Ⅱ Ks. Nefiego 6

Rozdział 6

Jakub opowiada historię Żydów: niewola babilońska i powrót; posługa i ukrzyżowanie Świętego Izraela; pomoc otrzymana od ludzi innych wyznań; odzyskanie Żydów w dniach ostatnich gdy uwierzą w Mesjasza. W okresie lat 559–545 p.n.e.

1. Słowa Jakuba, brata Nefiego, które powiedział do ludu Nefiego:

2. Oto, moi umiłowani bracia, ja, Jakub, będąc powołany przez Boga i ustanowiony podług Jego świętego porządku oraz będąc poświęcony przez mojego brata, Nefiego, którego uważacie za akróla i opiekuna, i na którym polegacie dla swego bezpieczeństwa, oto wiecie, że powiedziałem wam już niezmiernie wiele rzeczy.

3. Mimo to mówię do was znowu, gdyż moim pragnieniem jest dobro waszych dusz. Martwię się wielce o was i sami wiecie, że zawsze tak było. Oto wzywałem was całą pilnością i uczyłem was tego, co powiedział mój ojciec, i mówiłem o wszystkim, co zostało zapisane od stworzenia świata.

4. I oto, teraz, pragnę mówić do was o sprawach obecnych i rzeczach, które nastąpią, dlatego przeczytam wam słowa aIzajasza. I są to słowa, które mój brat chciał, abym do was powiedział. I mówię to dla waszego dobra, abyście się uczyli i chwalili imię waszego Boga.

5. I słowa, które przeczytam, są słowami Izajasza odnoszącymi się do całego domu Izraela; mogą więc być odniesione do was, bowiem jesteście z domu Izraela. I wiele z tego, co Izajasz powiedział, można odnieść do was, albowiem jesteście z domu Izraela.

6. A oto te słowa: aTak rzecze Pan Bóg: Oto skinę ręką na ludzi innych wyznań i ku ludowi podniosę mój bsztandar. I przyniosą twych synów na rękach, a córki twoje będą nieść na barkach.

7. I królowie będą twymi piastunami, a ich królowe — mamkami twoimi; twarzą do ziemi pokłon ci będą oddawać, i lizać będą proch z twoich stóp. Wtedy się przekonasz, że Ja jestem Panem, bo nie będą zawstydzeni, którzy na mnie aczekają.

8. I teraz ja, Jakub, pragnę powiedzieć nieco na temat tych słów. Bo oto Pan pokazał mi, że ci, którzy byli w aJerozolimie, skąd przybyliśmy, zostali zabici i bwzięci do niewoli.

9. Pan pokazał mi jednak, że apowrócą. Pokazał mi także, że Pan Bóg, Święty Izraela, objawi im się w ciele; a gdy im się objawi, ubiczują Go i bukrzyżują podług słów, jakie do mnie powiedział anioł.

10. I gdy znieczulą swe serca, i usztywnią swe karki wobec Świętego Izraela, oto spadną na nich asądy Świętego Izraela. I nadchodzi dzień, że zostaną pobici i udręczeni.

11. Gdy będą więc gnani to tu, to tam, tak bowiem mówi anioł, wielu będzie udręczonych w ciele i nie będzie im dozwolone zginąć ze względu na modlitwy wiernych; zostaną oni rozproszeni, bici i znienawidzeni, jednakże Pan będzie im miłosierny, bo agdy dojdą do bwiedzy o Swym Odkupicielu, zostaną ponownie czgromadzeni na ziemiach swego dziedzictwa.

12. I błogosławieni są aludzie innych wyznań, o których pisał prorok; albowiem, jeśli stanie się, że odpokutują i nie będą walczyć przeciwko Syjonowi, i nie przyłączą się do tego wielkiego i bwystępnego kościoła, zostaną zbawieni; gdyż Pan Bóg wypełni cprzymierza, które zawarł ze Swoimi dziećmi; i dlatego prorok zapisał te rzeczy.

13. Przeto ci, którzy walczą przeciwko Syjonowi i ludowi przymierza z Panem, będą lizać proch z ich stóp; i lud Pana nie będzie azawstydzony. Gdyż ludem Pana są ci, którzy na Niego bczekają; albowiem nadal będą oni czekać na przyjście Mesjasza.

14. I oto, zgodnie ze słowami proroka, Mesjasz przystąpi po raz adrugi do ich odzyskania; przeto bobjawi im się w mocy i w wielkiej chwale, i czgładzi ich wrogów, gdy nadejdzie ten dzień, że uwierzą w Niego; i nie zgładzi nikogo, kto w Niego wierzy.

15. I ci, którzy w Niego nie wierzą, zostaną azgładzenibogniu i w nawałnicy, i trzęsieniach ziemi, i w rozlewie krwi, i od czarazy, i głodu. I poznają, że Pan jest Bogiem, Świętym Izraela.

16. aCzyż można odebrać łup potężnemu lub czy bsprawiedliwy jeniec może zostać ocalony?

17. Lecz tak rzecze Pan: Nawet ajeńcy potężnego zostaną mu odebrani, a łup straszliwego zostanie ocalony; albowiem bPotężny Bóg cwybawi Swój lud przymierza. Tak rzecze Pan: Przeciwstawię się tym, którzy są przeciw tobie —

18. I nakarmię tych, którzy cię uciskają, ich własnym ciałem, i upiją się własną krwią niczym słodkim winem. Wówczas wszelkie ciało będzie wiedziało, że Ja, Pan, jestem twoim Zbawicielem i twoim aOdkupicielem, bPotężnym Jakuba.