Den Här wäert et mir oder iergendengem anere Mann, deen als President vun dëser Kierch steet, ni erlaben, iech an d’Ieren ze féieren. Et ass net am Programm. Et ass net am Geescht vu Gott. Wann ech dat géif probéieren, géif den Här mech vu menger Plaz ewechhuelen, an esou wäert Hien och mat all aner Mann maachen, dee probéiert, d’Mënschekanner vun de Gottes Orakelen an hirer Flicht ofzewieren. (Een-an-siechzegst Hallef-järlech Generalkonferenz vun der Kierch, Méindeg, 6. Oktober 1890, Salt Lake City, Utah. Bericht an Deseret Evening News, 11. Oktober 1890, S. 2.)

Et ass egal, wie lieft oder wie stierft, oder wie beruff ass, dës Kierch ze féieren, si mussen se duerch d’Inspiratioun vum Allmächtege Gott féieren. Wann si et net esou maachen, kënne si et guer net maachen. …

Ech hunn an der leschter Zäit e puer Offenbarunge kritt, déi ganz wichteg fir mech waren, an ech wäert iech soen, wat den Här mir gesot huet. Loosst mech iech un dat erënneren, wat als Manifest bezeechent gëtt. …

Den Här huet mir gesot, ech soll den Hellege vun de Leschten Deeg eng Fro stellen, an Hien huet mir och gesot, datt wann si op dat lauschteren, wat ech hinne soen, an d’Fro beäntweren, déi hinne gestallt gëtt, si wäerten duerch de Geescht an d’Muecht vu Gott, all dat selwecht äntweren, an all dat selwecht gleewen, wat dës Saach ugeet.

D’Fro ass dës: Wat ass dee beschte Wee fir d’Helleger vun de Leschten Deeg ze verfollegen—weider ze versichen, d’Plural-Bestietnes ze praktizéieren, géint d’Gesetzer vun der Natioun an dem Widderstand vu siechzeg Millioune Mënschen, an op Käschte vum Konfiszéieren a vum Verloscht vun all den Tempelen, an dem Stoppe vun all den Ordinatiounen doranner, souwuel fir déi Lieweg wéi och fir déi Doudeg, an der Prisongsstrof vun der Éischter Presidentschaft, an den Zwielef, an de Familljecheffen an der Kierch, an dem Konfiszéiere vu perséinlechem Besëtz vum Vollek (wat all eleng d’Praxis géif stoppen); oder, nodeems mir gemaach a gelidden hunn, wat mir duerch eist Anhale vun dësem Prinzip gemaach a gelidden hunn, d’Praxis ophalen an eis dem Gesetz ënnerwerfen, an doduerch d’Propheten, d’Apostelen an d’Pappen doheem loossen, fir datt si d’Leit instruéiere kënnen an d’Flichte vun der Kierch erfëllen, an och d’Tempelen an den Hänn vun den Hellege loossen, fir datt si d’Veruerdnunge vum Evangelium erfëlle kënnen, souwuel fir déi Lieweg wéi och fir déi Doudeg?

Den Här huet mir duerch Visioun an Offenbarung genau gewisen, wat géif geschéien, wa mir dës Praxis net ophalen. Wa mir se net opgehal hätten, hätt dir kee Gebrauch fir … iergendee vun de Männer an dësem Tempel zu Logan gehat; well all Veruerdnunge géifen am ganze Land Zion ophalen. Duerchernee géif a ganz Israel regéieren, a vill Männer géifen a Gefaangenschaft geholl ginn. Dës Schwieregkeet wier iwwer déi ganz Kierch komm, a mir wäre gezwonge gewiescht, dës Praxis opzehalen. Elo ass d’Fro, ob se op dës Manéier gestoppt soll ginn, oder op déi Manéier, wéi den Här eis et manifestéiert huet, an eis Propheten an Apostelen a Pappe fräi Männer loossen, an d’Tempelen an den Hänn vum Vollek, sou datt déi Doudeg erléist kënne ginn. Eng grouss Zuel ass scho vun dësem Vollek aus dem Prisong an der Geeschterwelt befreit ginn, a soll d’Aarbecht weidergoen oder ophalen? Dëst ass d’Fro, déi ech den Hellege vun de Leschten Deeg virleeën. Dir musst selwer urteelen. Ech wëll, datt dir se selwer beäntwert. Ech wäert se net beäntweren; mee ech soen iech, datt dat genau déi Situatioun ass, an där mir als Vollek gewiescht wieren, wa mir net dee Wee geholl hätten, dee mir gemaach hunn.

… Ech hu genau gesinn, wat geschéie géif, wann näischt gemaach gi wier. Ech hat dëse Geescht schonn zënter laanger Zäit a mir. Mee ech wëll dëst soen: Ech hätt all d’Tempelen aus eisen Hänn loosse missen; ech hätt selwer an de Prisong goe missen, an all anere Mann hätt dohinner goe missen, wann de Gott vum Himmel mir net gebueden hätt, dat ze maachen, wat ech gemaach hunn; a wéi d’Stonn koum, an där ech gebuede gouf, dat ze maachen, war mir alles kloer. Ech si virum Här gaangen, an ech hu geschriwwen, wat den Här mir gesot huet, dat ech schreiwe soll. …

Ech loossen dat bei iech, fir datt dir et consideréiere kënnt an iwwerleet. Den Här ass mat eis um Wierk. (Cache Poul Konferenz, Logan, Utah, Sonndeg, den 1. November 1891.) Bericht am Deseret Weekly, 14. November 1891.)

Elo wäert ech iech soen, wat mir manifestéiert gouf a wat de Jong vu Gott an dëser Saach gemaach huet. … All dës Saache wieren eriwwer, sou wéi Gott den Allmächtege lieft, wann dëst Manifest net gi gi wier. Dofir huet de Jong vu Gott sech geneigt gefillt, dës Saach der Kierch an der Welt fir Zwecker a sengem eegenen Denken ze presentéieren. Den Här hat d’Grënnung vun Zion bestëmmt. Hien hat d’Fäerdegstellung vun dësem Tempel bestëmmt. Hien hat bestëmmt, datt d’Erléisung vun de Liewegen an den Doudegen an dësen Däller vun de Bierger gi sollt. An den Allmächtege Gott huet bestëmmt, datt den Däiwel et net verhënnere soll. Wann dir dat verstoe kënnt, ass dat e Schlëssel dozou. (Aus enger Ried bei der sechster Sessioun vun der Aweiung vum Tempel zu Salt Lake, Abrëll 1893. Typoskript vun den Aweiungsgottesdéngschter, Archiven, Kierch-Historescht Departement, Salt Lake City, Utah.)