នីហ្វៃ ទី ១ 20
    កំណត់ចំណាំ​នៅ​បាត
    បាវចនា

    ជំពូក​ទី ២០

    ព្រះ​អម្ចាស់​ទ្រង់​បើក​សម្ដែង​គោលបំណង​ទាំង​ឡាយ​របស់​ទ្រង់​ដល់​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល — ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ត្រូវ​បាន​រើស​នៅ​ក្នុង​ឡ​នៃ​សេចក្ដី​វេទនា ហើយ​ដើម្បី​ចេញ​ពី​ក្រុង​បាប៊ីឡូន​ទៅ​មុខ​ទៀត — ចូរ​ប្រៀបធៀប​នឹង​គម្ពីរ​អេសាយ ៤៨។ ប្រមាណ​ជា​ឆ្នាំ ៥៨៨–៥៧០ ម.គ.ស.។

    ចូរ​ស្ដាប់​សេចក្ដី​នេះ ឱ​ពួក​វង្ស​យ៉ាកុប​អើយ ជា​ពួក​អ្នក​ដែល​បាន​ហៅ​តាម​ឈ្មោះ​អ៊ីស្រាអែល ហើយ​បាន​ចេញ​ពី​ទឹក​របស់​យូដា​មក ឬ​ចេញ​ពី​ទឹក​នៃ​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក​មក ជា​ពួក​អ្នក​ដែល​ស្បថ​ដោយ​ព្រះ​នាម​នៃ​ព្រះ​អម្ចាស់ ព្រម​ទាំង​ដំណាល​ពី​ព្រះ​នៃ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល​ផង តែ​មិនមែន​ដោយ​ស្មោះ​ចំពោះ ឬ​ដោយ​សុចរិត​ទេ។

    ទោះ​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី ពួក​គេ​ហៅ​ខ្លួន​គេ​ជា​អ្នក​ក្រុង​បរិសុទ្ធ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​មិន​ពឹងផ្អែក​ទៅ​លើ​ព្រះ​នៃ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ដែល​ជា​ព្រះ​អម្ចាស់​នៃ​ពួក​ពលបរិវារ​ទេ មែន​ហើយ ព្រះ​អម្ចាស់​នៃ​ពួក​ពលបរិវារ គឺជា​ព្រះ​នាម​ទ្រង់។

    មើល​ចុះ យើង​បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​នូវ​ការណ៍​ដែល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​តាំង​ពី​បុរាណ​មក ហើយ​រឿង​នោះ​បាន​ចេញ​ពី​មាត់​យើង​ទៅ ហើយ​យើង​បាន​បង្ហាញ​យ៉ាង​ច្បាស់ ឯ​ការណ៍​ទាំង​នោះ យើង​បាន​បង្ហាញ​ភ្លាម​មួយ​រំពេច។

    ហើយ​យើង​បាន​ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ ពី​ព្រោះ​យើង​បាន​ដឹង​ថា អ្នក​ជា​មនុស្ស​រឹង​ចចេស ហើយ​មា​នក​ដូច​ជា ចម្រឹង​ដែក ឯ​ថ្ងាស​អ្នក​ក៏​ជា​លង្ហិន

    ហើយ​យើង​បាន​ទាំង​ថ្លែង​ប្រាប់​សេចក្ដី​នោះ​ដល់​អ្នក​តាំង​ពី​បុរាណ​មក យើង​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​អ្នក​ដឹង​មុន​ដែល​ការណ៍​នោះ​កើត​មក​ផង ហើយ​យើង​បាន​បង្ហាញ​សេចក្ដី​នោះ ក្រែង​អ្នក​និយាយ​ថា — រូប​ព្រះ​របស់​ខ្ញុំ បាន​ធ្វើការ​នោះ ហើយ​រូប​ឆ្លាក់​របស់​ខ្ញុំ និង​រូប​សិត​របស់​ខ្ញុំ ដែល​បង្គាប់​ការណ៍​នោះ​ឡើង។

    អ្នក​បាន​ឃើញ ហើយ​ឮ​ការណ៍​គ្រប់​ទាំង​នេះ តើ​អ្នក​មិន​ព្រម​ថ្លែង​ប្រាប់​ទេ​ឬ? ហើយ​ពី​ពេល​នេះ​ទៅ យើង​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​អ្នក​ឃើញ​ការណ៍​ថ្មី​ទៀត គឺជា​ការណ៍​លាក់​កំបាំង​ដែល​អ្នក​មិន​បាន​ស្គាល់​ផង។

    ការណ៍​ទាំង​នោះ​ទើប​នឹង​កើត​ឡើង​ឥឡូវ​នេះ មិនមែន​កាលពី​បុរាណ​ទេ គឺ​កាល​មុន​ថ្ងៃ​នេះ អ្នក​មិន​ដែល​បាន​ឮ​ពី​ការណ៍​ទាំង​នោះ​ឡើយ តែ​ការណ៍​នេះ​បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​អ្នក​ហើយ ក្រែង​អ្នក​និយាយ​ថា — មើល​ចុះ ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ការណ៍​នោះ​ហើយ។

    មែន​ហើយ អ្នក​មិន​បាន​ឮ​សោះ មែន​ហើយ អ្នក​មិន​បាន​ដឹង​ផង មែន​ហើយ តាំង​ពី​បុរាណ​មក ត្រចៀក​អ្នក​មិន​ទាន់​បាន​បើក​ឡើង​នៅ​ឡើយ ត្បិត​យើង​បាន​ដឹង​ថា អ្នក​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​ចិត្ត​ក្បត់ ហើយ​អ្នក​មាន​ឈ្មោះ​ថា ជា​អ្នក​បះបោរ​តាំង​ពី​ផ្ទៃ​ម្ដាយ​មក។

    ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី ដោយ​យល់​ដល់​នាម​យើង នោះ​យើង​នឹង​ផ្អាក​សេចក្ដី​ក្រេវក្រោធ​របស់​យើង ហើយ​ដោយ​យល់​ដល់​សេចក្ដី​សរសើរ​តម្កើង​របស់​យើង នោះ​យើង​នឹង​ឈប់​លែង​ពី​ដំណើរ​អ្នក ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​យើង​កាត់​អ្នក​ចេញ។

    ១០ត្បិត​មើល​ចុះ យើង​បាន​សម្រង់​អ្នក គឺ​យើង​បាន​រើស​អ្នក​នៅ​ក្នុង​ឡ​នៃ​សេចក្ដី​វេទនា​វិញ។

    ១១ដោយ​យល់​ដល់​ខ្លួន​យើង មែន​ហើយ គឺ​ដោយ​ខ្លួន​យើង​ផ្ទាល់ យើង​នឹង​ធ្វើ​ការណ៍​នោះ ត្បិត​យើង​មិន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​នាម​យើង ត្រូវ​បង្អាប់​បាន ឯ​សិរីល្អ​របស់​យើង យើង​មិន​ព្រម​លើក​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ។

    ១២ឱ​ពួក​យ៉ាកុប និង​អ៊ីស្រាអែល ជា​អ្នក​ដែល​យើង​បាន​ហៅ​អើយ ចូរ​ប្រុង​ស្ដាប់​តាម​យើង​ចុះ ត្បិត​យើង​នេះ​ហើយ​ជា​ដើម ហើយ​ជា​ចុង​ដែរ។

    ១៣ដៃ​យើង​ក៏​បាន​ដាក់​ឫស​នៃ​ផែនដី ហើយ​ដៃ​ស្ដាំ​របស់​យើង​បាន​លាត​ផ្ទៃ​មេឃ។ យើង​ហៅ​ភាគ​ទាំង​ពីរ ភាគ​នោះ​ក៏​ឈរ​ឡើង​ជាមួយ​គ្នា។

    ១៤ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ប្រជុំ​គ្នា​ទាំង​អស់ ហើយ​ស្ដាប់​ចុះ ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ តើ​មាន​អ្នក​ណា​ដែល​ថ្លែង​ប្រាប់​អំពី​ការណ៍​ទាំង​នេះ​ដល់​ពួក​គេ​ឬ? អ្នក​មួយ​នោះ ដែល​ព្រះ​អម្ចាស់​ទ្រង់​ស្រឡាញ់ មែន​ហើយ គេ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះ​បន្ទូល​បាន​សម្រេច ដែល​គេ​បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​ពួក​គេ ហើយ​គេ​នឹង​សម្រេច​ដល់​ក្រុង​បាប៊ីឡូន​តាម​បំណង​ព្រះ​ហឫទ័យ​ទ្រង់ ហើយ​ដៃ​របស់​គេ​នឹង​សង្កត់​លើ​ពួក​ខាល់ដេ។

    ១៥ព្រះ​អម្ចាស់​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ដែរ​ថា យើង​ជា​ព្រះ​អម្ចាស់ មែន​ហើយ យើង​បាន​ពោល មែន​ហើយ យើង​បាន​ហៅ​គេ​ឲ្យ​ថ្លែង​ប្រាប់ យើង​បាន​នាំ​គេ​មក ហើយ​គេ​នឹង​ធ្វើការ​គេ​ឲ្យ​ចម្រើន​ឡើង។

    ១៦ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចូល​មក​ជិត​យើង យើង​មិន​បាន​និយាយ​ដោយ​សម្ងាត់​ទេ តាំង​ពី​ដើម​ដំបូង​មក គឺ​តាំង​ពី​ការណ៍​នោះ​ចាប់​ផ្ដើម​កើតឡើង យើង​បាន​ពោល ហើយ​ព្រះ​អម្ចាស់​ដ៏​ជា​ព្រះ ទ្រង់​បាន​ចាត់​ខ្ញុំ​ជាមួយ​នឹង​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ទ្រង់​ឲ្យ​មក។

    ១៧ព្រះ​អម្ចាស់ ជា​ព្រះ​ដ៏​ប្រោសលោះ គឺ​ជា​ព្រះ​ដ៏​បរិសុទ្ធ​នៃ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា​ដូច្នោះ យើង​គឺ​ជា​ព្រះ​អម្ចាស់ ជា​ព្រះ​នៃ​អ្នក​បាន​ចាត់​លោក​មក ជា​ព្រះ​ដែល​បង្រៀន​ឲ្យ​អ្នក​បាន​ទទួល​ប្រយោជន៍ ហើយ​ក៏​នាំ​អ្នក​ទៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​ដែល​អ្នក​គួរ​ដើរ គឺ​យើង​នេះ​ហើយ​បាន​ធ្វើ​ការណ៍​ទាំង​នោះ។

    ១៨ឱ បើ​អ្នក​បាន​ប្រុង​ស្ដាប់​តាម​បញ្ញត្តិ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​យើង — នោះ​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​របស់​អ្នក​នឹង​បាន​ដូច​ជា​ទន្លេ សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​អ្នក នឹង​បាន​ដូច​ជា​រលក​នៃ​សមុទ្រ​ហើយ។

    ១៩ឯ​ពូជ​អ្នក​ក៏​នឹង​បាន​ច្រើន​ដូច​ខ្សាច់ ហើយ​ផល​ដែល​កើត​ពី​អ្នក​មក នោះ​នឹង​បាន​ដូច​ជា​គ្រាប់​ខ្សាច់​ទាំង​ប៉ុន្មាន ឯ​ឈ្មោះ​គេ​ក៏​មិន​ត្រូវ​កាត់​ចេញ ឬ​បំផ្លាញ​ពីមុខ​យើង​ឡើយ។

    ២០ចូរ​ចេញ​ពី​ក្រុង​បាប៊ីឡូន​ទៅ ហើយ​រត់​ភៀស​ខ្លួន​ពី​ពួក​ខាល់ដេ ចូរ​ប្រកាសប្រាប់​ដោយ​សំឡេង​ច្រៀង ចូរ​ថ្លែង​ពី​រឿង​នេះ ហើយ​បញ្ជូន​រហូត​ដល់​ចុង​ផែនដី​ផង ចូរ​ប្រាប់​ថា ៖ ព្រះ​អម្ចាស់​ទ្រង់​បាន​ប្រោសលោះ​ពួក​យ៉ាកុប ជា​អ្នក​បម្រើ​ទ្រង់​ហើយ។

    ២១ហើយ​ពួក​គេ​មិន​បាន​ស្រេក​ឡើយ ទ្រង់​នាំ​គេ​ដើរ​កាត់​សមុទ្រ​ខ្សាច់ ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ទឹក​ហូរ​ចេញ​ពី​ថ្មដា​សម្រាប់​គេ ទ្រង់​ក៏​បំប្រេះ​ថ្មដា ហើយ​ទឹក​ក៏​ផុស​ចេញ​មក។

    ២២ហើយ​ព្រះ​អម្ចាស់​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា ទោះ​បី​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ការណ៍​ទាំង​នេះ​ក្ដី និង​ការណ៍​ធំ​ជាង​នេះ​ទៀត​ក៏​ដោយ គង់​តែ​គ្មាន​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​ដល់​មនុស្ស​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​ឡើយ ៕