Ⅱ Ks. Nefiego 13

Rozdział 13

Juda i Jerozolima zostaną ukarane za swe nieposłuszeństwo. Pan wstawia się za Swoim ludem i sądzi go. Córy Syjonu przeklęte i dręczone za swą światowość. Por. Ks. Izajasza 3. W okresie lat 559–545 p.n.e.

1. Oto Pan, Pan Zastępów, pozbawi Jerozolimę i Judę wszelkich zapasów i podpory — wszelkiego rodzaju chleba i całego zapasu wody —

2. Męża potężnego i wojownika, sędziego oraz proroka, roztropnego i starszego,

3. Dowódcę pięćdziesięciu i dostojnika, doradcę i biegłego w rzemiośle, a także wprawnego mówcę.

4. I dam im dzieci, aby były książętami, a niemowlęta będą nad nimi panować.

5. I ludzie będą się wzajemnie ciemiężyć, jeden drugiego, i każdy swego bliźniego; dziecko będzie poniewierało starca, a nikczemnik dostojnika.

6. Toteż uchwyci się jeden swego brata w ojcowskim domu i powie: Ty masz ubiory, bądź naszym włodarzem i nie dozwól, aby ta aruina wyszła spod twojej ręki.

7. Ten zaś owego dnia przysięgnie: Nie chcę być auzdrowicielem, bo w mym domu nie ma ani chleba, ani ubioru. Nie czyńcie mnie włodarzem nad ludem.

8. Bowiem Jerozolima jest w aruinie i Juda bupada, bo ich język i uczynki są przeciwko Panu, aby urągać Jego oczom pełnym chwały.

9. Widok ich oblicza świadczy przeciw nim i wskazuje na ich grzech, jak grzech aSodomy, i nie mogą tego ukryć. Biada ich duszom, gdyż sami zgotowali sobie zło!

10. Powiedzcie prawym, że jest im adobrze, gdyż spożywać będą owoc swych czynów.

11. Biada niegodziwym, gdyż zginą; bowiem według czynów swych rąk otrzymają zapłatę!

12. I mój lud — dzieci są jego ciemięzcami, i kobiety nad nim panują. O ludu mój! aPrzywódcy twoi cię zwodzą i niszczą drogę, którą kroczysz.

13. Pan powstaje, aby awstawić się za Swoim ludem, i stoi, by go sądzić.

14. Pan przychodzi na sąd przeciwko starszym Swojego ludu i jego aksiążętom; albowiem wy bzniszczyliście cwinnicę, a mienie dzagrabione eubogiemu jest w waszych domach!

15. Co wy sobie myślicie? Rozbijacie mój lud i ciemiężycie oblicza biednych — rzecze Pan Bóg Zastępów.

16. Tak mówi Pan: Ponieważ wynoszą się córki Syjonu i chodzą z wyciągniętą szyją, zuchwale rzucają oczyma, wciąż drepczą akrokiem tanecznym, łańcuszkami u nóg podzwaniają,

17. Przeto Pan sprawi, że pokryją się strupem głowy córek Syjonu, i Pan aobnaży ich ukryte miejsca.

18. W owym dniu usunie Pan ozdobę łańcuszków u trzewików, i aczepce, i diademy czy półksiężyce,

19. Łańcuszki, bransolety i welony,

20. Zawoje, i ozdoby nóg, i wstążki, i puzderka na wonności, i kolczyki,

21. Pierścionki i ozdoby nosa,

22. aModne stroje, i narzutki, i szale, i torebki,

23. azwierciadełka, i cienką bieliznę, i chusty, i zasłony.

24. I stanie się, że zamiast słodkiej woni będzie smród, a zamiast pasa — arozdarcie, zamiast utrefionych włosów — łysina, a zamiast bgorsetu — przepasanie włosiennicą, cwypalone piętno zamiast krasy.

25. Twoi mężczyźni polegną od miecza, a twoi mocarze na wojnie.

26. Bramy jej lament podniosą i okryją się żałobą; a spustoszona na ziemi usiądzie.