2 Nephi 8
    Mga Footnote
    Theme

    Kapitulo 8

    Sa katapusan nga mga adlaw, ang Ginoo molingaw sa Zion ug mopundok sa Israel—Ang mga tinubos moadto sa Zion taliwala sa dako nga hingpit nga kalipay—Itandi sa Isaias 51 ug 52:1–2. Mga 559–545 B.C.

    1 Paminaw ngari kanako, kamo nga nagsunod sa pagkamatarung. Tan-aw ngadto sa abato diin kamo masilsil, ug ngadto sa lungag sa gahong diin kamo gikalot.

    2 Tan-aw ngadto kang Abraham, ang inyong aamahan, ug ngadto kang bSara, siya nga nagsabak kaninyo; kay Ako mitawag kaniya lamang, ug mipanalangin kaniya.

    3 Kay ang Ginoo molingaw sa aZion, siya molipay sa tanan niya nga awaaw nga mga dapit; ug siya mohimo sa iyang bkamingawan nga sama sa Eden, ug ang iyang desyerto sama sa tanaman sa Ginoo. Hingpit nga kalipay ug kamaya ang makita diha, pagpasalamat ug ang tingog sa honi.

    4 Patalinghug ngari kanako, akong mga katawhan; ug dungga ako, O akong nasud; kay usa ka abalaod magagikan kanako, ug akong himoon ang akong paghukom nga mopahulay alang sa usa ka bkahayag alang sa mga katawhan.

    5 Ang akong pagkamatarung duol na; ang akong akaluwasan nagpadulong na sa unahan, ug ang akong bukton mohukom sa mga katawhan. Ang mga bpulo maghulat kanako, ug sa akong bukton sila mosalig.

    6 Ihangad ang inyong mga mata ngadto sa mga kalangitan, ug tan-awa ang yuta sa ubos; kay ang mga akalangitan bmahanaw sama sa aso, ug ang yuta cmatigulang sama sa saput; ug sila nga nagpuyo niini mamatay sa sama nga paagi. Apan ang akong kaluwasan mohangtud sa kahangturan, ug ang akong pagkamatarung dili mahanaw.

    7 Patalinghug ngari kanako, kamo nga nasayud sa pagkamatarung, ang mga katawhan kansang kasingkasing Ako misulat sa akong balaod, ayaw kamo og akahadlok sa pagbadlong sa mga tawo, ni kamo mahadlok sa ilang mga pagbiay-biay.

    8 Kay kan-on sila sa anunogba sama sa saput, ug ang ulod mokaon kanila sama sa panapton nga delana. Apan ang akong pagkamatarung mohangtud sa kahangturan, ug ang akong kaluwasan gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan.

    9 Pagmata, pagmata! Pagsul-ob sa akalig-on, O bukton sa Ginoo; pagmata ingon sa karaan nga mga adlaw. Dili ba ikaw mao siya nga nagtigbas ni Rahab ug nagsamad sa dragon?

    10 Dili ba ikaw mao siya kinsa mipauga sa dagat, ang mga katubigan sa dako nga lawod; nga mihimo sa mga dagkong lawod nga usa ka aagianan aron kaagian sa mga tinubos?

    11 Busa, ang mga atinubos sa Ginoo mobalik, ug moduol uban sa bpag-awit sa Zion; ug ang walay katapusan nga hingpit nga kalipay ug pagkabalaan anaa sa ilang mga ulo; ug makaangkon sila og kamaya ug hingpit nga kalipay; ang kasubo ug cpagbangutan mawala.

    12 aAko mao siya; oo, Ako mao siya nga milipay kaninyo. Tan-awa, kinsa ikaw, nga ikaw bmahadlok sa tawo, kinsa mamatay, ug sa anak sa tawo kinsa himoon sama ngadto sa csagbut?

    13 Ug amakalimot sa Ginoo nga inyong magbubuhat, nga mipalugway sa kalangitan, ug mitukod sa mga tukuranan sa yuta, ug nahadlok sa kanunay sa matag adlaw, tungod sa kabangis sa malupigon, ingon og siya andam sa paglaglag? Ug hain ang kabangis sa malupigon?

    14 Ang bihag nga hininginlan nagdali, nga siya mabuhian, ug nga siya dili mamatay diha sa gahong, ni ang iyang pagkaon magkulang.

    15 Apan Ako mao ang Ginoo nga inyong Dios, kansang mga abalud nagdahunog; ang Ginoo sa mga Panon mao ang akong ngalan.

    16 Ug Ako mibutang sa akong mga pulong diha sa inyong mga ba-ba, ug nagtabon kaninyo sa landong sa akong kaugalingon nga kamot, nga Ako unta motanom sa mga kalangitan ug mopahiluna sa mga tukuranan sa yuta, ug moingon ngadto sa Zion: Tan-awa, kamo ang akong mga akatawhan.

    17 Pagmata, pagmata, tindog, O Jerusalem, nga nakainom diha sa kamot sa Ginoo sa akopa sa iyang bkabangis—kamo nakainom sa lawog sa pinuga sa kopa sa kahubog—

    18 Ug walay makaagak kaniya sa tanan nga anak nga mga lalaki nga iyang gipasanay; ni mokuha kaniya sa kamot, sa tanan nga anak nga mga lalaki nga iyang gipasanay.

    19 Kining duha ka aanak nga mga lalaki moduol nganha kaninyo, kinsa masulub-on tungod kaninyo—sa inyong pagkabiniyaan ug pagkalaglag, ug sa gutom ug sa espada—ug pinaagi kang kinsa Ako molipay kaninyo?

    20 Ang imong anak nga mga lalaki nakuyapan, gawas niining duha; naghigda sila sa ulohan sa tanan nga mga kadalanan; ingon sa usa ka ihalas nga turo diha sa usa ka laang, sila puno sa kabangis gikan sa Ginoo, sa pagbadlong gikan sa imong Dios.

    21 Busa paminawa kini karon, kamo nga gisakit, ug anahubog, ug dili sa bino:

    22 Sa ingon miingon ang imong Ginoo, ang Ginoo ug ang imong Dios amohusay sa kahimtang sa iyang mga katawhan; tan-awa, Ako mikuha gikan sa inyong kamot sa kopa sa kahubog, ang mga lawog sa kopa sa akong kabangis; dili na kamo moinom niini pag-usab.

    23 Apan aAko mobutang niini sa ilang kamot nga misakit kaninyo; kinsa miingon sa inyong kalag: Yukbo, aron kita makatabok—ug kamo mopahimutang sa inyong lawas ingon sa yuta ug sama sa dalan ngadto kanila nga motabok.

    24 aPagmata, pagmata, isul-ob ang inyong bkalig-on, O cZion; isul-ob ang inyong maanindot nga mga saput, O Jerusalem, ang balaan nga dakbayan; kay sukad karon dwala nay moduol nganha kaninyo nga dili tinuli ug dili hinlo.

    25 Yabyabi ang inyong kaugalingon gikan sa abug; atindog, lingkod, O Jerusalem; buhii ang inyong kaugalingon gikan sa mga bhigot diha sa inyong liog, O binihag nga anak nga babaye sa Zion.