Andi Guðs sveif áður fyrr
    Footnotes

    107

    Andi Guðs sveif áður fyrr

    Með hrifningu

    1. Andi Guðs sveif áður fyrr

    yfir vatnadjúpi.

    Upp þá lukust ljóssins dyr,

    létti’ af myrkra hjúpi.

    Upp reis jörðin ung og ný,

    árdags geislum böðuð í,

    þá úr dimmu djúpi.

    2. Andi Guðs sveif annað sinn

    yfir vatni köldu,

    þegar lét sig lausnarinn

    lauga’ í Jórdans öldu.

    Opnast himinn, eins og nýtt

    upp rann náðarljósið blítt

    dauða’ úr djúpi köldu.

    3. Andinn svífur enn sem fyr

    yfir vatni tæru,

    opnast himins dýrðar dyr

    Drottins börnum kæru.

    Eftir skírnar blessað bað

    blómið upp vex nýdvöggvað

    lífs í ljósi skæru.

    Texti: Valdimar Briem, 1848–1930

    Lag: J. P. E. Hartmann, 1805–1900

    Matteusarguðspjall 3:16–17

    Rómverjabréfið 6:3–4