1 Kuckt, lauschtert, o dir Eelste vu menger Kierch, schwätzt den Här, äre Gott, jo, Jesus Christus, ären Affekot, dee weess, datt de Mënsch schwaach ass a wéi deenen ze bäizestoen ass, déi a Versuchung geroden.

2 A wierklech, meng Ae rouen op deenen, déi nach net an d’Land Zion komm sinn; dofir ass är Missioun nach net erfëllt.

3 Mee sidd dir geséint, well deen Temoignage, deen dir ginn hutt, ass am Himmel opgezeechent, sou datt d’Engelen et betruechte kënnen; a si freeën sech iwwert iech, an är Sënde sinn iech verzien.

4 An elo setzt är Rees fort. Sammelt iech am Land Zion, an haalt eng Versammlung a freet iech mateneen; a bréngt dem Allerhéchsten e Sakrament duer.

5 An da géift dir zeréck kéieren, fir Temoignage ze ginn, jo, alleguerten zesummen oder zwee an zwee, wéi et iech gutt schéngt—mir mécht et näischt aus; awer sidd trei, a verkënnegt de Bewunner vun der Äerd, nämlech an de Kongregatioune vun de Béisen, frou Noriicht.

6 Kuckt, ech, den Här, hunn iech zesumme gefouert, fir dat sech d’Verspriechen erfëllt, no deem déi Trei ënnert iech beschützt ginn a sech mateneen am Land Missouri freeë géifen. Ech, den Här, ginn deenen, déi trei sinn, Verspriechungen a kann net léien.

7 Ech, den Här, si Wëllens: Wann ee vun iech de Wonsch huet, op Päerd oder Iesel ze reiden oder an engem Won ze fueren, sou soll hien dës Seenung empfänken, wann hien se aus der Hand vum Här empfänkt, am Häerz fir alles dankbar.

8 Dës verbleift bei iech, fir datt dir mat Urteelsverméigen an no den Uweisunge vum Geescht handele kënnt.

9 Kuckt, d’Räich ass äert. A kuckt, jo, ech sinn ëmmer mat de Gleewegen. Jo. Amen.