1 Енді Аммон Ламони халқына үнемі тәлім бергендіктен, біз Һарон мен оның бауырларының есебіне қайта ораламыз; өйткені ол Миддония жерінен кеткеннен кейін, ол Рухтың жетелеуімен Нефи еліне, тіпті Ысмағұл жерінен басқа бүкіл елдегі патшаның үйіне дейін жетеледі; және ол Ламонидің әкесі болды.

2 Міне дәл солай болды ол бауырларымен бірге патша сарайына кіріп, патшаның алдында тағзым етіп: Міне, патша, біз сен түрмеден құтқарған Аммонның бауырларымыз – деді.

3 Ал енді, патша, егер сен біздің жанымызды аясаң, біз саған қызметші боламыз. Міне патша оларға былай деді: Тұрыңдар, мен сендерге өмірлеріңді беремін, мен сендерге қызметші болуларыңа жол бермеймін; бірақ мен сендердің маған нұсқау берулеріңді талап етемін; өйткені сендердің ағаларың Аммонның жомарттығы мен сөздерінің ұлылығына байланысты менің ойым біраз мазасызданды; міне мен оның Миддониден неліктен сендермен бірге шықпағанының себебін білгім келеді.

4 Міне Һарон патшаға: Міне, Жаратқан Иенің Рухы оны басқа жолмен шақырды; ол Ламони халқына тәлім беру үшін Ысмағұл еліне барды – деді.

5 Енді патша оларға былай деді: Жаратқан Иенің Рухы туралы айтқандарың не? Міне, мені мазалайтын нәрсе осы.

6 Сондай-ақ Аммонның: Егер өкінсеңдер, құтқарыласыңдар, ал өкінбесеңдер, соңғы күні қабылданбайсыңдар, – дегені не болды?

7 Міне Һарон оған былай деп жауап берді: Құдайдың бар екеніне сенесің бе? Сонда патша: Амалектіктердің Құдай бар деп айтатынын білемін, сондықтан мен оларға киелі орындар салуға рұқсат бердім, сонда олар жиналып, оған табынсын. Ал егер қазір Құдай бар десеңдер, мен сенемін.

8 Енді Һарон мұны естігенде, оның жүрегі қуанып: Міне, патша, сен қалай тірі болсаң, Құдайдың бар екені рас!

9 Міне патша: Ата-бабаларымызды Иерусалим жерінен алып шыққан сол Ұлы Рух Құдай ма?

10 Міне Һарон оған: Иә, ол — Ұлы Рух және ол көктегі де, жердегінің де бәрін жаратты. Сен бұған сенесің бе?

11 Міне ол: Иә, мен Ұлы Рухтың бәрін жаратқанына сенемін және осының барлығын маған айтып берулеріңді қалаймын, мен сендердің сөздеріңе сенемін, – деді.

12 Міне дәл солай болды Һарон патшаның оның сөздеріне сенетінін көргенде, ол Адам атаның жаратылуынан бастап, Құдай адамды өз бейнесіне сай қалай жаратқанын және Құдай оған өсиет бергенін және күнәнің кесірінен адам құлағанын патшаға Жазбаларды оқып берді.

13 Міне Һарон оған Адам атаның жаратылуынан бастап, оның алдына адамның құлауы мен олардың тәндік күйін, сондай-ақ дүние жаратылғаннан бері Мәсіх арқылы оның есіміне сенетіндердің барлығы үшін дайындалған құтқару жоспарын жазбалардан түсіндірді.

14 Ал адам құлағандықтан, ол өз бетімен ешнәрсеге лайықты бола алмады; бірақ Мәсіхтің азаптары мен өлімі сенім мен өкіну және тағы басқа арқылы олардың күнәларын өтейді; және ол өлімнің байламдарын үзетінін, қабірдің жеңіске жетпейтінін және даңқ үмітімен өлімнің шағуы жұтылатынын; міне Һарон мұның бәрін патшаға айтып берді.

15 Міне дәл солай болды Һарон оған осы жайтты түсіндіріп болғаннан кейін, патша: Сен айтқан мәңгілік өмірге ие болу үшін не істеуім керек? Иә, мен қуанышқа толы болуым үшін, соңғы күні менен бас тартпауы үшін, Құдайдан туып, осы зұлым рухты кеудемнен шығарып, оның Рухын қабылдауым үшін не істеуім керек? Міне, ол: Мен иелігімнің бәрінен бас тартамын, иә, мен осы үлкен қуанышқа ие болу үшін патшалығымды тастаймын.

16 Бірақ Һарон оған: Егер сен мұны қаласаң, Құдайдың алдында бас исең, иә, егер сен барлық күнәларың үшін өкініп, Құдайдың алдында бас иіп, және оның атын сеніммен, сен алатыныңа сеніп шақыратын болсаң, сонда сен қалаған үмітіңді аласың, – деді.

17 Міне дәл солай болды Һарон осы сөздерді айтқаннан кейін, патша Жаратқан Иенің алдында тізе бүгіп тағзым етті; иә, тіпті ол жерге сәжде жасап, қатты айқайлап:

18 Уа, Құдай, Һарон маған Құдайдың бар екенін айтты; және егер Құдай бар болса, және егер сен Құдай болсаң, сен маған өзіңді танытасың ба, мен сені тану үшін және өлімнен қайта тіріліп, соңғы күні құтқарылуым үшін барлық күнәларымнан бас тартамын. Ал енді патша осы сөздерді айтқанда, өлім аузында қалғандай болды.

19 Міне дәл солай болды оның қызметшілері жүгіріп барып, патшайымға болған оқиғаның бәрін айтып берді. Міне ол патшаға келді; және оның өлгендей жатқанын, сондай-ақ оның құлауына себепкер болған Һарон мен оның бауырларының тұрғанын көргенде, ол оларға ашуланып, қызметшілеріне немесе патшаның қызметшілеріне: оларды ұстап алып, өлтіруді бұйрық берді.

20 Енді қызметшілер патшаның құлау себебін түсінді, сондықтан Һарон мен оның бауырларына қолдарын қоюға батылы жетпеді; сонда олар патшайымға жалбарынып: олардың біреуі бәрімізден күштірек бола тұра, бұл адамдарды өлтіруді неге бұйырдыңыз? – деп өтінді. Сондықтан біз олардың алдына құлаймыз.

21 Енді патшайым қызметшілерінің қорқып тұрғанын көргенде, оған бір жамандық келе ме деп қатты қорқа бастады. Міне ол қызметшілеріне Һарон мен оның бауырларын өлтіру үшін халықты шақырып алуды бұйырды.

22 Енді Һарон патшайымның жігерін байқап, халықтың жүрегінің қатал екенін біліп, көп адам жиналып, олардың арасында үлкен дау-дамай мен дүрбелең болады деп қорықты; сондықтан ол қолын созып, патшаны жерден көтеріп, оған: Тұр! – деді. Міне ол күшін алып, орнынан тұрды.

23 Енді бұл патшайымның және көптеген қызметшілердің қатысуымен жасалды. Міне мұны көрген олар қатты таңғалып, қорқа бастады. Міне патша орнынан тұрып, оларды оқыта бастады. Міне ол оларға қызмет еткені соншалықты, оның бүкіл үйі Жаратқан Иемізге сеніміне дінге келді.

24 Енді патшайымның бұйрығына сай көп адам жиналып, Һарон мен оның бауырлары үшін олардың арасында үлкен наразылықтар туындай бастады.

25 Бірақ патша олардың арасында тұрып, оларға қызмет етті. Міне олар Һарон мен онымен бірге болғандарға тынышталды.

26 Міне дәл солай болды патша халықтың тынышталғанын көргенде, Һарон мен оның бауырларын халықтың ортасына шығарып, оларға сөзді уағыздауды бұйырды.

27 Міне дәл солай болды патша бүкіл елге, оның бүкіл еліндегі, теңізге, шығыс пен теңізге дейін шектесетін барлық аймақтарда тұратын бүкіл халқына хабар жіберді батысы және Зарахемла жерінен шығыс теңізден батысқа дейін созылатын тар шөл даламен бөлінген және теңіз жағасының шекаралары мен шөлейт даланың шекараларымен бөлінген солтүстігінде Зарахемла жерімен, Манти шекаралары арқылы, Сидон өзенінің басымен, шығыстан батысқа қарай ағады, осылайша ламандықтар мен нефиліктер екіге бөлінді.

28 Енді ламандықтардың бос жүрген бөлігі шөл далада тұрып, шатырларда тұрды; олар батыстағы шөл далаға, Нефи еліне тарады; иә, сондай-ақ Зараһемла жерінің батысында, теңіз жағасындағы шекараларда және батыста Нефи елінде, олардың әкелерінің алғашқы мұрасы жерінде, осылайша теңіз жағалауымен шектеседі.

29 Сондай-ақ нефиліктер қуып жіберген шығыста теңіз жағасында көптеген ламандықтар болды. Міне осылайша, нефиліктерді ламандықтар қоршауға жақын қалды; соған қарамастан нефиліктер елдің шығыстан батысқа қарай, шөл даламен шектесетін Сидон өзенінің басындағы барлық солтүстік бөліктерін иемденіп алды; солтүстікте, тіпті олар Молшылық деп атаған жерге жеткенше.

30 Міне бұл олар Қараусыз қалған деп атаған жермен шектеседі, оның солтүстікке қарай қашық болғаны сонша, ол халық қоныстанған және жойылған, сүйектері туралы біз айтқан, оны Зараһемла тұрғындары тауып алған жерге келді, бұл олардың алғашқы қоныстанған орны болып табылады.

31 Міне олар сол жерден оңтүстік шөліне келді. Осылай, солтүстіктегі жер Қараусыз қалған деп аталған, ал оңтүстігіндегі жер — Молшылық деп аталды, өйткені ол қаңырап бос қалған, әр түрдегі жабайы аңдар көп, ал олардың кейбіреулері солтүстіктен тамақ үшін келген.

32 Ал енді, шығыстан батыс теңізге дейінгі қашықтық, Молшылық және Қараусыз қалған жерлер арасындағы сызық бойымен нефилік үшін бір жарым күндік жол болды; осылайша Нефи елі мен Зараһемла жері сумен қоршауға жақын қалды, ал солтүстіктегі жер мен оңтүстіктегі жердің арасында шағын жер болды.

33 Міне дәл солай болды Нефиліктер шығыстан батысқа теңізге дейінгі Молшылық жерді мекендеді, осылайша нефиліктер өздерінің даналығы бойынша олар ламандықтарды солтүстікке қарай иелік етпеуі үшін, солтүстікке қарай жерді басып алмас үшін сақшылары мен әскерлерімен оңтүстікте қоршап алды.

34 Сондықтан ламандықтардың Нефи елінен және оның айналасындағы шөл даладан басқа ешбір иеліктері бола алмады. Енді бұл нефиліктердегі даналық еді – ламандықтар оларға жау болғандықтан, олардан барлық жағынан қиындықтарды бастан өткергісі келмеді, сондай-ақ олар өз қалауы бойынша қашып кететін елге ие болғысы келмеді.

35 Ал енді осыны айтып болған соң, мен Аммон мен Һарон, Омнер мен Химни және олардың бауырлары туралы әңгімеге қайта ораламын.