ကျမ်းစာများ
မောရှေ ၇


အခန်းကြီး ၇

(ဒီဇင်ဘာ ၁၈၃၀)

ဧနောက်သည် သွန်သင်၏၊ လူမျိုးတို့ကို ပို့ဆောင်၏၊ တောင်များကိုလည်း ရွှေ့၏—ဇိအုန်မြို့ကို တည်ထောင်၏—ဧနောက်သည် လူသားတော် ကြွလာတော်မူခြင်း၊ သူ၏​အပြစ်ဖြေခြင်းယဇ်နှင့် သန့်ရှင်းသူတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတို့ကို ကြိုတင်၍​မြင်၏—သူသည် ပြန်လည်​ဆောင်ယူခြင်း၊ စုဝေးခြင်း၊ ဒုတိယ​အကြိမ်​ကြွလာတော်မူခြင်းနှင့် ဇိအုန်၏​ပြန်လာခြင်းတို့ကို ကြိုတင်၍​မြင်၏။

ဤသို့အားဖြင့် အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဧနောက်သည် မိမိ​စကားကို ဆက်၍၊ ဆိုလေ သည်ကား၊ ရှုလော့၊ ငါတို့၏ အဘ အာဒံသည် ဤ​အရာတို့ကို သွန်သင်​ခဲ့၏၊ များစွာသော သူတို့သည် ယုံကြည်၍၊ ဘုရားသခင်၏ သားများ​ဖြစ်လာကြ၏၊ များစွာသောသူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်း​မရှိကြ၊ သူတို့၏ အပြစ်များ၌ ပျက်စီးကြ​လေပြီ၊ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်မီးကဲ့သို့သော ဒေါသကို သူတို့​အပေါ် သွန်းလောင်း​ခံရဖို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်အတူ၊ စိတ်ဆင်းရဲ ကိုယ်ဆင်းရဲဖြစ်လျက် မျှော်လင့်​နေကြ၏။

ထိုအချိန်မှ​စ၍ ဧနောက်သည် ပရောဖက်ပြု၍ ဟောစပြုလျက်၊ လူတို့ကို ဆိုလေ​သည်ကား၊ ငါသည် ခရီးသွားစဉ်တွင်၊ မဟုယ​အရပ်၌ ရပ်၍၊ ကိုယ်တော်ရှင်ကို တောင်းလျှောက်​သဖြင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ အသံရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူ​လေသည်ကား၊ သင်လှည့်၍၊ ရှိမောင်တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားလော့။

ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ငါသည် လှည့်၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်၏။ တောင်ပေါ်၌ ရပ်စဉ်တွင်၊ ကောင်းကင်​ပွင့်သည်ကို မြင်ရ၏၊ ဘုန်းအသရေနှင့်လည်း ဝတ်ဆင်​ခံရ၏။

ကိုယ်တော်ရှင်ကို မြင်ရ၏၊ သူသည်လည်း ငါ၏ မျက်နှာရှေ့မှာ ရပ်၍၊ လူတစ်ဦးက တခြား​တစ်ဦးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြောသကဲ့သို့ပင် သူသည် ငါနှင့် စကားပြော၍၊ ကြည့်လော့၊ ငါသည် သင့်အား မျိုးဆက်များစွာကြာအောင် ရှိသည့် လောကကို ပြတော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ငါသည် ရှုမချိုင့်ဝှမ်း၌ မြင်ရသည်ကား၊ ကြည့်ဦးလော့၊ တဲများ၌ နေထိုင်ကြသည့်၊ ရှုမလူမျိုးများ​ဖြစ်လေသည့် များစွာသော​လူတို့​ဖြစ်လေ၏။

ထိုမှ​တစ်ဖန်၊ ကိုယ်တော်ရှင်က ကြည့်လော့ဟု ငါ့ကို မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည်လည်း မြောက်ဘက်​လားရာသို့​ကြည့်လျှင်၊ တဲများ၌​နေထိုင်ကြသည့် ခါနာန်လူမျိုးတို့ကို မြင်ရ၏။

ထိုမှ​တစ်ဖန်၊ ကိုယ်တော်ရှင်က ပရောဖက်ပြု၍​ဟောလော့ဟု ငါ့ကို​မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည်လည်း ပရောဖက်ပြုဟော၍၊ ဆိုလေ​သည်ကား၊ ရှုလော့၊ အမြောက်​အမြားရှိသည့် ခါနာန်လူမျိုးတို့သည်၊ ရှုမလူမျိုးတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်တိုက်ခြင်းငှာ ခင်းကျင်းလျက် တိုက်ခိုက်ကြ​လိမ့်မည်၊ ကွပ်မျက်​သဖြင့် ရှင်းရှင်း​ဖျက်ဆီး ခံရလိမ့်မည်။ ခါနာန်လူမျိုးတို့သည်လည်း ထိုပြည်​ထဲ၌ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပိုင်းခြား​လိမ့်မည်၊ ထိုပြည်သည်လည်း မဖြစ်ထွန်း၍ အကျိုးမဲ့​လိမ့်မည်၊ ထိုနေရာ၌ ခါနာန်​လူမျိုးတို့​မှတစ်ပါး၊ အခြားအဘယ်​လူမျိုးမျှ နေကြ​လိမ့်မည်​မဟုတ်။

အကြောင်း​မူကား၊ ရှုလော့၊ ကိုယ်တော်ရှင်သည် ထိုမြေကို များစွာသော​အပူဖြင့် ကျိန်တော်မူ​လိမ့်မည်၊ ထိုမြေ၌ မဖြစ်ထွန်းခြင်း​သည်လည်း ကာလ​အစဉ်​အဆက် ရှိလိမ့်မည်။ ခပ်သိမ်းသော ခါနာန်အမျိုးသားတို့အပေါ်သို့ နက်မှောင်ခြင်း ရောက်လာ​သဖြင့်၊ ခပ်သိမ်းသောလူမျိုးတို့၌ မထီမဲ့မြင်ပြု ခံ​ကြရ၏။

ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ကိုယ်တော်ရှင်က ကြည့်လော့ဟု ငါ့ကို မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည်လည်း ကြည့်လျှင်၊ ရှာရုန်ပြည်၊ ထို့အတူ ဧနောက်ပြည်၊ ထို့အတူ ဩမနာပြည်၊ ထို့အတူ ဟေနိပြည်၊ ထို့အတူ ရှေမပြည်၊ ထို့အတူ ဟန်နာပြည်၊ ထို့အတူ ဟာနန္နိဟပြည်နှင့် ထိုပြည်တို့၌ နေထိုင်သူ​ခပ်သိမ်းတို့ကို မြင်ရ၏။

၁၀ ကိုယ်တော်ရှင်ကလည်း ငါ့ကို ဤလူမျိုးများသို့ သွားလော့၊ ငါထွက်လာပြီး သူတို့ကို ကျိန်ခြင်းဖြင့် ဒဏ်ခတ်၍၊ မသေကြ​စေခြင်းငှာ—နောင်တရကြလော့ဟု သူတို့ကို ဆိုလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၁၁ ငါသည် ခမည်းတော်၏၊ ထို့အတူ ကျေးဇူးတော်နှင့် သမ္မာတရားတို့နှင့် ပြည့်စုံသည့် သားတော်၏၊ ထို့အတူ ခမည်းတော်နှင့် သားတော်​အကြောင်းကို သက်သေခံသည့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ နာမ၌ ဗတ္တိဇံပေးရမည့်အကြောင်း သူသည် ငါ့အား ပညတ်တော်ကို ပေးတော်မူ၏။

၁၂ ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဧနောက်သည် ခါနာန်​လူမျိုးတို့ကို​မှတစ်ပါး၊ ခပ်သိမ်းသော​လူမျိုးတို့ကို နောင်တ​ရရန်၊ ဆက်၍​တောင်းပန်၏။

၁၃ ဧနောက်၏​ယုံကြည်ခြင်းမှာ အလွန်​ကြီးလေ​ရကား၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့ကို ပို့ဆောင်၍၊ သူတို့၏​ရန်သူများက သူတို့ကို စစ်တိုက်​ကြ၏။ သူသည်လည်း ကိုယ်တော်ရှင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြော၍၊ မြေကြီးသည် တုန်၏၊ တောင်တို့သည်လည်း သူ့အမိန့်​အတိုင်းပင် ရွေ့၏။ ရေစီးရာ မြစ်တို့သည်လည်း မိမိတို့​ရေစီးကြောင်းကို ပြောင်းကြ၏။ ခြင်္သေ့တို့၏ ဟောက်သံ တောရိုင်း​ထဲမှ ထွက်လာသည်​ကိုလည်း ကြား​ကြရ၏။ ခပ်သိမ်းသော ပြည်သားတို့သည်လည်း ကြီးစွာ ကြောက်ရွံ့​ကြ၏၊ တန်ခိုးနှင့် အလွန်​ပြည့်စုံသည်မှာ ဧနောက်၏ စကား​ဖြစ်လေ၏၊ အလွန်ကြီးလေသည်မှာ သူ့အား ဘုရားသခင် ပေးတော်မူ​လေသည့် ဘာသာစကား၏ တန်ခိုး​ဖြစ်၏။

၁၄ ပင်လယ်​ရေနက်​ထဲမှ ထွက်လာသော​မြေလည်း​ရှိ၏၊ အလွန်​ကြီးလေသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့၏ ရန်သူတို့၏​ကြောက်ရွံ့ခြင်း​ဖြစ်၍၊ ထွက်ပြေး​ကြပြီးလျှင် အဝေးမှာ​ရပ်၍၊ ပင်လယ်​ရေနက်​ထဲမှ ပေါ်လာသော​မြေပေါ်သို့ သွားကြ၏။

၁၅ ထိုပြည်မှ ကိုယ်​ကြီးမားသော သူတို့သည်လည်း၊ အဝေးမှာ ရပ်ကြ၏။ ထွက်သွားသော ကျိန်ခြင်း​သည်လည်း ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်​တိုက်ခိုက်သည့် ခပ်သိမ်းသော​လူမျိုးတို့ အပေါ်၌ ရှိ၏။

၁၆ ထိုအချိန်မှ​စ၍၊ သူတို့၌ စစ်တိုက်ခြင်းများနှင့် အသွေးသွန်းလောင်းခြင်းတို့​ရှိ၏။ သို့ရာတွင်၊ ကိုယ်တော်ရှင်သည် ကြွလာတော်မူပြီး၊ မိမိလူမျိုးတို့နှင့် အတူ​နေထိုင်​တော်မူ၏၊ သူတို့သည်လည်း ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ နေထိုင်ကြ၏။

၁၇ ကိုယ်တော်ရှင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ခပ်သိမ်းသော​ပြည်သားတို့​အပေါ်၌ ရှိလေ၏၊ အလွန်​ကြီးမြတ်​လေသည့် ကိုယ်တော်ရှင်၏​ဘုန်းတော်မှာ သူ၏​လူမျိုးတို့​အပေါ်၌ ရှိလေ၏။ ကိုယ်တော်ရှင်သည်လည်း ထိုပြည်ကို ကောင်းချီး​ပေး၍၊ သူတို့သည် တောင်များပေါ်၌၊ ထို့အတူ မြင့်သော​နေရာများ​ပေါ်၌၊ ကောင်းချီး​ခံစား​ကြရ​လေပြီး၊ ဖွံ့ဖြိုး​တိုးတက်​ကြ၏။

၁၈ ကိုယ်တော်ရှင်ကလည်း သူ၏​လူမျိုးတို့ကို ဇိအုန်ဟု ခေါ်၏၊ အကြောင်း​မူကား၊ သူတို့သည် နှစ်လုံးသား​တစ်ခုနှင့် စိတ်တစ်ခု၌ ရှိကြ​လေ၏၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ နေထိုင်​ကြ၏။ သူတို့၌ ဆင်းရဲသား မရှိ။

၁၉ ဧနောက်သည်လည်း ဘုရားသခင်၏​လူမျိုးများသို့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့် သူ၏​ဟောပြောခြင်းကို ဆက်၍ ပြု၏။ ဤသို့​အားဖြင့် အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ သူ့လက်ထက်၌၊ သန့်ရှင်းခြင်းမြို့ဟု ခေါ်သည့်၊ ဇိအုန်ကိုပင် တည်ဆောက်ခဲ့၏။

၂၀ ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဧနောက်သည် ကိုယ်တော်ရှင်နှင့် စကားပြော၍၊ ဇိအုန်သည် ဘေးလွတ်ရာ၌ ဧကန်​အမှန်ပင် ကာလ​အစဉ်​အဆက်​ရှိပါလိမ့်မည်ဟု ကိုယ်တော်ရှင်ကို လျှောက်၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်ရှင်က ဧနောက်အား၊ ဇိအုန်ကို ငါ​ကောင်းချီးပေး​လေပြီ၊ သို့ရာတွင် ကျန်ကြွင်းသော​လူမျိုးတို့ကို ငါ​ကျိန်တော်မူလေပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။

၂၁ ဤသို့​အားဖြင့် အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ကိုယ်တော်ရှင်သည် ဧနောက်အား မြေကြီး​ပေါ်မှာ နေထိုင်သူ ခပ်သိမ်းတို့ကို ပြခဲ့၏။ သူသည်လည်း မြင်ရ၏၊ ကြည့်ဦးလော့၊ ဇိအုန်သည်၊ ကာလ​စေ့သော အခါ၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဆောင်ယူ​ခံရလေ၏။ ကိုယ်တော်ရှင်ကလည်း ဧနောက်အား၊ ရှုလော့၊ ငါ၏ အိမ်သည် ကာလ​အစဉ်​အဆက်​ရှိ၏ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၂၂ ဧနောက်သည် အာဒံ၏​သားမြေးများ​ဖြစ်သည့် ကျန်ကြွင်းသော​လူမျိုးတို့​ကိုလည်း မြင်၏။ သူတို့သည်ကား၊ ကာဣန၏ အမျိုး​အနွယ်များ​မှတစ်ပါး၊ အာဒံ၏​ခပ်သိမ်းသော အမျိုး​အနွယ်တို့နှင့် သွေးနှောထားသူများ​ဖြစ်လေ၏၊ အကြောင်း​မူကား၊ ကာဣန၏ အမျိုး​အနွယ်တို့မှာ မည်းမှောင်​ကြ၏၊ သူတို့၌ နေရာရခြင်း​မရှိကြ။

၂၃ ဇိအုန်ကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဆောင်ယူ​ခံရ​လေပြီးနောက်၊ ဧနောက်​မြင်ရသည်ကား၊ ကြည့်ဦးလော့၊ မြေကြီး​ပေါ်ရှိ​ခပ်သိမ်းသော​ပြည်သားတို့သည် သူ့ရှေ့၌ ရှိလေ၏။

၂၄ မျိုးဆက် တစ်ခုပြီး​တစ်ခုလည်း ရောက်လာ၏။ ဧနောက်သည် အမြင့်၌၊ ခမည်းတော်၏၊ ထို့အတူ လူသားတော်၏​ရင်၌ပင် ချီးမြှောက်​ခံရလေ၏။ ရှုဦးလော့၊ စာတန်၏ တန်ခိုးသည် မြေကြီး မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံးပေါ်၌ ရှိလေ၏။

၂၅ သူသည် ကောင်းကင်တမန်များ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်​လာနေသည်ကိုလည်း မြင်ရ၏။ မြေကြီး​ပေါ်မှာ နေထိုင်သူတို့သည် အမင်္ဂလာ​ရှိ၏၊ အမင်္ဂလာ​ရှိ၏ဟု မိန့်တော်မူသည့် ကျယ်သော​အသံကိုလည်း ကြားရ၏။

၂၆ စာတန်ကိုလည်း​မြင်ရ၏။ သူ့လက်ထဲ၌ ကြီးစွာသော သံကြိုးကို ကိုင်ထား၏၊ မြေကြီး မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံးကို မှောင်မိုက်ခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်း​ထား၏။ သူသည် မော့ကြည့်၍ ရယ်၏၊ သူ၏​တမန်တို့လည်း ရွှင်လန်း​ဝမ်းမြောက်​ကြ၏။

၂၇ ဧနောက်သည် ကောင်းကင်​တမန်တို့ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လျက်၊ ခမည်းတော်နှင့် သားတော်အကြောင်း သက်သေခံ​နေကြသည်ကိုလည်း မြင်ရ၏။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း များစွာသော​သူတို့​အပေါ် သက်ဆင်း​တော်မူ​သဖြင့်၊ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တန်ခိုးတို့​အားဖြင့် ဇိအုန်သို့ ချီဆောင်​ခံကြရ​လေ၏။

၂၈ ဤသို့​အားဖြင့် အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် ကျန်ကြွင်းသော လူမျိုးတို့ကို ကြည့်၍၊ ငိုကြွေးတော်မူ၏။ ဧနောက်သည်လည်း ထိုအမှုကို သက်သေခံ၍၊ ကောင်းကင်ဘုံတို့သည် အဘယ်သို့အားဖြင့် ငိုကြွေးသနည်း၊ တောင်များပေါ်မှာ ရွာသောမိုး​ကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ မျက်ရည်များ ကျလေသနည်းဟု ဆို၏။

၂၉ ဧနောက်က ကိုယ်တော်ရှင်ကို လျှောက်လေ​သည်ကား၊ ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းတော်မူလျက်၊ ထာဝရ​ကာလ​တစ်ခုလုံးမှ ထာဝရ​ကာလ​တစ်ခုလုံးသို့ ရှိတော်မူလျက်၊ အဘယ်သို့​အားဖြင့် ငိုကြွေး နိုင်တော်မူ​သနည်း။

၃၀ လူသားသည် မြေကြီး​အမှုန်တို့ကို၊ အထူး​သဖြင့်၊ ဤကဲ့သို့ အသောင်း​အသိန်း​ရှိသော မြေကြီးကို ရေတွက်နိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်မည်​ဆိုလျှင်၊ ကိုယ်တော်၏​ဖန်ဆင်းထားသော​အရာတို့၏ အရေ​အတွက်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ အစရှိ​လိမ့်မည်​မဟုတ်။ ကိုယ်တော်၏ ကန့်လန့်ကာတို့သည် ဖြန့်လျက်​ရှိသေး၏။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ထိုနေရာ၌ ရှိတော်မူ​သေး၏၊ ကိုယ်တော်၏​ရင်သည်လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းလည်းရှိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကာလ​အစဉ်​အဆက် ကရုဏာ​ကြီး၍ ကြင်နာ​တော်မူ၏။

၃၁ ကိုယ်တော်သည် ဇိအုန်ကို၊ ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်း​ထားသော အရာ​ခပ်သိမ်းတို့​ထံမှ၊ ထာဝရ​ကာလ တစ်ခုလုံးမှ ထာဝရ​ကာလ တစ်ခုလုံးသို့၊ ကိုယ်တော်၏ ရင်သို့ ဆောင်ယူ​တော်မူ၏။ မထီမဲ့မြင် အပြု​ခံရ​သော်လည်း၊ ငြိမ်းချမ်းခြင်း၊ ဖြောင့်မှန်ခြင်းနှင့် သမ္မာတရားတို့ ရှိသည်မှာ ကိုယ်တော့်ပလ္လင်၏ နေရပ်​ဖြစ်ပါ၏။ ကရုဏာတော်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာ​ရှေ့မှ သွား၍၊ အဆုံး​မရှိရ။ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သို့အားဖြင့် ငိုကြွေး​နိုင်တော်မူ​သနည်း။

၃၂ ကိုယ်တော်ရှင်ကလည်း ဧနောက်ကို မိန့်တော်မူ​လေသည်ကား၊ သင်၏ ဤ​ညီအစ်ကိုတို့ကို ရှုလော့။ သူတို့သည် ငါ့လက်၏ လက်ရာများ​ဖြစ်ကြ၏၊ ငါသည်လည်း သူတို့ကို ဖန်ဆင်း​တော်မူ​ခဲ့သည့် နေ့၌ သူတို့အား အသိပညာကို ပေး၏။ ဧဒင်​ဥယျာဉ်​ထဲ၌ ငါသည် လူသားအား ရွေးချယ်​ပြုမူ​နိုင်ခွင့်ကို ပေးတော်မူ​ခဲ့၏။

၃၃ သင်၏​ညီအစ်ကိုတို့​ကိုလည်း ငါ​မိန့်တော်မူ​လေ၏၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ချစ်ရမည့်​အကြောင်း၊ ထို့အတူ သူတို့၏အဘ၊ ငါ့ကို ရွေးချယ်​ရမည့်​အကြောင်း ပညတ်တော်ကိုလည်း ပေး၏။ သို့ရာတွင်​ရှုလော့၊ သူတို့၌ ချစ်ခြင်း​မရှိကြ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်၏​အသွေးကို မုန်းကြ၏။

၃၄ ငါ၏ ဒေါသမီး​သည်လည်း သူတို့​တစ်ဖက်၌ ထွက်လေပြီ။ ငါ၏ ပြင်းစွာသော မကျေမနပ် ဖြစ်ခြင်းဖြင့် သူတို့​အပေါ် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကို စေလွှတ်​တော်မူမည်၊ အကြောင်း​မူကား၊ ငါ၏ ပြင်းစွာသောအမျက်သည် သူတို့​တစ်ဖက်၌ ထွက်လေပြီ။

၃၅ ရှုလော့၊ ငါသည် ဘုရားသခင် ဖြစ်၏။ သန့်ရှင်းခြင်း ယောက်ျား​ဟူသည်ကား ငါ၏နာမတော်​ဖြစ်၏။ အကြံပေး​ယောက်ျားဟူသည်ကား ငါ၏​နာမတော် ဖြစ်၏။ အဆုံးမရှိခြင်းနှင့် ထာဝရ​ဟူသည်မှာလည်း ငါ၏​နာမတော် ဖြစ်၏။

၃၆ သို့ဖြစ်၍၊ ငါ၏​လက်ကို ဆန့်နိုင်၏၊ ငါ​ဖန်ဆင်း​လေသည့် ဖန်ဆင်း​ထားသော အရာ ခပ်သိမ်းတို့​ကိုလည်း ကိုင်နိုင်၏။ ငါ၏​မျက်စိ​သည်လည်း ၎င်းတို့ကို စူးရှ​နိုင်၏၊ ငါ့လက်၏ ခပ်သိမ်းသော လက်ရာတို့၌ အလွန်​ကြီးစွာသော ဆိုးညစ်ခြင်းမှာ သင်၏​ညီအစ်ကိုတို့မှာ​ကဲ့သို့ မရှိ​စဖူး​လေပြီ။

၃၇ သို့ရာတွင် ရှုလော့၊ သူတို့၏ အပြစ်​များသည် သူတို့၏ အဘတို့၏ ဦးခေါင်းများ အပေါ်၌ ရှိလိမ့်မည်။ စာတန်သည် သူတို့၏ အဘ​ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ဝမ်းနည်း​ပူဆွေးမှု​သည်လည်း သူတို့၏​ကြမ္မာဆိုး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဘုံ​တစ်ခုလုံး​သည်လည်း သူတို့​အတွက်၊ ငါ့လက်၏ ခပ်သိမ်းသော လက်ရာတို့​အတွက်ပင် ငိုကြွေး​လိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍၊ ဤသူတို့ ဒုက္ခ​ဝေဒနာ​ခံစားရသည်ကို မြင်ရလျက် ကောင်းကင်ဘုံတို့ မငိုကြွေးရ​လေသလော။

၃၈ သို့ရာတွင် ရှုလော့၊ သင်၏​မျက်စိဖြင့် မြင်ရသော​ဤသူတို့သည် ရေ​လွှမ်းမိုးခြင်း​ထဲ၌ ပျက်စီး​ကြလိမ့်မည်။ ရှုဦးလော့၊ ငါသည် သူတို့ကို ချုပ်ထားမည်။ ထောင်တစ်ခုကို ငါသည် သူတို့​အတွက် ပြင်ထား​လေပြီ။

၃၉ ငါ​ရွေးကောက်ထားလေသော​သူသည် ငါ့မျက်နှာ​ရှေ့၌ တောင်းပန်​လေပြီ။ သို့ဖြစ်၍၊ သူသည် ထိုသူတို့၏ အပြစ်များ​အတွက် ဒုက္ခဝေဒနာ ခံစား၏။ သူတို့သည် ငါ​ရွေးကောက်ထားသောသူ ငါ့ထံသို့ ပြန်လာမည့်နေ့၌ နောင်တရသည်​အထိ၊ ထိုနေ့​တိုင်အောင် စိတ်ဆင်းရဲ​ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း၌ ရှိကြ​လိမ့်မည်။

၄၀ သို့ဖြစ်၍၊ ဤ​အမှုကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံတို့၊ ထိုမှတစ်ပါး၊ ငါ့လက်၏ ခပ်သိမ်းသော လက်ရာတို့​သည်လည်း ငိုကြွေး​ကြလိမ့်မည်။

၄၁ ဤသို့​အားဖြင့် အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ကိုယ်တော်ရှင်သည် ဧနောက်ကို မြွက်ဆို၍၊ လူသားတို့​လုပ်ဆောင်သည့် ခပ်သိမ်းသော​အရာတို့ကို ဧနောက်အား မိန့်တော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍၊ ဧနောက်သည် သိ၍၊ သူတို့၏ ဆိုးညစ်ခြင်း၊ ထို့အတူ သူတို့၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု​တို့ကို သတိထား​မိ၏၊ ထို့အတူ ငိုကြွေး၍၊ သူ၏​လက်ကို ဆန့်၏၊ သူ၏​စိတ်နှလုံးသည်လည်း ထာဝရကာလပမာ ကြီးထွား ကျယ်​ပြန့်လေ၏။ သူ၏​ဝမ်းကလည်း တမ်းတ၏။ ထာဝရ​ကာလတစ်ခုလုံးလည်း တုန်လှုပ်၏။

၄၂ ဧနောက်သည် နောဧ၊ ထို့အတူ သူ၏မိသားစုကိုလည်း မြင်ရ၏။ နောဧ၏သားခပ်သိမ်းတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်သည် ဇာတိ​ပကတိ​ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ​လိမ့်မည်။

၄၃ သို့ဖြစ်၍ ဧနောက်သည် နောဧ​သင်္ဘော​တည်ဆောက်သည်ကို မြင်၏။ ကိုယ်တော်ရှင်သည်လည်း ထိုအမှုကို ပြုံး၍ သူ့လက်​ထဲ၌ ထားတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ဆိုးညစ်သော သူတို့၌ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့​အပေါ်သို့ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ကျရောက်လာပြီး ဝါးမျို​လေ၏။

၄၄ ဧနောက်သည်လည်း ဤအရာကို မြင်လျှင်၊ စိတ်​ညှိုးငယ်၍၊ သူ၏​ညီအစ်ကိုတို့ကြောင့် ငိုကြွေး၏။ ကျွန်ုပ်သည် နှစ်သိမ့်​ခံရဖို့ကို ငြင်းဆိုပါမည်ဟုလည်း ကောင်းကင်ဘုံကို လျှောက်၏။ သို့ရာတွင်၊ ကိုယ်တော်ရှင်က ဧနောက်အား စိတ်နှလုံး​ရွှင်လန်း​အားရလျက် ဝမ်းသာလော့။ ကြည့်ဦးလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၄၅ ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဧနောက်သည် ကြည့်သဖြင့်၊ နောဧမှ​စ၍၊ မြေကြီး​ပေါ်ရှိ ခပ်သိမ်းသော​မိသားစုတို့ကို မြင်၏။ ကိုယ်တော်ရှင်ထံ​တောင်းလျှောက်၍၊ ကိုယ်တော်ရှင်၏​နေ့သည် အဘယ်​အချိန်၌ ကျရောက်​ပါမည်နည်း။ ငိုကြွေး​မြည်တမ်းသူ​ခပ်သိမ်းတို့ သန့်ရှင်း​စင်ကြယ်​စေနိုင်ခြင်းငှာနှင့် ထာဝရ​အသက်ကို ရနိုင်​စေခြင်းငှာ ဖြောင့်မတ်သော​သူ၏ အသွေးကို အဘယ်​အချိန်၌ သွန်းလောင်း​မည်နည်းဟု မေး၏။

၄၆ ကိုယ်တော်ရှင်​ကလည်း၊ ထိုအမှုသည် အထွတ်​အထိပ်​ကာလ၌၊ ဆိုးညစ်ခြင်းနှင့် လက်တုန့်ပြန်ခြင်းတို့ ရှိရာကာလ၌ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၄၇ ရှုဦးလော့၊ ဧနောက်သည် လူသားတော်၊ အကယ်​စင်စစ် ဇာတိ​ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ကြွလာတော်မူရာနေ့ကို မြင်၏။ သူ၏​စိတ်ဝိညာဉ်သည်လည်း ရွှင်လန်း​ဝမ်းမြောက်၍၊ ဆိုလေ​သည်ကား၊ ဖြောင့်မတ်သော သူသည် ချီးမြှောက်​ခံရ၏၊ သိုးသငယ်သည် ကမ္ဘာတည်​ကတည်းက ကွပ်မျက်​ခံရ၏။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်၊ ငါသည် ခမည်းတော်၏ ရင်၌ ရှိ၏၊ ရှုဦးလော့၊ ဇိအုန်သည် ငါနှင့်​အတူရှိ၏။

၄၈ ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဧနောက်သည် မြေကြီးကို ကြည့်၏။ မြေကြီး၏ဝမ်းမှ အသံကိုလည်း ကြားရ၏၊ ဆိုလေ​သည်ကား၊ အမင်္ဂလာ၊ အမင်္ဂလာသည် လူသားတို့၏​အမိ ငါ​ဖြစ်၏။ ငါသည် ငါ့သားသမီးတို့၏ ဆိုးညစ်ခြင်းကြောင့်၊ နာကျင်၏၊ မောပန်း၏။ ငါသည် အဘယ်​အချိန်မှ အနား​ယူ၍၊ ငါ့ထံမှ ထွက်လေသည့် အညစ်အကြေးမှ သန့်ရှင်း​စေရ​မည်နည်း။ ငါ​အနားယူ​နိုင်ခြင်းငှာ လည်းကောင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ငါ၏​မျက်နှာပြင်​ပေါ်၌ ကာလ​အတန်​အရာ တည်နိုင်​စေခြင်းငှာ လည်းကောင်း၊ ငါ၏ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ငါ့ကို အဘယ်​အချိန်၌ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေတော်မူလိမ့်မည် နည်း။

၄၉ ဧနောက်သည်လည်း မြေကြီးငိုကြွေး​မြည်တမ်းသည်ကို ကြားရသော​အခါ၊ သူသည် ငိုကြွေးလျက်၊ ကိုယ်တော်ရှင်ထံ တောင်းလျှောက်၍၊ အို ကိုယ်တော်ရှင်၊ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးကို သနားခြင်း မရှိဘဲ​နေမည်လော။ ကိုယ်တော်သည် နောဧ၏ သားမြေးတို့ကို ကောင်းချီးမပေးဘဲ နေမည်လောဟု လျှောက်၏။

၅၀ ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဧနောက်သည် ကိုယ်တော်ရှင်ထံ သူ၏ တောင်းလျှောက်ခြင်းကို ဆက်၍ ဆိုလေသည်ကား၊ အို ကိုယ်တော်ရှင်၊ ကိုယ်တော်သည် နောဧနှင့် သူ၏ အမျိုး​အနွယ်တို့အပေါ် ကရုဏာ​ထားတော်မူ​ပါမည့်အကြောင်း၊ မြေကြီးကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် နောက်ထပ် အဘယ်တော့မျှ ဖုံးလွှမ်း​မခံရ​နိုင်စေကြောင်း ကိုယ်တော်၏ တစ်ပါးတည်းသော​သားတော်၊ ယေရှု​ခရစ်တော်၏ နာမတော်ဖြင့်ပင် ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ် ဆုတောင်းပါ၏။

၅၁ ကိုယ်တော်ရှင်သည်လည်း ဟန့်တား​မထားနိုင်။ ဧနောက်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြု၏၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း​တို့ကို ရပ်တန့်​စေမည့်အကြောင်း၊ နောဧ၏ သားမြေးတို့ကို စကား​ဆိုမည့်​အကြောင်း ကျိန်ဆိုခြင်းဖြင့် ကျိန်ဆို​တော်မူ၏။

၅၂ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်သော စီရင်ချက်များ​ကိုလည်း စေလွှတ်၍၊ မြေကြီး​တည်သမျှ၊ သူ့အမျိုး​အနွယ်မှ ကျန်ကြွင်းသော​သူတို့ကို ခပ်သိမ်းသော​ပြည်သားတို့၌ တွေ့ရစေ၏။

၅၃ တစ်ဖန် ကိုယ်တော်ရှင် မိန့်တော်မူ​လေသည်ကား၊ အကြင်​သူသည် မင်္ဂလာရှိ၏၊ ထိုသူ၏ အမျိုး​အနွယ်တို့​အားဖြင့် မေရှိယ​ကြွလာတော်မူ​လိမ့်မည်။ အကြောင်း​မူကား၊ မိန့်တော်မူ​လေသည်မှာ ငါသည် မေရှိယ၊ ဇိအုန်​ရှင်ဘုရင်၊ ထာဝရပမာ​ကျယ်ပြန့်သည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကျောက်​ဖြစ်၏။ တံခါးမှ​ဝင်လာပြီး၊ ငါအားဖြင့် တက်သူ​မှန်သမျှသည် အဘယ်တော့မျှ မကျရှုံး​လတ္တံ့။ သို့ဖြစ်၍၊ ငါ​ဟောပြောလေသူတို့သည် မင်္ဂလာ​ရှိကြ၏၊ အကြောင်း​မူကား၊ သူတို့သည် ထာဝရ​တည်မြဲသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း သီချင်းတို့ဖြင့် ထွက်လာကြ​လိမ့်မည်။

၅၄ ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဧနောက်သည် ကိုယ်တော်ရှင်ထံ​တောင်းလျှောက်၍၊ လူသားတော်သည် အဘယ်​အချိန်၌ ဇာတိ​ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ကြွလာတော်​မူ၍၊ မြေကြီးသည် အနားယူရမည်နည်း။ ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ်​ဆုတောင်းပါ၏၊ အကျွန်ုပ်အား ဤ​အရာတို့ကို ပြတော်မူပါဟု လျှောက်၏။

၅၅ ကိုယ်တော်ရှင်​ကလည်း ဧနောက်အား၊ ကြည့်ရှုလော့ဟု မိန့်တော်မူလျှင်၊ သူသည် ကြည့်ရှု၍၊ လူသားတော်ကို လူတို့၏​နည်းအတိုင်း လက်ဝါးကပ်တိုင်​ပေါ်၌ မြှောက်ထားသည်ကို မြင်ရ၏။

၅၆ ကျယ်သော​အသံကိုလည်း ကြားရ၏။ ကောင်းကင်တို့ကို ကာထား၏။ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းထားသော အရာ​ခပ်သိမ်းတို့သည် ငိုကြွေး​မြည်တမ်း​ကြ၏။ မြေကြီးသည်လည်း ညည်းတွား၏။ ကျောက်များ​ကွဲ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့သည်လည်း ထ၍၊ လူသားတော်၏​လက်ယာတော်ဘက်၌ ဘုန်းအသရေ​သရဖူတို့ဖြင့် ချီးမြှင့်​ခံကြရ၏။

၅၇ ထောင်ထဲ၌ ရှိသမျှသော​ဝိညာဉ်များစွာတို့သည်လည်း ထွက်လာ​ကြပြီးလျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ ရပ်ကြ၏။ ကျန်ကြွင်းသော​သူတို့သည် မှောင်မိုက်ခြင်း သံကြိုးများ​ထဲ၌ ကြီးစွာသော​နေ့၌ တရား​စီရင်တော်မူခြင်း​အထိ ထိန်းသိမ်းထား​ခံ​ကြရ၏။

၅၈ ထိုမှ​တစ်ဖန်၊ ဧနောက်သည် ငိုကြွေးလျက်၊ ကိုယ်တော်ရှင်ထံ​တောင်းလျှောက်၍၊ မြေကြီးသည် အဘယ်​အချိန်၌ အနားယူရ​လိမ့်မည်နည်းဟု လျှောက်ပြန်၏။

၅၉ ဧနောက်သည် ခမည်းတော်​ထံသို့ လူသားတော် တက်သွားတော်မူသည်ကို မြင်ရ၏။ သူသည် ကိုယ်တော်ရှင်ကို တောင်းလျှောက်လေသည်ကား၊ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီး​ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ကြွလာတော်​မမူဘဲ​နေမည်လော၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူသည်နှင့်အမျှ၊ ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ်​သိပါ၏၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ကျိန်ဆို​တော်မူ​လေပြီ၊ ကိုယ်တော်၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်၏ နာမတော်ဖြင့် အကျွန်ုပ် ဆုတောင်း​ရမည်​ကိုလည်း မိန့်တော်မူ​လေပြီ။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ဖန်ဆင်း​တော်မူ​လေပြီ၊ ကိုယ်တော်၏​ပလ္လင်​အဖို့ အကျွန်ုပ်အား အခွင့်ကိုလည်း အကျွန်ုပ်​ကိုယ်တိုင်​အားဖြင့်​မဟုတ်၊ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်​အားဖြင့်သာ ပေးတော်မူ​လေပြီ။ သို့ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီး​ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ကြွမလာဘဲ​နေမည်​မနေမည်ကို အကျွန်ုပ်​မေးလျှောက်​ပါ၏။

၆၀ ကိုယ်တော်ရှင်​ကလည်း ဧနောက်ကို မိန့်တော်မူ​လေသည်ကား၊ ငါ​အသက်​ရှင်တော်မူသည့် အတိုင်း၊ ငါသည် နောက်ဆုံးသော ကာလများ၌၊ ဆိုးညစ်ခြင်းနှင့် လက်တုန့်ပြန်ခြင်း ကာလများ၌၊ ကြွလာ​တော်မူမည်၊ နောဧ၏ သားမြေးတို့နှင့် စပ်လျဉ်း၍ သင်နှင့် ပြုတော်မူလေသည့် ကျိန်ဆိုခြင်းကို ပြီးပြည့်စုံ​စေခြင်းငှာပေတည်း။

၆၁ မြေကြီး​အနား​ယူရမည့်​နေ့သည် ကျရောက်​လာလိမ့်မည်၊ သို့ရာတွင် ထိုနေ့​မတိုင်မီ ကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်​လိမ့်မည်၊ မှောင်မိုက်ခြင်း​ကန့်လန့်ကာ​သည်လည်း မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်း​လိမ့်မည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး​သည်လည်း လှုပ်လိမ့်မည်။ ကြီးစွာသော အတိ​ဒုက္ခ​သည်လည်း လူသားတို့၌ ရှိလိမ့်မည်၊ သို့ရာတွင် ငါ၏​လူမျိုးတို့ကို ငါ​ကာကွယ်​စောင့်မတော်မူမည်။

၆၂ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ​နေ၍ ချတော်မူမည်။ သမ္မာ​တရားကိုလည်း ငါ၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်​အကြောင်း၊ သေခြင်းမှ​နေ၍ သူ၏ ရှင်ပြန် ထမြောက်ခြင်း အကြောင်းတို့ကို သက်သေခံ​စေရန် မြေကြီး​ထဲမှ စေလွှတ်​တော်မူမည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် သမ္မာတရားတို့​ကိုလည်း ငါ၏​ရွေးကောက်ထားသော​သူများကို မြေကြီး​လေးမျက်နှာမှ​နေ၍ ငါ​ပြင်ဆင်မည့်နေရာ သန့်ရှင်းသော​မြို့သို့ ရွေးထုတ်ရန် မြေကြီးကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနှင့် ကဲသို့ပင် သုတ်သင်ပယ်ရှင်း​စေမည်၊ ငါ၏​လူမျိုးတို့ သူတို့၏​ခါးကို စည်းနိုင်ကြ​စေခြင်းငှာ၊ ထို့အတူ ငါ​ကြွလာ​တော်မူရာအချိန်ကို စောင့်မျှော်လျက်​ရှိကြ​စေခြင်းငှာ ပေတည်း။ အကြောင်း​မူကား၊ ထိုနေရာ၌ ငါ၏​တဲ​ရှိလိမ့်မည်၊ ထိုမြို့ကိုလည်း ဇိအုန်၊ ယေရုရှလင်​မြို့သစ်ဟု ခေါ်လိမ့်မည်။

၆၃ ကိုယ်တော်ရှင်က ဧနောက်ကို မိန့်တော်မူ​လေသည်ကား၊ ထိုအချိန်တွင် သင်နှင့် ခပ်သိမ်းသော​မြို့တို့သည် သူတို့ကို ထိုအရပ်၌ တွေ့ကြ​လိမ့်မည်၊ ငါတို့သည်လည်း သူတို့ကို ငါတို့ရင်၌ လက်ခံ​တော်မူမည်၊ သူတို့သည်လည်း ငါတို့ကို မြင်ကြ​လိမ့်မည်။ ငါတို့သည် သူတို့လည်ပင်းကို ဖက်၍၊ သူတို့သည် ငါတို့လည်ပင်းကို ဖက်ကြ​လိမ့်မည်၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်​နမ်းကြ​လိမ့်မည်။

၆၄ ထိုအရပ်၌ ငါ၏​နေရာ​ရှိလိမ့်မည်၊ ဇိအုန်ဟု ခေါ်ရ​လိမ့်မည်၊ ငါ​ဖန်ဆင်း​လေသည့် ဖန်ဆင်း​ထားသော​အရာ ခပ်သိမ်းတို့​အထဲမှ ထွက်လာ​လိမ့်မည်။ နှစ်တစ်ထောင်​ကြာအောင် မြေကြီးသည် အနားယူ​လိမ့်မည်။

၆၅ ဤသို့​အားဖြင့် အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဧနောက်သည် နောက်ဆုံးသော​ကာလတွင်၊ လူသားတော် မြေကြီး​ပေါ်၌ နှစ်တစ်ထောင်​ကြာအောင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့်​နေထိုင်ရန် ကြွလာတော်မူရာနေ့ကို မြင်ရ၏။

၆၆ သို့ရာတွင် ထိုနေ့​မတိုင်မီတွင်၊ သူသည် ကြီးစွာသော​အတိဒုက္ခများကို ဆိုးညစ်သော​သူတို့၌ မြင်ရ၏။ ထို့အတူ ဒုက္ခ​တွေ့လေသည့် ပင်လယ်၊ ထို့အတူ ဆိုးညစ်သော​သူတို့​အပေါ် ကျရောက်​လာမည့် အနန္တ​တန်ခိုးရှင်​ဘုရားသခင်၏ တရား​စီရင်​တော်မူခြင်းတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်​အတူ မျှော်လင့်​နေကြသည့် လူသားတို့၏ စိတ်ပျက်နေသည့် စိတ်နှလုံးတို့ကိုလည်း မြင်ရ၏။

၆၇ ကိုယ်တော်ရှင်ကလည်း ဧနောက်အား၊ ခပ်သိမ်းသော​အရာတို့ကို ကမ္ဘာကုန်သည့် တိုင်အောင်ပင် ပြတော်မူ၍၊ ဖြောင့်မတ်သော​သူတို့၏နေ့၊ သူတို့ကို​ရွေးနုတ်တော်မူရာ နာရီတို့ကိုလည်း မြင်ရ၏၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်း အပြည့်​အစုံကိုလည်း ရရှိ​ကြ၏။

၆၈ ဧနောက်​လက်ထက်၊ ဇိအုန်၏​ခပ်သိမ်းသော​ကာလမှာ သုံးရာ​ခြောက်ဆယ့်​ငါးနှစ်​ဖြစ်လေ၏။

၆၉ ဧနောက်နှင့် သူ၏​လူမျိုး​ခပ်သိမ်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်​အတူ လျှောက်ကြ၏၊ ဘုရားသခင်သည် ဇိအုန်​အလယ်၌ နေထိုင်​တော်မူ၏။ ဤသို့​အားဖြင့်​အချိန်တန်​လာသော​အခါ၊ ဇိအုန် မရှိလေတော့၊ အကြောင်း​မူကား ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို မိမိရင်သို့ လက်ခံ​တော်မူ​လေ၏။ ထိုအချိန်မှ​စ၍၊ ဇိအုန်​ထွက်ပြေးသည်ဟု ဆိုသောစကားရှိလေ​သတည်း။