Hann enga á vöggu
    Footnotes

    82

    Hann enga á vöggu

    Með lotningu

    1. Hann enga á vöggu en unir þó sér

    í vöggunni stóru, þar Jesús minn er.

    Og stjörnurnar brosa um bláveg til hans,

    hann barn er síns tíma og barn sérhvers manns.

    2. Í fjárhúsi sefur nú féð allt svo rótt,

    en Jesús einn vakir í jötunni hljótt.

    Ég ann þér, ó Jesús, ég ann þér svo heitt,

    og aldrei því verður á ævinni breytt.

    3. Ó, ver þú mér, Jesús, mín vörn og mitt skjól

    og gef að ég geti þig glatt sérhver jól.

    Ég veit að þú blessar hvert barn hér á jörð,

    ó, Jesús, þér eru öll jólaljós gjörð.

    Texti: Ókunnur höfundur, ca. 1883, Philadelphia. Ísl. texti: Ingólfur Jónsson frá Prestbakka, 1918–1993

    Lag: William J. Kirkpatrick, 1838–1921; raddsett af Rosalee Elser, f. 1925.

    ©1980 Rosalee Elser. Birt með leyfi. Leyfilegt er að afrita til nota Í kirkju eða heimahúsum sé það ekki gert Í hagnaðarskyni.

    Lúkasarguðspjall 2:7

    Lúkasarguðspjall 18:15–17