Sektioun 97
Offenbarung, ginn duerch de Joseph Smith de Prophet, zu Kirtland, Ohio, den 2. August 1833. Dës Offenbarung beschäftegt sech besonnesch mat den Affäre vun den Hellegen zu Zion, Jackson Grofschaft, Missouri, als Äntwert op d’Ufro vum Prophet un den Här fir Informatiounen iwwert eng Schoul vun de Propheten zu Missouri. Membere vun der Kierch zu Missouri goufen zu dëser Zäit schwéierer Verfollgung ausgesat an, den 23. Juli 1833, waren si gezwongen, en Accord ze ënnerschreiwen, fir Jackson Grofschaft ze verloossen.
1–2, Vill vun den Hellegen zu Zion (Jackson Grofschaft, Missouri) gi fir hir Trei geséint; 3–5, De Parley P. Pratt gëtt fir seng Aarbecht an der Schoul zu Zion gelueft; 6–9, Déi, déi hir Allianz halen, gi vum Här akzeptéiert; 10–17, En Haus soll zu Zion gebaut ginn, an deem déi Reng am Häerz Gott wäerte gesinn; 18–21, Zion ass déi Reng am Häerz; 22–28, Zion wäert der Gäissel vum Här entkommen, wann se trei ass.
1 Wierklech, ech soen iech, meng Frënn: Ech schwätzen zu iech mat menger Stëmm, nämlech der Stëmm vu mengem Geescht, fir iech mäi Wëllen a Bezuch op är Bridder am Land Zion ze weisen, vun deenen der vill wierklech humiliéiert sinn an äifreg duerno sichen, Weisheet ze léieren a Wourecht ze fannen.
2 Wierklech, wierklech, ech soen iech: Geséint sinn si, well si wäerten dat kréien; well ech, den Här, weise Baarmhäerzegkeet allen Duussen an allen, deenen ech wëll, fir datt ech gerechtfäerdegt sinn, wann ech si viru Geriicht bréngen.
3 Kuckt, ech soen iech: Wat d’Schoul zu Zion betrëfft, sou gefält et mir, dem Här, wuel, datt et eng Schoul an Zion gëtt; och u mengem Kniecht Parley P. Pratt hunn ech Wuelgefalen, well hien hält a mir aus.
4 An souwäit hie weiderhin a mir aushält, soll hien och weiderhin iwwert d’Schoul am Land Zion presidéieren, bis ech him aner Geboter ginn.
5 An ech wäert hie mat enger Villzuel vu Seege séinen, andeems ech all Schrëften a Geheimnisser erklären, fir d’Schoul an d’Kierch zu Zion opzebauen.
6 An ech, den Här, si Wëllens, den iwwregen an der Schoul Baarmhäerzegkeet ze weisen; mee ginn et der e puer, déi noutwendegerweis reprimandéiert musse ginn, an hir Wierker wäerten ugekënnegt ginn.
7 D’Aaxt ass de Beem un d’Wuerzel geluecht, a jiddwer Bam, dee keng gutt Fruucht bréngt, wäert ëmgehaen an an d’Feier geworf ginn. Ech, den Här, hunn et gesprach.
8 Wierklech, ech soen iech: alleguerte vun hinnen, déi wëssen, datt hiert Häerz éierlech a berouegend ass, an déi ee bedauernde Geescht hunn a gewëllt sinn, hir Allianzen ze halen, andeems si afferen—jo, jiddwer Affer, dat ech, den Här, kommandéieren—gi vu mir ugeholl.
9 Well ech, den Här, wäert si Fruucht ervirbrénge loosse wéi ee ganz fruchtbare Bam, deen a guddem Land an engem renge Waasser geplanzt ass an dee vill lecker Fruucht bréngt.
10 Wierklech, ech soen iech: Et ass mäi Wëllen, datt mir am Land Zion een Haus gebaut gëtt—änlech dem Muster, dat ech iech ginn hunn.
11 Jo, et soll schnell gebaut ginn, an zwar vum Zéngte vu mengem Vollek.
12 Kuckt, dëst ass den Zéngten an d’Affer, dat ech, den Här, vun hinne fuerderen, fir datt mir fir d’Erléisung vun Zion een Haus gebaut gëtt—
13 een Uert vun Dankbarkeet fir all Helleger, een Uert vun Uweisung fir all déijéineg, déi an hire verschiddene Beruffungen an Ämter zum Wierk vum geeschtlechen Déngscht beruff sinn,
14 fir datt si am Verständnis vun hirem geeschtlechen Déngscht vollkomment ginn, an der Theorie, am Grondsätzlechen, an an der Doktrinn, an allem, wat d’Räich Gottes betrëfft, deem hir Schlësselen iech iwwerdroe gi sinn.
15 A wa mir mäi Vollek am Numm vum Här een Haus baut an net zouléisst, datt eppes Onrenges era kënnt, fir datt et net entweit gëtt, wäert meng Herrlechkeet dorobber rouen;
16 jo, a meng Géigewaart wäert do sinn, well ech wäert dohinner kommen; an alleguerten, déi am Häerz reng sinn an dohinner kommen, wäerte Gott gesinn.
17 Awer wann et entweit gëtt, wäert ech net dohinner kommen, a meng Herrlechkeet wäert net do sinn; well ech kommen net an onhelleg Tempelen.
18 An elo, kuckt, wann Zion dëst mécht, sou wäert et opbléien an sech ausbreeden a ganz herrlech ginn, ganz grouss a ganz schrecklech.
19 An d’Natioune vun der Äerd wäerten et éieren a soen: Gewëss ass Zion d’Stad vun eisem Gott, a gewëss kann Zion net stierzen nach vu senger Plaz ewech geholl ginn, well Gott ass do, an d’Hand vum Här ass do;
20 an hien huet bei der Kraaft vu senger Muecht geschwuer, hie géif dem Zion seng Erléisung an héijen Tuerm sinn.
21 Dofir wierklech, sou seet den Här: Loosst Zion sech freeën—well Zion, dat ass: déi am Häerz reng sinn; dofir loosst Zion sech freeën, wärend all déi Béis traueren.
22 Well kuckt, d’Vergeltung kënnt schnell wéi een Zyklon iwwert déi Gottlos; a wie ka vun hir flüchten?
23 D’Gäissel vum Här wäert bei Nuecht a bei Dag iwwert si goen, an et wäert allem Vollek eng Plo sinn, wann et se héiert; jo, hir wäert net Halt kommandéiert ginn, bis den Här kënnt.
24 Well d’Entrëschtung vum Här ass géint hir Grujelen an all hir béis Wierker entflaamt.
25 Mee se wäert Zion net kréien, wann et dorobber beduecht ass, alles ze maachen, wat ech em kommandéiert hunn.
26 Wann et awer net dorobber beduecht ass ze maachen, wat ech em kommandéiert hunn, wäert ech et no all hire Wierker heemsichen: mat schwéierer Nout, mat Pescht a Plo, mam Schwäert, mat Vergeltung, mat Feier, dat frësst.
27 Mee loosst et dës eng Kéier viru sengen Ouere virliesen, datt ech, den Här, säin Affer ugeholl hunn; a wann et vun do un net sëndegt, wäert näischt dovunner iwwert et kommen,
28 an ech wëll et mat Seenunge séinen a em eng Diversitéit vu Seenunge multiplizéieren, him a senge Generatioune fir ëmmer an ëmmer, schwätzt den Här, äre Gott. Amen.