Νεφί Γ΄ 5
    Μεταφορτώσεις
    Ολόκληρο Βιβλίο (PDF)
    Υποσημειώσεις
    Theme

    Κεφάλαιο 5

    Οι Νεφίτες μετανοούν και εγκαταλείπουν τις αμαρτίες τους. Ο Μόρμον γράφει την ιστορία του λαού του και διακηρύττει τον αιώνιο λόγο σε αυτούς. Ο Ισραήλ θα συναθροιστεί από τη μακρά του διασπορά. Περίπου το 22–26 μ.Χ.

    1 Και τώρα ιδού, δεν υπήρχε ούτε μια ζώσα ψυχή ανάμεσα σε όλο τον λαό των Νεφιτών που να αμφισβητούσε στο ελάχιστο τα λόγια όλων των άγιων προφητών οι οποίοι είχαν μιλήσει, διότι ήξεραν ότι έπρεπε αναγκαστικά να εκπληρωθούν.

    2 Και ήξεραν ότι έπρεπε να είναι σκόπιμο να είχε έλθει ο Χριστός, λόγω των πολλών σημείων τα οποία είχαν δοθεί, σύμφωνα με τα λόγια των προφητών, και λόγω αυτών που είχαν συμβεί ήδη, ήξεραν πως έπρεπε αναγκαστικά τα πάντα να γίνουν σύμφωνα με αυτό που είχε ειπωθεί.

    3 Γι’ αυτό εγκατέλειψαν όλες τις αμαρτίες τους και τα βδελύγματά τους και τις πορνείες τους, και υπηρετούσαν τον Θεό με κάθε επιμέλεια μέρα και νύχτα.

    4 Και τώρα συνέβη ώστε αφού πήραν όλους τους ληστές αιχμαλώτους, τόσο ώστε κανένας δεν δραπέτευσε που δεν είχε θανατωθεί, έριξαν τους αιχμαλώτους τους στη φυλακή και έκαναν να κηρυχθεί σε αυτούς ο λόγος του Θεού. Και όσοι μετανόησαν για τις αμαρτίες τους και σύναπταν διαθήκη ότι δεν θα δολοφονούσαν πια, αφήνονταν ελεύθεροι.

    5 Όμως όσοι ήταν αυτοί που δεν συνήπταν διαθήκη και που εξακολουθούσαν ακόμη να έχουν αυτές τις μυστικές δολοφονίες στην καρδιά τους, μάλιστα, όσους έβρισκαν να πνέουν απειλές εναντίον των αδελφών τους, καταδικάζονταν και τιμωρούνταν σύμφωνα με τον νόμο.

    6 Και έτσι έδωσαν τέλος σε όλες αυτές τις άνομες και μυστικές και απεχθείς συνωμοσίες, με τις οποίες διαπράττονταν τόσο πολύ κακία και τόσες πολλές δολοφονίες.

    7 Και έτσι πέρασε το εικοστό και δεύτερο έτος και το εικοστό και τρίτο επίσης έτος, και το εικοστό και τέταρτο, και το εικοστό και πέμπτο, και έτσι πέρασαν είκοσι και πέντε χρόνια.

    8 Και πολλά συνέβησαν που, στα μάτια μερικών, θα φαίνονταν σπουδαία και θαυμαστά. Παρά ταύτα, δεν μπορούν να γραφούν όλα σε αυτό το βιβλίο. Μάλιστα, αυτό το βιβλίο δεν μπορεί να περιέχει ούτε το εκατοστό από αυτά που έγιναν σε τόσους πολλούς ανθρώπους στο διάστημα των είκοσι και πέντε ετών.

    9 Όμως ιδού, υπάρχουν χρονικά που περιέχουν όλα τα τεκταινόμενα του λαού αυτού. Και μια συντομότερη αλλά αληθινή αφήγηση δόθηκε από τον Νεφί.

    10 Έτσι λοιπόν, έχω κάνει το χρονικό μου γι’ αυτά τα γεγονότα σύμφωνα με το χρονικό του Νεφί, το οποίο είχε εγχαραχθεί στις πλάκες που ονομάζονταν οι πλάκες του Νεφί.

    11 Και ιδού, εγώ φτιάχνω το χρονικό σε πλάκες τις οποίες έχω φτιάξει με τα ίδια μου τα χέρια.

    12 Και ιδού, εγώ λέγομαι Μόρμον, και ονομάστηκα κατά τη γη του Μόρμον, τη γη στην οποία ο Άλμα εδραίωσε την εκκλησία ανάμεσα στον λαό, μάλιστα, την πρώτη εκκλησία που εδραιώθηκε ανάμεσά τους μετά την παράβασή τους.

    13 Ιδού, είμαι μαθητής του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού. Έχω κληθεί από εκείνον για να διακηρύττω τον λόγο του στον λαό του, ώστε να έχουν ζωή αιώνια.

    14 Και έγινε σκόπιμο εγώ, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ώστε οι προσευχές εκείνων που έχουν φύγει από εδώ, αυτών που ήταν οι άγιοι, να εκπληρωθούν ανάλογα με την πίστη τους, να κάνω ένα χρονικό αυτών των γεγονότων που έχουν γίνει –

    15 Μάλιστα, ένα μικρό χρονικό αυτών που έχουν λάβει χώρα από τον καιρό που ο Λεχί έφυγε από την Ιερουσαλήμ, συνέχεια μέχρι την παρούσα εποχή.

    16 Γι’ αυτό φτιάχνω το χρονικό μου από τις αφηγήσεις που έχουν δοθεί από εκείνους που υπήρξαν πριν από έμενα, μέχρι την έναρξη των ημερών μου.

    17 Και ύστερα φτιάχνω χρονικό για εκείνα που έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια.

    18 Και ξέρω το χρονικό που φτιάχνω ότι είναι σωστό και αληθινό χρονικό. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία, σύμφωνα με τη γλώσσα μας, δεν είμαστε σε θέση να γράψουμε.

    19 Και τώρα δίνω τέλος στα λεγόμενά μου, τα οποία είναι αφ’ εαυτού μου, και συνεχίζω να δίνω την αφήγηση μου γι’ αυτά που έγιναν πριν από εμένα.

    20 Εγώ είμαι ο Μόρμον, και γνήσιος απόγονος του Λεχί. Έχω λόγο να δοξάσω τον Θεό μου και τον Σωτήρα μου, Ιησού Χριστό, που έφερε τους πατέρες μας από τη γη της Ιερουσαλήμ (και κανείς δεν το ήξερε εκτός από τον εαυτό του και εκείνους που έφερε από εκείνη τη χώρα) και ότι έχει δώσει σε μένα και στον λαό μου τόση πολλή γνώση προς σωτηρία των ψυχών μας.

    21 Ασφαλώς έχει ευλογήσει τον οίκο του Ιακώβ και υπήρξε ελεήμων προς τους απογόνους του Ιωσήφ.

    22 Και καθόσον τα τέκνα του Λεχί έχουν τηρήσει τις εντολές του, τους έχει ευλογήσει και τους έκανε να ευημερήσουν σύμφωνα με τον λόγο του.

    23 Μάλιστα, και ασφαλώς θα φέρει ξανά ένα υπόλοιπο των απογόνων του Ιωσήφ στη γνώση του Κυρίου και Θεού τους.

    24 Και όσο σίγουρα ο Κύριος ζει, θα συναθροίσει από τα τέσσερα άκρα της γης όλο το υπόλοιπο των απογόνων του Ιακώβ, αυτούς που είναι διασκορπισμένοι μακριά επάνω σε όλο το πρόσωπο της γης.

    25 Και όπως έχει συνάψει διαθήκη με όλον τον οίκο του Ιακώβ, ακριβώς έτσι η διαθήκη που έχει συνάψει με τον οίκο του Ιακώβ θα εκπληρωθεί τον καιρό που θα κρίνει εκείνος κατάλληλο, προς αποκατάσταση όλου του οίκου του Ιακώβ στη γνώση της διαθήκης που έχει συνάψει μαζί τους.

    26 Και τότε θα γνωρίσουν τον Λυτρωτή τους, ο οποίος είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού. Και τότε θα συναθροιστούν από τα τέσσερα άκρα της γης στις χώρες τους, από τις οποίες έχουν διασπαρεί. Μάλιστα, όπως ο Κύριος ζει έτσι θα γίνει. Αμήν.