Ó, höfuð dreyra drifið
    Footnotes

    67

    Ó, höfuð dreyra drifið

    Íhugult

    1. Ó, höfuð dreyra drifið,

    er drjúpir smáð og pínt

    af höndum þræla þrifið

    og þyrnum sárum krýnt,

    ó, heilagt höfuð fríða,

    er himnesk lotning ber,

    en háðung hlaust að líða,

    mitt hjarta lýtur þér.

    2. Æ, virztu við mig kannast,

    svo vondur sem ég er,

    og sauð þinn auman annast,

    sem einatt villur fer.

    Mér virztu særðum svala,

    í sálar þungri neyð,

    æ, virztu við mig tala

    og vísa’ á rétta leið.

    3. Ég vil þar vera hjá þér,

    er veit ég píndan þig,

    og eigi fara frá þér.

    Æ fyrirlít ei mig.

    Er dauðans svefn fær sigið

    á signað auga þitt,

    ég vil þitt höfuð hnigið

    við hjartað leggja mitt.

    4. Af hjarta þér ég þakka,

    að þyngstan kvaladeyð

    þú ljúft þér lézt að smakka,

    svo leystir mig úr neyð.

    Lát, Kristur, kærleiksríkur,

    ei kulna trú hjá mér,

    en loks, er ævi lýkur,

    mig lát þú deyja’ í þér

    Texti: Karen Lynn Davidson, 1943

    Lag: Hans Leo Hassler, 1564–1612; úts. af J.S. Bach, 1685–1750

    Íslensk þýðing: Helgi Hálfdánarson, 1826–1894

    2. Nefí 2:6–9

    Matteusarguðspjall 27:26–31, 34–35