1 Міне дәл солай болды олар сол елде шіркеу орнатқан соң, Ламони патша Аммонның оны әкесіне көрсету үшін онымен бірге Нефи еліне баруын қалады.

2 Міне Аммонға Жаратқан Иенің даусы шықты: Сен Нефи еліне барма, өйткені патша сенің жаныңды алмақшы; бірақ сен Миддони жеріне барасың; өйткені сенің ағаң Харұн, сондай-ақ Мулоки мен Аммах түрмеде отыр.

3 Енді міне дәл солай болды Аммон мұны естіген соң, Ламониге былай деді: Міне, менің ағам мен бауырларым Миддонидағы түрмеде отыр, мен оларды құтқару үшін барамын.

4 Енді Ламони Аммонға былай деді: Мен білемін, сен Жаратқан Иенің құдіретімен бәрін істей аласың. Бірақ міне, мен сенімен бірге Миддония жеріне барамын; өйткені Миддони жерінің Антиомно деген патшасы менімен дос; сондықтан мен Миддони еліне барамын, сол елдің патшасының ықыласына ие боламын, сонда ол сенің бауырларыңды түрмеден босатады. Енді Ламони оған былай деді: Бауырларың түрмеде екенін саған кім айтты?

5 Міне Аммон оған: Құдайдан басқа ешкім маған айтқан жоқ; және ол маған – барып, бауырларыңды құтқар, өйткені олар Миддони жерінде түрмеде отыр, деді.

6 Енді Ламони мұны естіген соң, қызметшілеріне оның аттары мен күймелерін дайындауды тапсырды.

7 Міне ол Аммонға: Жүр, мен сенімен бірге Миддони жеріне барамын, сонда мен патшадан бауырларыңды түрмеден шығаруын өтінемін, – деді.

8 Міне дәл солай болды Аммон мен Ламони сол жаққа кетіп бара жатқанда, бүкіл елге патша болған Ламонидің әкесін кездестірді.

9 Ал міне Ламонидің әкесі оған: Мен ұлдарыма және халқыма той жасаған ұлы күні мейрамға неге келмедің?

10 Сондай-ақ ол: Өтірікшінің балаларының бірі осы нефитпен қайда бара жатырсың? – деді.

11 Міне дәл солай болды Ламони оны ренжітуден қорыққандықтан, оған қайда бара жатқанын айтып жатты.

12 Сондай-ақ ол оған өз патшалығында қалуының барлық себебін айтты: ол дайындаған мерекеге әкесіне бармаған.

13 Ал енді Ламони оған осының бәрін айтып бергенде, оның әкесі оған қатты ашуланып: Ламони, сен өтірікшінің ұлдары болған мына нефиліктерді құтқармақшысың, – деді. Міне, ол біздің ата-бабаларымызды тонады; міне енді оның балалары да өз айлаларымен және өтіріктерімен бізді алдап, мүлкімізді тағы да тонау үшін арамызға келді.

14 Енді Ламонидың әкесі оған Аммонды семсермен өлтіруді бұйырды. Сондай-ақ ол оған Миддони жеріне бармай, онымен бірге Ысмағұл еліне қайтуды бұйырды.

15 Бірақ Ламони оған былай деді: Мен Аммонды өлтірмеймін, Ысмағұл еліне қайтып оралмаймын, бірақ мен Миддони жеріне Аммонның бауырларын босату үшін барамын, өйткені мен олардың жай адамдар және шынайы Құдайдың қасиетті пайғамбарлар екенін білемін.

16 Енді бұл сөздерді естіген әкесі оған ашуланып, қылышын суырып алып оны өлтіруге дайын болды.

17 Бірақ Аммон орнынан тұрып, оған: Міне, сен ұлыңды өлтірмейсің; соған қарамастан, оның сенен гөрі құлағаны жақсы болар еді, өйткені міне, ол күнәларына өкінді; бірақ егер осы уақытта ашуланып құлап кетсең, жаның құтқарыла алмайды.

18 Міне тағы да сенің шыдамдылық танытқаның жөн; егер сен өз ұлыңды, жазықсыз өлтірсең, оның қаны жер бетінен өзінің Құдайы Жаратқан Иеге зар ағып, сенен кек алатын болады; және бәлкім, жаныңнан айырыларсың.

19 Енді Аммон оған осы сөздерді айтқан соң, ол оған былай деп жауап берді: Егер мен ұлымды өлтірсем, жазықсыз қан төгетінімді білемін; өйткені оны құртуға ұмтылған сен едің.

20 Міне ол Аммонды өлтіру үшін қолын созды. Бірақ Аммон оның соққыларына төтеп берді, сонымен бірге қолын ұрып жіберді, ол оны пайдалана алмады.

21 Енді патша Аммонның оны өлтіре алатынын көргенде, жанын аман алып қалу үшін ол Аммонға жалына бастады.

22 Бірақ Аммон семсерін көтеріп: Міне, сен маған бауырларымды түрмеден шығаруға рұқсат бермесең, мен сені өлтіремін, – деді.

23 Енді патша өлімнен қорқып: Егер мені аясаң, мен саған не сұрасаң да, патшалықтың жартысына дейін беремін, – деді.

24 Енді Аммон оның қарт патшаға өз қалауынша жаулық жасағанын көргенде, оған былай деді: Егер сен менің бауырларымның түрмеден шығуына, сондай-ақ Ламонидің өз патшалығын сақтап қалуына, ал сен оған ренжімей, оны өз қалауынша істеуге мүмкіндік бер, сонда мен сені аяймын; әйтпесе мен сені жерге ұрып жіберемін.

25 Енді Аммон осы сөздерді айтқаннан кейін, патша өзінің өміріне қуана бастады.

26 Міне Аммонның оны жойғысы келмейтінін көргенде, сондай-ақ оның ұлы Ламониге деген зор сүйіспеншілігін көргенде, ол қатты таң қалып: Бауырларыңды босатып, ұлым Ламонидің өз патшалығын сақтап қалуға рұқсат етейін деп, сенің тілегің осы болды, міне, мен саған ұлым өз патшалығын осы уақыттан бастап және мәңгілікке сақтап қалуға беремін; және мен енді басқармаймын –

27 Сондай-ақ мен саған бауырларыңды түрмеден босатылып, сен де, бауырларың да менің патшалығыма келуіңізге мүмкіндік беремін; өйткені мен оларды көргім келеді. Өйткені патша оның айтқан сөздеріне, сондай-ақ ұлы Ламонидің айтқан сөздеріне қатты таң қалды, сондықтан ол оларды үйренгісі келді.

28 Міне дәл солай болды Аммон мен Ламони Миддони жеріне қарай жол тартты. Міне Ламони ел патшасының көз алдында рақым тапты. Сондықтан Аммонның бауырлары түрмеден босатылды.

29 Міне Аммон оларды кездестіргенде, қатты қайғырды, өйткені олар жалаңаш және терілері қатты баумен байланғандықтан қатты тозған. Сондай-ақ олар аштықты, шөлді және әр түрлі азапты көрді; соған қарамастан олар барлық қайғы-қасіретке сабыр етті.

30 Міне, солай бола тұра, олардың тағдыры бұдан да қатайып, қыңыр халықтың қолына түсуі болды; сондықтан олар олардың сөздеріне құлақ аспады, және олар Миддони жеріне жеткенше, оларды қуып жіберді және соққыға жығып, үйден үйге және бір жерден екінші жерге қуып жіберді; сол жерде оларды ұстап алып, түрмеге тастап, қатты баумен байлап, көп күн түрмеде ұстады, оларды Ламони мен Аммон құтқарды.