug mipanalangin kaniya … aron mobarog ug modumala ug mohatag og dignidad sa iyang Buhatan, sa pagtudlo” sa mga babaye sa Simbahan. Sa nahabiling bahin sa ika-19 nga siglo, ang ubang mga opisyales sa Simbahan sa kasagaran milihok sa ilang mga responsibilidad sumala niini nga sundanan: gitawag sa Ginoo pinaagi sa pagpadayag ug inspirasyon, gipresentar ngadto sa uban alang sa pagpaluyo nga boto, “gitawag” o gipaluyohan pinaagi sa pag-uyon sa kadaghanan, ug “giordinahan” o “gi-set apart” pinaagi sa pagpandong sa mga kamot aron makadawat og mga panalangin sa pagtuman sa mga kaakohan sa ilang buhatan.

Sa tibuok nga ika-19 nga siglo, nagsagubang ang Simbahan og daghan kaayong lokal nga mga panginahanglan ug mihatag og sibiko ug relihiyoso nga mga buluhaton ngadto sa mga miyembro sa mga ward ug mga stake. Ang tigsuporta nga mga organisasyon sama sa Primary, Sunday School, ug mga Asosasyon alang sa Angay-angay nga Pag-uswag mihatag og mga buluhaton sa bisan unsang katungdanan sa pagkapari, kasagaran ngadto sa mga boluntaryo. Sa mga misyon, sa kasagaran ordinahan ang mga misyonaryo ngadto sa mga buhatan sa seventy ug elder, dayon tawagon sa daghang higayon alang sa lain-laing mga buluhaton sa misyon. Sa dihang ang unang sister nga mga misyonaryo nakadawat og mga tawag sa pagpangalagad aron moserbisyo og full-time nga mga misyon niadtong mga katuigan sa 1890, ang ilang buluhaton gihimong pormal pinaagi sa pag-set apart aron hatagan og panalangin. Sa pagsugod sa ika-20 nga siglo, ang “mga tawag sa pagpangalagad” nagkaanam nga nakonektado sa mga tahas ug mga responsibilidad sa mga organisasyon sa Simbahan gikan man kini sa usa ka katungdanan sa priesthood o dili.

Niining samang higayon ug samtang ang Simbahan nagpadayon sa paglambo, ang mga lider naningkamot sa pagpahapsay sa mga pagpadagan ug pagpaminos sa kalibog sa mga ward, stake, ug mga organisasyon. Usa ka correlation committee, nga nagtinguha nga makab-ot ang mas dakong katin-awan ug pagkaparehas sa tibuok Simbahan, mirebyo sa literatura nga gihimo sa Simbahan o sa bisan unsang auxiliary nga mga organisasyon niini. Niini nga kahimtang, ang termino nga “tawag sa pagpangalagad” nagpasabot sa bisan unsang responsibilidad o buluhaton nga ihatag ngadto sa usa ka tawo sa usa ka yugto sa panahon. Ang kalainan tali sa “giordinahan” ug “gi-set apart” mas naklaro. Ang pag-ordina nakonektado lamang sa pagtugyan sa awtoridad sa pagpakapari pinaagi sa pagpandong sa mga kamot ug pagdawat sa katungdanan sa pagkapari, samtang ang pag-set apart naghulagway sa usa ka tawo nga pormal nga nakadawat og responsibilidad ug adunay espesyal nga mga panalangin nga may kalabotan niana nga tahas nga gipahayag sa usa ka naghupot sa priesthood. Sa samang paagi nga ang mga lider ug mga konseho mihatag og mga tawag sa pagpangalagad ngadto sa mga indibidwal, mihatag sila og mga “pag-release” aron sa pagluwat sa usa ka tawo gikan sa iyang tawag sa pagpangalagad. Samtang ang mga tawag sa pagpangalagad mas kasagaran nga magtuyok-tuyok ra sa regular nga mga miyembro ug wala na gilakip sa usa ka piho nga buhatan, ang mga pag-release nahimong mas regular ug ang tibuok kinabuhi nga mga tawag sa pagpangalagad nahimong dili na komon.

Sa tibuok ika-20 nga siglo ug ngadto sa ika-21 nga siglo, ang mga tawag sa pagpangalagad maoy silbing unang pamaagi alang sa boluntaryong pagserbisyo ug pagpalihok sa mga kalihokan sa mga kongregasyon. Sa sayong bahin sa 2000, ang mga tawag sa pagpangalagad gikonsiderar nga kinahanglanon sa matag miyembro sa Simbahan; si Presidente Gordon B. Hinckley mitudlo nga ang matag miyembro nagkinahanglan og higala, responsibilidad, ug maamumahan pinaagi sa pulong sa Dios. Alang niana nga katuyoan, ang boluntaryong pagserbisyo gipahiangay sa halos tanang mga misyon ug mga kongregasyon sa Simbahan pinaagi sa mga tawag sa pagpangalagad.

Mga Kapanguhaan sa Simbahan

Learning and Serving in the Church (Salt Lake City: The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, 2016).

Kinatibuk-ang Tamdanan nga Basahon: Pagserbisyo diha sa Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw (Siyudad sa Salt Lake: Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw, 2024), ChurchofJesusChrist.org/study/manual/general-handbook.

Bibliyograpiya

Ang mosunod nga mga pagmantala naghatag og dugang nga impormasyon mahitungod niini nga hilisgotan. Pinaagi sa pagpadangop o sa pagkonektar kanimo ngadto niini nga mga kapanguhaan, wala kami mag-endorso o maggarantiya sa sulod o sa mga panghunahuna sa mga tagsulat.

David J. Whittaker ug Arnold K. Garr, eds., A Firm Foundation: Church Organization and Administration (Provo, UT: Religious Studies Center, 2011).

Jonathan A. Stapley, The Power of Godliness: Mormon Liturgy and Cosmology (New York: Oxford University Press, 2018).

May Kalabotan nga mga Hisgotanan: Mga Kausaban sa Organisasyon sa Pagkapari, Inuyonan sa Kadaghanan, Correlation, Mga Ward ug mga Stake

1. Richard Watson, A Biblical and Theological Dictionary: Explanatory of the History, Manners, and Customs of the Jews, and Neighbouring Nations, American ed. (New York: Methodist Episcopal Church, 1832), 192–94, 722–23; Robert S. Michaelsen, “Changes in the Puritan Concept of Calling or Vocation,” New England Quarterly, vol. 26, no. 3 (Sept. 1953), 315–36; Patricia U. Bonomi, Under the Cope of Heaven: Religion, Society, and Politics in Colonial America (New York: Oxford University Press, 1986), 107–9; Jon Butler, Awash in a Sea of Faith: Christianizing the American People (Cambridge, MA: Harvard University Press, 1990), 116–28. Kining Protestante nga bokabularyo nga naglibot sa ministeryal nga pagtudlo ug mga ordinasyon sa Iningles nga pinulongan nagsugod sa panahon sa Repormasyon sa 1500 (tan-awa sa “Calling (n.),” sa Oxford English Dictionary [online], oed.com/view/Entry/26439).

2. Kathleen Flake, “Ordering Antinomy: An Analysis of Early Mormonism’s Priestly Offices, Councils, and Kinship,” Religion and American Culture, vol. 26, no. 2 (Summer 2016), 139–83; “Revelation, May 1829–A [D&C 11],” JosephSmithPapers.org; “Revelation, June 1829–B [D&C 18],” JosephSmithPapers.org; “Revelation, July 1830–A [D&C 24],” JosephSmithPapers.org; “Revelation, July 1830–C [D&C 25],” JosephSmithPapers.org.

3. “Articles and Covenants, circa April 1830 [D&C 20],” JosephSmithPapers.org.

4. Tan-awa sa mga Hisgotanan: Miting sa Pagsugod sa Simbahan ni Kristo, Inuyonan sa Kadaghanan.

5. Nauvoo Relief Society Minute Book, Mar. 17, 1842, 8–9, JosephSmithPapers.org; see Topic: Female Relief Society of Nauvoo.

6. Nagrepresentar sa World’s Parliament of Religions niadtong 1893, si Emily S. Richards mipasabot niini nga kalainan sama sa naobserbahan kaniadto: Sa “pormal nga organisasyon sa Simbahan, ang babaye walay opisyal nga posisyon. Sa ato pa, dili siya mahimong maghupot sa katungdanan sa usa ka Apostol, ni sa usa ka High Priest, ni sa usa ka Seventy, ni sa usa ka Bishop, ni sa usa ka Deacon, ni sa bisan unsa nga katungdanan sa Pagkapari. Apan sa pagpili sa mga opisyal sa Simbahan pinaagi sa pagboto nga gidawat sa kadaghanan, ang pagboto sa babaye sama og potensiyal sa lalaki, ug sa auxiliary nga mga katilingban sa Simbahan … ang mga babaye naghupot og opisyal nga mga posisyon diin sila gi-set apart pinaagi sa pagpandong sa mga kamot ug pag-ampo sa tukma nga mga opisyal sa Simbahan. Mao nga ang kababayen-an ordinahan nga mahimong mga opisyal” sa” “Relief Societies,” “Young Ladies Mutual Improvement Associations,” ug “Primary Associations”; Emily S. Richards, qtd. in B. H. Roberts, “The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints at the Parliament of Religions,” Improvement Era, vol. 2, no. 12 (Oct. 1899), 901.

7. Gordon B. Hinckley, sa Conference Report, Apr. 1997, 66–68.