Dýrmæt er hirðinum hjörðin
    Footnotes

    92

    Dýrmæt er hirðinum hjörðin

    Rólega

    1. Dýrmæt er hirðinum hjörðin,

    hyggjan af kærleika full,

    dýrmæt sú ást er hann veitir,

    æðri en silfur og gull.

    Svo eru sauðir hans „aðrir,“

    sem burtu villtust af leið.

    Út yfir fjallklungrin fer hann,

    fallvötnin sollin og breið.

    [Chorus]

    Allsvana einir þeir reika

    auðnanna nístandi geim.

    Bregður hann skjótt til að bjarga,

    bjarga og flytja þá heim.

    2. Dýrmæt og ljúf eru litlu

    lömbin í byrginu hans.

    Haglendið grösuga, græna,

    glataðist mörgum til sanns.

    Sjá, hve hann leitar og leitar

    lamba sem glötun er vís,

    fagnandi’ í byrgið þau færir,

    frelsuð við guðlegan prís.

    [Chorus]

    Allsvana einir þeir reika

    auðnanna nístandi geim.

    Bregður hann skjótt til að bjarga,

    bjarga og flytja þá heim.

    3. Dýrmætir níu’ tíu’ og níu,

    nærðir í byrginu sjást.

    Dýrmætir eru þeir aðrir,

    auðnir, sem villast og þjást.

    Heyrið! Hann knýjandi kallar,

    hvetjandi, laðandi brag:

    „Viljð þið fara og finna

    frávilltu sauðina’ í dag?“

    [Chorus]

    Allsvana einir þeir reika

    auðnanna nístandi geim.

    Bregður hann skjótt til að bjarga,

    bjarga og flytja þá heim.

    4. Ljúfgrænar lendurnar bíða,

    lindirnar svalandi milt.

    Herra! Vér komum við kallið,

    kallið þitt eins og þú vilt.

    Aðstoðarhirðana, Herra,

    helga á kærleikans meið.

    Sendu’ oss að leita og leita

    lambanna’ er villast í neyð.

    [Chorus]

    Allsvana einir þeir reika

    auðnanna nístandi geim.

    Bregður við skjótt til að bjarga,

    bjarga og flytja þá heim.

    Texti: Mary B. Wingate, f. 1899

    Lag: William J. Kirkpatrick, 1838–1921

    Íslensk þýðing: Jón Hjörleifur Jónsson, 1923

    Lúkasarguðspjall 15:4–7

    1. Pétursbréf 5:2–4