Sektioun 117
Offenbarung, ginn duerch de Prophet Joseph Smith, zu Wäite Westen, Missouri, den 8. Juli 1838, iwwer déi direkt Aufgabe vum William Marks, Newel K. Whitney a vum Oliver Granger.
1–9, D’Dénger vum Här sollen net no zäitleche Saache begieren, well „wat ass Besëtz fir den Här?“; 10–16, Si sollen d’Klengheet vun der Séil opginn, an hir Affer wäerten dem Här helleg sinn.
1 Wierklech, sou seet den Här zu mengem Kniecht William Marks an och zu mengem Kniecht Newel K. Whitney: Si sollen hir Geschäfter schnell ofschléissen an aus dem Land Kirtland ewechgoen, bevir ech, den Här, erëm de Schnéi op d’Äerd schécken.
2 Si sollen erwächen a sech erhiewen an ervirkommen an net op enger Plaz bleiwen, well ech, den Här kommandéieren et.
3 Dofir, wann si op enger Plaz bleiwen, wäert et hinnen net wuel ergoen.
4 Si solle vun all hire Sënden an all hire gierege Wënsch viru mir ëmkéieren, sprécht den Här; well wat bedeit mir schonn Eegentum? sprécht den Här.
5 Loosst d’Wueren zu Kirtland fir datt se fir d’Scholde verwennt ginn, sprécht den Här. Loosst se fueren, sprécht den Här, a wann eppes iwwreg bleift, sou soll et an ärer Hand bleiwen, sprécht den Här.
6 Well hunn ech net d’Villercher ënnert dem Himmel an och d’Fësch vum Mier an d’Déiere vun de Bierger? Hunn ech net d’Äerd erschaf? Entscheeden ech dann net d’Geschéck vun allen Arméie vun den Natiounen op der Äerd?
7 Dofir: Wäert ech net och ofgeleeën Uerten zum Knospen a Bléie bréngen an se méi wéi räichlech ervirbrénge loossen? sprécht den Här.
8 Gëtt et dann op de Bierger vun Adam-ondi-Ahman an op der Ebene vun Olaha Shinehah, nämlech deem Land, wou den Adam gewunnt huet, net Raum genuch, datt dir giereg misst sinn no deem, wat nëmmen eng Drëps ass, an dobäi dat Wichtegst vernoléissegt?
9 Dofir kommt hei erop an d’Land vu mengem Vollek, nämlech Zion.
10 Mäi Kniecht William Marks soll iwwer e wéineg trei sinn, da wäert hien Herrscher sinn iwwer villes. Loosst hie matzen a mengem Vollek an der Stad Wäite Weste presidéieren, an hie soll mat de Seenunge vu mengem Vollek geséint ginn.
11 Mäi Kniecht Newel K. Whitney soll sech der Band vun den Nicolaiten an all hire geheime Grujelen, an all senger Klengheet vu Séil, viru mir schummen, sprécht den Här, an hie soll an d’Land Adam-ondi-Ahman kommen a ee Bëschof fir mäi Vollek sinn, sprécht den Här, an zwar net dem Numm no, mee an der Aktioun, sprécht den Här.
12 A weider, ech soen iech: Ech gedenke mengem Kniecht Oliver Granger; kuckt, wierklech, ech soen him: Säin Numm wäert vu Generatioun zu Generatioun an helleger Erënnerung gehale gi fir ëmmer an ëmmer, sprécht den Här.
13 Dofir soll hie seriö fir d’Erléisung vun der Éischter Presidentschaft vu menger Kierch kämpfen, seet den Här; a wann hie fält, soll hien erëm opstoen, well säin Affer soll mir méi helleg si wéi säin Zouwuess, seet den Här.
14 Dofir soll hie schnell hei erop kommen an d’Land Zion; an zur bestëmmten Zäit wäert hien zum Händler gemaach ginn—wéinst mengem Numm, sprécht den Här, an zum Wuel vu mengem Vollek.
15 Dofir loosst kee mäi Kniecht Oliver Granger veruechten, mee d’Seenunge vu mengem Vollek sollen op him si fir ëmmer an ëmmer.
16 A weider, wierklech, ech soen iech: All meng Kniechten am Land Kirtland sollen dem Här, hirem Gott, an och mengem Haus gedenken, datt si et helleg halen a versuergen an zu där vu mir bestëmmten Zäit d’Geldwiesseler ausdreiwen, sprécht den Här. Jo. Amen.