Ó hve dýrðleg er að sjá
    Footnotes

    84

    Ó hve dýrðleg er að sjá

    Með lotningu

    1. Ó hve dýrðleg er að sjá

    alstirnd himins festing blá

    þar sem ljósin gullnu glitra

    glöðu leika brosa´ og titra

    og oss benda upp til sín,

    og oss benda upp til sín.

    2. Nóttin helga hálfnuð var

    huldust nærfellt stjörnurnar

    þá frá himinboga að bragði

    birti´ af stjörnu´ um jörðu lagði

    ljómann hennar sem af sól,

    ljómann hennar sem af sól.

    3. Þegar stjarna´ á himni hátt

    hauður lýsir miðja´ um nátt,

    sögðu fornar sagnir víða,

    sá mun fæðast meðal lýða,

    konunga sem æðstur er,

    konunga sem æðstur er.

    4. Vitringar úr austurátt

    ei því dvöldu´, en fóru brátt

    þess hins komna kóngs að leita,

    kóngi lotning þeim að veita,

    mestur sem að alinn er,

    mestur sem að alinn er.

    5. Stjarnan skær þeim lýsti leið

    leiðin þannig varð þeim greið,

    uns þeir sveininn fundu fríða.

    Fátæk móðir vafði´ hinn blíða,

    helgri’ í sælu að hjarta sér,

    helgri’ í sælu að hjarta sér.

    6. Stjarna veitt oss einnig er,

    og ef henni fylgjum vér,

    hennar leiðarljósið bjarta

    leiða´ um jarðar húmið svarta

    oss mun loks til Lausnarans,

    oss mun loks til Lausnarans.

    7. Villustig sú aldrei á

    undrastjarnan leiðir há,

    orðið Guðs hún er hið skæra,

    oss er Drottinn virtist færa,

    svo hún væri’ oss leiðarljós,

    svo hún væri’ oss leiðarljós.

    Texti: N. F. S. Grundtvig, 1783–1872

    Lag: Danskt

    Höfundur Ísl. texta: Stefán Thorarensen, 1831–1892

    Matteusarguðspjall 2:1–2

    Abraham 3:2