2018
Ամուսնություն, փող և հավատք
նախորդ հաջորդ

Ամուսնություն, փող և հավատք

Հեղինակն ապրում է Աշանտի շրջանում, (Գանա):

Հարսնացուս և ես քիչ ժամանակ ունեինք մեր հարսանիքից առաջ և էլ ավելի քիչ փող, բայց մենք ունեինք մի բան, որը նույնիսկ ավելի կարևոր էր՝ դա հավատքն է:

MARRIAGE MONEY AND FAITH

Ես մասնակցում էի երիտասարդ ամուրիների համաժողովին Կումասիում (Գանա), ոչ թե այն պատճառով, որ ընկերուհու կարիք ունեի, (ես արդեն նշանված էի), այլ ես զգում էի, որ ավելի շատ շարժառիթի կարիք ունեի և այդ համաժողովը ճիշտ վայր էր՝ այն գտնելու համար: Համաժողովում իմ աղոթքներն իսկապես ստացան իրենց պատասխանները, երբ Քույր Քոլը՝ մի տարեց միսիոներ, ով նշանակված էր աշխատելու չափահաս ամուրիների հետ, խոսեց տաճարային ամուսնության կարևորության մասին:

Քննարկման ավարտին մոտ նրա դեմքի արտահայտությունը հանկարծ փոխվեց և նա ասաց. «Դուք ամուսնանալու համար կարիք չունեք փողի, այն ամենը, որի կարիքը դուք ունեք, հավատքն է»: Ես այնպիսի մի զգացում ունեցա, որ նա ուղղակի խոսում էր ինձ հետ, բայց չէի կարծում, որ դա իսկապես ինձ էր վերաբերում, որովհետև մենք պետք է գնեինք մի քանի իրեր հարսանքին նախապատրաստվելու համար: Ես ասացի մտքումս. «Ինչպե՞ս կարող եմ փողի կարիք չունենալ, այլ միայն հավատքի»:

Շաբաթվա ընթացքում ես կրկին և կրկին մտածում էի այդ մասին: Ընթացքում ես հարցրի ինքս ինձ. «Միթե՞ Աստված սահմանափակված է այն բաներում, որ Նա կարող է անել»: Սկզբում ես մտածեցի ոչ, բայց երկրորդ միտքն էր՝ այո: Բայց հետո եկավ հետևյալ հարցը. «Ինչպե՞ս կարող է Նա սահմանափակված լինել, եթե Նա ամենազոր է»: Հոգին ուսուցանեց ինձ պատասխանը. Աստծո օրհնությունները կախված են Նրա հանդեպ մեր հնազանդությունից: Մեզ օրհնելու Իր կարողությամբ Նա սահմանափակված չէ, բայց մենք պետք է հրավիրենք այդ օրհնությունները, հավատք գործադրելով անել այն, ինչ Նա կկամենար, որ անենք:

Հետագայում ես այցելեցի իմ հարսնացու Պրիսիլային՝ քննարկելու մեր մտադրված ամուսնության ծրագրերը: Չնայած փողի մեր սղությանը, մենք որոշեցինք ընտրել մի ամսաթիվ մեր հարսանիքի համար, բայց մենք չէինք կարողանում որոշել մի որոշակի ամսաթիվ: Մենք համաձայնության եկանք, որ նա պետք է հարցնի իր եպիսկոպոսից, թե որ ամսաթվերն են ազատ ծխի և ցցի օրացույցներում: Նրա առաջարկած երկու ամսաթվերից մենք ընտրեցինք 2014թ-ի սեպտեմբերի 27-ը, որը նշանակում էր, որ մենք ընդամենը յոթ շաբաթ ունեինք մինչև հարսանիքի օրը:

Պրիսիլան հարցրեց.Օբիմ, որը [նշանակում է «իմ սիրտ» Իգբո լեզվում], դու փող ունե՞ս: Ժամանակը կարճ է»:

Ես պատասխանեցի. «Ոչ, բայց ես հավատք ունեմ»:

Նա ծիծաղեց և ասաց.«Շատ լավ: Արի ծոմ պահենք և աղոթենք»: Վերափոխելով 1 Նեփի 3.17-ը, նա շարունակեց. «Տերը կբացի ճանապարհ մեզ համար, որովհետև Նա պատվիրել է մեզ ամուսնանալ»:

Այս շաբաթվա ընթացքում ինձ վճարվեց մի աշխատանքի համար, որը ես արել էի ամիսներ առաջ: Ապա Պրիսիլան ասաց ինձ, որ նա ցանկանում էր սկսել մի գործ ավելի շատ փող հավաքելու համար: Այն փողով, որ ես էի աշխատել, նա գնեց օգտագործված ձեռքի պայուսակներ կանաց համար և վերավաճառեց դրանք: Անհրաժեշտ իրերի իր ցուցակից որոշ իրեր գնելուց հետո նա դեռ իմ տված փողի կրկնակի չափից ավելի փող ուներ:

Այդ ժամանակ ես աշխատանք չունեի: Յուրաքանչյուր խոստացված աշխատանք ձախողվում էր: Մեզ մնացել էր երկու շաբաթ և դեռ գնելու անհրաժեշտ բաներ կային: Հարսնացուս առաջարկեց, որ ամսաթիվը տեղափոխվեր: «Հրաշքը ճանապարհին է», դա այն ամենն էր, ինչ ես ասացի:

Մեր հարսանիքի օրից հենց երկու օր առաջ, հրաշքը տեղի ունեցավ. ինձ վճարեցին մի աշխատանքի համար, որը ես կատարել էի ավելի քան երկու շաբաթ առաջ: Ես նաև սովորում էի, որ հավատքով և տքնաջան աշխատանքով Տերը կօրհնի մեզ իրականացնել մեր արդար նպատակները:

Մենք գնացինք բանկ կանխիկացնելու չեկը, իսկ այնտեղից դեպի շուկա՝ գնելու մնացած անհրաժեշտ իրերը, հորդառատ անձրևի տակ, որը մենք համարեցինք երկնքի հավանությունը մեր հավատքի գործին:

24 ժամ չանցած մենք ամուսնացանք: Երբ մեզ խնդրեցին փոխադարձ խոստումներ տալ, զգացումն այնպիսին էր, որը ես երբևէ չէի ունեցել իմ կյանքում: Ես այնքան կայացած էի զգում, որ հավատում էի, որ կարող էի անել բոլոր բաները հավատքի միջոցով՝ այդ պահից ի վեր: Մենք հետագայում կնքվեցինք Ակրա Գանա Տաճարում:

Չնայած դուք գուցե որոշ գումարի կարիք ունենաք ամուսնությանը պատրաստվելու համար, բայց ամենակարևոր բանը, որի կարիքը դուք ունեք, հավատքն է: