1 Lauschtert, o dir Eelste vu menger Kierch, a schenkt mengem Wuert Gehéier; gitt vu mir gewuer, wat mäi Wëllen ass a Bezuch op d’Land, an dat ech iech geschéckt hunn.

2 Well wierklech, ech soen iech: Geséint ass, wie meng Geboter hält, sief et am Liewen oder am Dout; a wien an der Tribulatioun trei ass, deem säi Loun am Himmelräich wäert ëm sou méi grouss sinn.

3 Mat ären natierlechen Ae kënnt dir zu dëser Zäit d’Absicht Gottes a Bezuch op dat, wat spéider nach geschéie wäert, nach net gesinn, och net déi Herrlechkeet, déi op vill Tribulatioun nokomme wäert.

4 Well no vill Tribulatioun kommen d’Seenungen. Dofir kënnt den Dag, wou dir mat vill Herrlechkeet gekréint sollt ginn; d’Stonn ass nach net do, awer se ass no.

5 Denkt un dëst, dat ech iech am viraus soen, datt dir et behäerzegt an dat empfaange kënnt, wat nokomme wäert.

6 Kuckt, wierklech, ech soen iech: Ech hunn iech aus dësem Grond geschéckt—fir datt dir follege géift a fir datt dir am Häerz prett wiert, vum deem, wat komme wäert, Temoignage ze ginn;

7 och datt dir d’Éier kréie sollt, de Grond fir d’Zion Gottes ze leeën a vun deem Land, wouropper et stoe soll, Temoignage ze ginn;

8 och datt fir déi Aarm ee fett Iesse preparéiert gëtt, jo, een Iesse vu Fett a rengem Wäin, wouranner keng Hief ass—fir datt d’Äerd wéisst, datt de Mond vum Prophet net feel geet.

9 Jo, een Owendiessen am Haus vum Här, gutt preparéiert, zu deem all Natiounen ageluede wäerte sinn.

10 Als éischt déi Räich an déi Geléiert, déi Weis an déi Adel;

11 an duerno kënnt den Dag vu menger Muecht; da wäerten déi Aarm, d’Krëppel an déi Blann an déi Daf zur Hochzäit vum Lämmchen erakommen an um Owendiesse vum Här deelhuelen, prett gemaach fir de groussen Dag, dee komme wäert.

12 Kuckt, ech, den Här, hunn et gesot.

13 A fir datt den Temoignage aus Zion, jo, aus dem Mond vun der Stad vum Patrimoine Gottes ervirgeet,

14 jo, aus dësem Grond hunn ech iech heihinner geschéckt a mäi Kniecht Edward Partridge ausgewielt an him seng Missioun an dësem Land bestëmmt.

15 Awer wann hie vu senge Sënden net ëmkéiert, nämlech vun Onglawen an Täuschung vum Häerz, da soll hien oppassen, datt hien net fält.

16 Kuckt, seng Missioun ass him gi ginn a wäert net erëm gi ginn.

17 A wien och ëmmer dës Missioun huet, deen ass dozou bestëmmt, Riichter an Israel ze sinn, wéi et an den anticken Deeg war, datt hien d’Lännereie vum Patrimoine Gottes deem senge Kanner zoudeelt

18 an datt hien deem säi Vollek riicht, nämlech nom Temoignage vun de Gerechten a mat Hëllef vu senge Conseilleren—no de Gesetzer vum Räich, déi duerch d’Prophete Gottes gi ginn.

19 Well wierklech, ech soen iech: Mäi Gesetz soll an dësem Land agehale ginn.

20 Kee soll denken, hie wier Herrscher, mee hie léisst Gott no de Rotschléi vu sengem Wëllen iwwer deejéinegen herrschen, dee riicht oder, mat anere Wierder, dee Rot gëtt oder op dem Riichterstull sëtzt.

21 Kee soll d’Gesetzer vum Land briechen, well wien d’Gesetzer Gottes anhält, dee brauch d’Gesetzer vum Land net ze briechen.

22 Dofir sidd der Autoritéit vum Staat ënnerbreet, bis deejéinege regéiert, deem säi Recht et ass ze regéieren an deen sech all Feinden ënner d’Féiss zwéngt.

23 Kuckt, d’Gesetzer, déi dir vu mir empfaangen hutt, sinn d’Gesetzer vun der Kierch, an an dësem Sënn sollt dir se duerleeën. Kuckt, hei ass Weisheet.

24 An elo, wéi ech am Hibléck op mäi Kniecht Edward Partridge gesot hunn—dëst Land ass de Wunnsëtz fir hien a fir déijéineg, déi hien zu senge Conseillere bestëmmt huet, och de Wunnsëtz fir deejéinegen, den ech bestëmmt hunn, mäi Lagerhaus ze verwalten.

25 Dofir sollen si hir Familljen an dëst Land bréngen, wéi si sech ënnereneen a mat mir berode wäerten.

26 Well kuckt, et ass net richteg, datt ech an allem kommandéiere muss; well wien an allem genéidegt muss ginn, deen ass ee lidderegen, net awer ee weise Kniecht, an dofir empfänkt hie kee Loun.

27 Wierklech, ech soen: D’Mënsche sollen sech voll Äifer enger gudde Saach widmen a villes aus fräie Stécker maachen a vill Gerechtegkeet bewierken;

28 well et ass an hirer Muecht, selbststänneg ze handelen. A wann d’Mënsche Guddes maachen, wäert hire Loun op kee Fall verluer goen.

29 Wien awer näischt mécht, bis et him kommandéiert gëtt, an dann d’Gebot mat onklorem Häerz empfänkt an et nëmmen op eng liddereg Weis hält, deen ass verdaamt.

30 Wie sinn ech, schwätzt den Här, deen ech dach de Mënsch erschaf hunn, datt ech deen, dee menge Geboter net follegt, als onschëlleg sollt ugesinn?

31 Wie sinn ech, schwätzt den Här, datt ech versprach an net erfëllt hätt?

32 Ech kommandéieren, an d’Mënsche follegen net; ech zéien zeréck, an sou empfänken si d’Seenung net.

33 Da schwätzen si am Häerz: Dat ass net d’Wierk vum Här, well seng Versprieche ginn net an Erfëllung. Mee Wéi hinnen, well hire Loun kënnt vun ënnen op si zou an net vun uewen.

34 An elo ginn ech iech weider Uweisungen a Bezuch op dëst Land.

35 Et ass no menger Weisheet, datt mäi Kniecht Martin Harris der Kierch ee Virbild soll sinn, andeems hien seng Fonge virun de Bëschof vun der Kierch leet.

36 An dëst ass och ee Gesetz fir jiddwereen, deen an dëst Land kënnt, fir eng Ierfschaft ze empfänken; an hie soll mat senge Fonge maachen, wéi d’Gesetz et unuerdent.

37 An et ass och Weisheet, datt an Onofhängegkeet Land kaaft géif fir d’Lagerhaus an och fir d’Imprimerie.

38 A weider Uweisungen a Bezuch op mäi Kniecht Martin Harris wäerten him vum Geescht gi ginn, fir datt hien seng Ierfschaft empfänkt, wéi et him gutt schéngt.

39 An hie soll vu senge Sënden ëmkéieren, well hie sicht nom Luef vun der Welt.

40 An och mäi Kniecht William W. Phelps soll dat Amt ausüben, dat ech him bestëmmt hunn, a seng Ierfschaft am Land empfänken;

41 an och hien huet et néideg, Ëmkéiert ze üben, well ech, den Här, hu kee Wuelgefalen un him: Hie sicht duerno, sech ze bretzen, an ass viru mir net duuss genuch.

42 Kuckt, wie vu senge Sënden ëmgekéiert ass, deem gëtt verzien, an ech, den Här, behalen si net méi an Erënnerung.

43 Op ee vu senge Sënden ëmkéiert, kënnt dir dorunner erkennen: Kuckt, hie bekennt se a léisst dovunner.

44 An elo, wierklech, wat déi iwwreg Eelste vu menger Kierch betrëfft, soen ech: D’Zäit ass nach net komm, vill Jore laang, datt si hir Ierfschaft an dësem Land empfänken, ausser si wënschen et duerch d’Gebiet vum Glawen, an dann nëmmen, wéi et hinne vum Här bestëmmt gëtt.

45 Well kuckt, si wäerten d’Vollek vun den Enne vun der Äerd zesummenhuelen.

46 Dofir sammelt iech; an déi net bestëmmt sinn, an dësem Land ze bleiwen, sollen an der Géigend ronderëm d’Evangelium priedegen; an duerno sollen si heem zeréckgoen.

47 Si sollen ënnerwee priedegen an iwwerall vun der Wourecht Temoignage ginn an déi Räich an déi Héich, déi Niddreg an déi Aarm zur Ëmkéiert ruffen.

48 A si sollen—wann d’Bewunner vun der Äerd ëmkéiere wëllen—Gemeinschaften opbauen.

49 A loosst duerch d’Stëmm vun der Kierch ee Vertrieder fir d’Gemeinschaft an Ohio bestëmmen, datt hie Fongen an Empfang hëlt, fir an Zion Land ze kafen.

50 A mengem Kniecht Sidney Rigdon ginn ech d’Gebot, vum Land Zion eng Beschreiwung ze verfaassen, genausou eng Erklärung vum Wëlle Gottes, wéi him dësen duerch de Geescht gewise wäert ginn;

51 dozou och eng Epistel mat enger Zeechelëscht, déi alle Gemeinschafte virgeluecht solle ginn, fir Fongen ze kréien; dës sollen dann dem Bëschof iwwergi ginn, fir datt hie selwer oder de Vertrieder—wéi et him gutt schéngt oder wéi hien d’Uweisung dozou verdeelt—Land als Ierfschaft fir d’Kanner Gottes kafe kann.

52 Well kuckt, wierklech, ech soen iech: Den Här wëll, datt d’Jünger an d’Mënschekanner hiert Häerz opmaache sollen, jo, fir dëst ganzt Gebitt am Land ze kafen, soubal et d’Zäit erlaabt.

53 Kuckt, hei ass Weisheet. Loosst si dat maachen, well soss wäerten si, ausser duerch Bluttvergéissen, keng Ierfschaft empfänken.

54 A weider, wa Land kaaft ginn ass, sou sollen Aarbechter aller Aart an dëst Land geschéckt ginn, fir datt si fir déi Helleger Gottes schaffen.

55 Loosst dëst an Uerdnung geschéien; an de Bëschof oder de Vertrieder vun der Kierch soll vun Zäit zu Zäit d’Benotzerrechter vun de Länner bekannt ginn.

56 D’Wierk vun der Sammlung soll net schnell viru goen, och net als Flucht; mee et soll sou geschéien, wéi d’Eelste vun der Kierch et op de Konferenze beroden, an zwar nom Wëssen, dat si vun Zäit zu Zäit empfänken.

57 A mäi Kniecht Sidney Rigdon soll dëst Land souwéi d’Plaz fir den Tempel konsekréieren a widmen, dem Här.

58 An eng Konferenzversammlung soll aberuff ginn; an duerno solle meng Kniechte Sidney Rigdon a Joseph Smith Jr. zeréck kéieren, an den Oliver Cowdery mat hinnen, fir den iwwregen Deel vun der Aarbecht auszeféieren, déi ech hinnen an hirem eegene Land bestëmmt hunn; déi iwwreg sollen zeréck kéieren, wéi et vun de Konferenze bestëmmt wäert ginn.

59 A loosst keen aus dësem Land zeréck kéieren, wann hien net ënnerwee Temoignage gëtt vun deem, wat hie weess a mat Gewëssheet gleeft.

60 Dat, wat dem Ziba Peterson iwwerdroe ginn ass, soll him geholl ginn, an hie soll an der Gemeinschaft een einfache Member sinn a mat sengen Hänn schaffen, mat de Bridder, bis hie fir all seng Sënde genuch bestrooft ass; well hie bekennt se net a gedenkt, se ze verstoppen.

61 Loosst déi iwwreg Eelster vun dëser Gemeinschaft, déi an dëst Land kommen a vun deenen e puer ganz vill geséint sinn, jo, iwwer d’Moossen, och eng Konferenz an dësem Land halen.

62 A mäi Kniecht Edward Partridge soll déi Konferenz, déi si hale wäerten, féieren.

63 An och si sollen zeréck kéieren, ënnerwee d’Evangelium priedegen a vun deem, wat hinne reveléiert gëtt, Temoignage ginn.

64 Well wierklech, de Ruff muss vun dësem Uert erausgoen an all Welt, an déi am wäitsten Deeler vun der Äerd. D’Evangelium muss jiddwer Kreatur gepriedegt ginn, an deenen, déi gleewen, wäerten Zeechen nofollegen.

65 A kuckt, de Jong vum Mënsch kënnt. Amen.