Inleiding

Allereerst willen we dat je weet dat er hoop is op herstel van verslaving. (‘Wij’ zijn mannen en vrouwen die de vernietigende gevolgen van verschillende verslavingen hebben ondervonden en langdurig herstel hebben bereikt.) We hebben groot verdriet gehad, maar we hebben door de macht van de Heiland onze grootste tegenslagen zien veranderen in glorieuze overwinningen. Ooit leefden we met dagelijkse depressie, bezorgdheid, angst en slopende woede, maar nu ervaren we vreugde en vrede. We hebben wonderen gezien in ons eigen leven en in het leven van anderen die in een verslaving verstrikt waren.

We hebben door onze verslaving een verschrikkelijke prijs aan pijn en lijden betaald. Maar God heeft ons bij elke stap naar herstel gezegend. We zijn onszelf als een geliefd kind van God gaan zien. Na een geestelijk ontwaken streven we er elke dag naar om onze relatie met onze hemelse Vader, zijn zoon Jezus Christus, onszelf en anderen te verbeteren. Kortom, de Heiland heeft voor ons gedaan wat we zelf niet konden.

Sommige mensen zien verslavingen als slechte gewoonten die we met wilskracht alleen kunnen overwinnen, maar we werden zo afhankelijk van een bepaald gedrag of middel dat we niet meer wisten hoe we ons ervan konden weerhouden. We verloren perspectief en het besef van andere prioriteiten. Niets was belangrijker dan het bevredigen van onze wanhopige behoefte. Toen we probeerden ons ervan te weerhouden, ervoeren we sterke lichamelijke, psychische en emotionele drang. Door toe te geven aan onze drang en verslaving, werd ons vermogen om onze keuzevrijheid te gebruiken verminderd of beperkt. President Boyd K. Packer heeft gezegd: ‘Een verslaving kan de menselijke wil uitschakelen en morele keuzevrijheid tenietdoen.’ (‘Revelation in a Changing World’, Ensign, november 1989, 14.)

We zijn aan het herstelproces begonnen door nederig en eerlijk te zijn, de hulp van God en anderen in te roepen, en te doen wat in deze leidraad staat. De twaalf stappen van herstel hebben ons geleerd hoe we het evangelie van Jezus Christus kunnen toepassen. President Jeffrey R. Holland heeft gezegd: ‘Voert u een strijd met een demon van verslaving – roken, drugs of gokken, of […] pornografie? […] Welke andere stappen u ook neemt om deze zorgen te boven te komen, kom eerst tot het evangelie van Jezus Christus.’ (‘Het beschadigde goed maken’, Liahona, mei 2006, 70.)

De stappen 1–3 leren ons om geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus te oefenen. De stappen 4–9 leiden ons door een grondig bekeringsproces. De stappen 10–12 moedigen ons aan om verantwoordelijkheid te nemen, goddelijke leiding en kracht te zoeken om op het verbondspad te blijven, anderen te vertellen over het wonder dat in ons leven is gekomen, en tot het einde toe te volharden.

Velen van ons die hersteld zijn, nemen nog steeds deel aan het verslavingsherstelprogramma. We vinden veel steun bij ons verlangen om vrij van verslaving te blijven. En we worden gezegend als we anderen proberen te helpen die nog met een verslaving kampen. We geloven stellig dat we door de verzoening van Jezus Christus veranderd zijn. Net als de Anti-Nephi-Lehieten in het Boek van Mormon (zie Alma 24:17–19) hebben wij door de genade en macht van Jezus Christus genezing en zelfs een verandering van aard ondervonden. We willen die gave niet verliezen, dus zijn we elke dag onze volledige afhankelijkheid van Hem indachtig. Door aan het verslavingsherstelprogramma te blijven deelnemen, worden we eraan herinnerd dat verslaving een krachtige invloed heeft en dat we daar misschien eerder op terugvallen dan op God als we deze waarheden uit het oog verliezen. We willen behouden wat God ons zo genadig heeft gegeven.

Als je denkt dat je verslaafd bent en zelfs maar het minste verlangen hebt om ermee te breken en bereid bent om het woord van God te ‘beproeven’ (Alma 32:27), nodigen we je uit om samen met ons de beginselen van het evangelie van Jezus Christus in deze leidraad te bestuderen en toe te passen. Onze ervaring heeft geleerd dat je, wanneer je dit pad met een oprecht hart volgt, de kracht zult vinden die je nodig hebt om van je verslaving te herstellen. Die macht wordt genade genoemd. ‘Gods genade helpt ons elke dag. Die geeft ons de kracht om goede werken te verrichten die we alleen niet zouden kunnen doen.’ (Topics and Questions, ‘Grace’, Gospel Library.) Als je elk van deze twaalf stappen trouw toepast, zal de Heiland je sterken en zul je ‘de waarheid kennen, en de waarheid zal [je] vrijmaken’ (Johannes 8:32).

Wij weten uit eigen ervaring dat je je kunt bevrijden van de ketenen van verslaving. Hoe verloren en hopeloos je je ook voelt, je bent een kind van een liefdevolle hemelse Vader. Als je blind bent geweest voor deze waarheid, kun je die door de beginselen in deze leidraad herontdekken en diep in je hart verankeren. Deze beginselen kunnen je helpen om tot Christus te komen en toe te laten dat Hij je verandert. Bij het toepassen van de stappen ontleen je kracht aan de Heiland en zal Hij je bevrijden.

Wij die hersteld zijn, nodigen je met al onze empathie en liefde uit voor een glorierijk leven van hoop, vrijheid en vreugde in de armen van Jezus Christus, onze Verlosser. Net zoals wij hersteld zijn, kun jij ook herstellen en alle zegeningen van het evangelie van Jezus Christus genieten.

Actiestappen

Dit is een actieprogramma. Onze vooruitgang hangt af van het consequent toepassen van de stappen in ons dagelijks leven. Dit noemen we ‘de stappen uitvoeren’. De volgende acties helpen ons tot Christus te komen en de nodige leiding en kracht te ontvangen voor voortgang in ons herstel. Vergeet niet om met je buddy samen te werken.

Focus op onze eeuwige identiteit

Toen president Russell M. Nelson werd gevraagd hoe we mensen met een verslaving kunnen helpen, antwoordde hij: ‘Leer ze wat hun identiteit en hun bestemming is.’ (In Tad R. Callister, ‘Our Identity and Our Destiny’ [devotional aan de Brigham Young University, 14 augustus 2012], speeches.byu.edu.) Ieder van ons is een kind van een liefdevolle God. We weten dat Hij van ons houdt en actief voor ons zorgt.

We zagen het echter niet altijd zo. Sommigen van ons waren ervan overtuigd dat Hij er niet was. Sommigen van ons kon het ook niet schelen. Sommigen van ons geloofden wel dat Hij er was, maar dat Hij te boos op of teleurgesteld in ons was om te helpen. Voor bijna iedereen leidde een misverstand over onze relatie met God tot een barrière die ons ervan weerhield ons voor hulp tot Hem te wenden. In plaats daarvan wendden we ons tot verslavende middelen of gedrag om ons te helpen met de moeilijkheden van het leven om te gaan. We kwamen vaak in een vicieuze cirkel terecht. We misdroegen ons, wat leidde tot schuldgevoelens en schaamte, wat weer leidde tot meer misdragingen om die pijnlijke emoties niet te voelen. Begrip van onze identiteit en bestemming als Gods kinderen heeft ons de kracht gegeven om deze cyclus te doorbreken.

We leerden ook het verschil tussen schuld en schaamte. Schuldgevoel is je slecht voelen over iets wat je hebt gedaan, en schaamte is je slecht voelen over wie je bent. Ouderling David A. Bednar heeft de waarde van schuldgevoel als volgt uitgelegd: ‘Schuldgevoel is voor de geest wat pijn voor het lichaam is – een waarschuwing voor gevaar en bescherming tegen nog meer schade.’ (‘Wij geloven kuis te moeten zijn’, Liahona, mei 2013, 44.) Voordat we herstelden, kampten velen van ons met schaamte en concludeerden we dat we permanent gebroken en de liefde van God en anderen onwaardig waren.

Maar toen we ons eenmaal van onze goddelijke aard bewust werden en toegaven dat we hemelse hulp nodig hadden om van onze verslaving te herstellen, begonnen we onszelf te zien zoals Jezus Christus ons ziet: geestelijk zieke mannen en vrouwen die door zijn genade probeerden te genezen, in plaats van slechte mannen en vrouwen die probeerden goed genoeg te worden om zijn liefde te verdienen.

We nodigen je uit om het geloof te oefenen dat je Gods kind bent en dat Hij van je houdt, wat je ook hebt gedaan. Hoewel schadelijke keuzes onze mogelijkheden beperken, kan onze waarde voor God nooit veranderen. Hij houdt van ons omdat we zijn kinderen zijn, niet vanwege onze keuzes: ‘Hoewel we incompleet zijn, heeft God ons compleet lief. Hoewel we onvolmaakt zijn, houdt Hij volmaakt van ons. Hoewel we ons verloren en verdwaald voelen, omsluit Gods liefde ons volledig.’ (Dieter F. Uchtdorf, ‘De liefde Gods’, Liahona, november 2009, 22.)

Wees bereid tot onthouding

We waren uiteindelijk bereid tot onthouding toen de pijn van het probleem erger werd dan de pijn van de oplossing. Heb jij dat punt al bereikt? Zo niet, en je gaat door met je verslaving, dan zul je dat punt zeker bereiken, want verslaving is een voortschrijdend probleem. Het is een degeneratieve ziekte die ons het vermogen om normaal te functioneren ontneemt.

In het begin leek volledig nuchter blijven ons erg intimiderend. Maar toen we steeds van anderen hoorden die de rust en de soberheid hadden gevonden waarnaar we op zoek waren, begonnen we te geloven dat ook wij konden herstellen.

Voordat we aan het herstelproces konden beginnen, moesten we het verlangen hebben om te herstellen (zie Alma 32:27). Vrijheid van verslaving begint met een sprankje bereidwilligheid. Maak je geen zorgen als je verlangen nu nog klein en niet constant is. Als je actie onderneemt, zal het groeien! We leerden dat bidden en God vragen om ons verlangen tot onthouding te vergroten een van de krachtigste dingen is die we kunnen doen.

Als je nog niet het verlangen hebt om aan je herstel te beginnen, kun je erkennen dat je er niet toe bereid bent en de kosten van je verslaving in overweging nemen. Maak een lijstje van wat belangrijk voor je is. Denk aan je band met familie en vrienden, je relatie met God, je geestelijke kracht, je vermogen om anderen te helpen en tot zegen te zijn, en je gezondheid. Zoek dan naar tegenstellingen tussen waar je in gelooft en op hoopt, en je gedrag. Bedenk hoe je daden ondermijnen waar je waarde aan hecht. Bid dat God je zal helpen om jezelf en je leven te zien zoals Hij het ziet – met al je goddelijke potentieel – en wat je riskeert door in je verslaving te volharden.

Als je inziet wat je verliest door toe te geven aan je verslaving, kun je het verlangen aanwakkeren om te stoppen. Als je zelfs maar het kleinste verlangen kunt vinden, heb je ruimte om te beginnen. En naarmate je meer stappen van dit programma volgt en de veranderingen ziet die in je leven plaatsvinden, zal je verlangen toenemen.

NB Afhankelijk van de aard van je verslaving moet je misschien medische hulp inroepen voordat je aan je herstel begint. Raadpleeg een arts.

Vraag om hulp

De weg naar herstel en genezing is lang en zwaar, maar we staan er niet alleen voor. Leven in herstel vereist complete eerlijkheid. Ontkenning, zelfbedrog en isolement maken het moeilijk om blijvende, stabiele vooruitgang in het herstel te boeken. Het is belangrijk dat we zo snel mogelijk de hulp van anderen inroepen. Veel mensen zijn bereid om ons bij te staan en te helpen. President Spencer W. Kimball heeft ooit gezegd: ‘God ziet ons echt en waakt over ons. Maar Hij komt meestal door een ander aan onze behoeften tegemoet.’ (Leringen van kerkpresidenten: Spencer W. Kimball [2011], 82.)

Als we God en anderen om hulp vragen, krijgen we niet alleen de aanmoediging die we nodig hebben om de reis voort te zetten, maar worden we er ook aan herinnerd dat we die hulp waard zijn. Als je om hulp vraagt, kun je versteld staan hoeveel liefde en aanvaarding je tegenkomt. Hoe meer je met anderen verbonden bent, hoe meer kansen je krijgt om liefde en steun te ontvangen in je streven naar ware genezing en herstel.

Denk na over de verschillende bronnen van ondersteuning die je ter beschikking staan en hoe je om hulp kunt vragen. We raden aan om een buddy te zoeken die de twaalf stappen succesvol heeft toegepast. Er wordt nooit een buddy toegewezen. We moedigen je aan om zo snel mogelijk onder gebed te overwegen wie je als buddy kunt vragen. Een goede plek om een buddy te vinden, is bij een herstelbijeenkomst. Herstelbijeenkomsten zijn een veilige plek waar we over herstel kunnen praten en leren.

Andere belangrijke bronnen van steun zijn familieleden, vrienden, kerkleiders en therapeuten. De ultieme bron van steun is onze hemelse Vader. Wie en wanneer we om hulp vragen, is een persoonlijke beslissing. Soms is het niet veilig of nuttig om bepaalde familieleden of vrienden in vertrouwen te nemen of om hulp te vragen. Het is echter belangrijk om zoveel mogelijk steun uit zoveel mogelijk bronnen te krijgen. Raadpleeg voor meer informatie het gedeelte ‘Steun bij herstel’ in het aanhangsel van deze gids.

We generen of schamen ons misschien om anderen om steun te vragen. We willen misschien niet dat anderen van onze problemen of fouten weten. We willen misschien geen last zijn of hebben misschien het gevoel dat we de hulp niet waardig zijn. Maar wij hebben gemerkt dat mensen gezegend worden als we hen om hulp vragen. De twaalfde stap gaat over anderen dienen en helpen. Als herstelde mensen anderen dienen, worden zij in hun eigen herstel gesterkt.

Studie en begrip

De volgende Schriftteksten en uitspraken van kerkleiders helpen je om aan je herstel te beginnen. Gebruik ze om te mediteren en te studeren en schrijf erover in je dagboek. Denk eraan dat je bij het schrijven eerlijk en concreet moet zijn.

Mijn goddelijke identiteit

‘Bedenk dat u in uw voorsterfelijke staat uw trouw al bewezen hebt. U bent een dapper kind van God. Met zijn hulp kunt u in de veldslagen van deze gevallen wereld zegevieren. Dat hebt u al gedaan en dat kunt u nogmaals doen.

‘Blik vooruit. Uw problemen en verdriet zijn echt, maar ze zijn niet blijvend.’ (Neil L. Andersen, ‘Verwond’, Liahona, november 2018, 85; cursivering toegevoegd.)

• Welke veldslagen heb ik al gestreden en gewonnen?

• Wanneer heb ik hulp van de Heer ontvangen?

‘In de hele kerk hoor ik veel mensen worstelen met: “Ik ben gewoon niet goed genoeg.” “Ik schiet zo tekort.” “Ik ga het nooit halen.” […]

‘Als kinderen van God [mogen wij] onszelf niet als minderwaardig of slecht […] zien. Alsof we ooit de persoon gaan worden die God ons wil laten zijn door onszelf ervan langs te geven. Nee!’ (Jeffrey R. Holland, ‘Weest u dan volmaakt – uiteindelijk’, Liahona, november 2017, 40.)

• Hoe kan ik van mijn fouten leren en tegelijkertijd mijn waarde als kind van God in gedachten houden?

• Wat vind ik ervan dat president Holland het woord uiteindelijk in de titel van zijn toespraak gebruikt?

Mijn band met Jezus Christus

‘En zij hadden zichzelf in hun eigen vleselijke staat gezien, nog minder dan het stof van de aarde. En allen riepen zij met één stem, en zeiden: O wees barmhartig en laat het zoenbloed van Christus gelden, opdat wij vergeving van onze zonden zullen ontvangen en ons hart gereinigd wordt; want wij geloven in Jezus Christus, de Zoon van God, die hemel en aarde, en alle dingen, heeft geschapen; die onder de mensenkinderen zal neerdalen’ (Mosiah 4:2).

Het herstelproces vindt plaats als we ons op de oplossing in plaats van op het probleem concentreren. Als we onze band met Jezus Christus versterken, zal Hij ons de kracht en gemoedsrust geven die we nodig hebben om te herstellen.

• Wat is mijn band met Jezus Christus? Vertrouw ik erop dat Hij mij helpt?

• Als ik mijn eigen zwakheden erken, heb ik dan de moed om me voor verlossende kracht tot mijn Heiland te wenden? Waarom wel of waarom niet? Zo niet, hoe moet ik beginnen?

‘Volgens de Schriften omvat de leer van Christus geloof oefenen in Jezus Christus en zijn verzoening, bekering, de doop, de gave van de Heilige Geest en tot het einde volharden [zie 2 Nephi 31].

‘De verzoening van Christus maakt het mogelijk om op “de verdiensten en de barmhartigheid en de genade van de heilige Messias” [2 Nephi 2:8] te vertrouwen, in Christus vervolmaakt te worden [Moroni 10:32], al het goede te ontvangen en het eeuwige leven te beërven.

‘De leer van Christus daarentegen is de manier – de enige manier – waarop we alle zegeningen kunnen verkrijgen die de verzoening van Jezus ons biedt.’ (Brian K. Ashton, ‘De leer van Christus’, Liahona, november 2016, 106.)

• De twaalf stappen van herstel worden soms ‘babystapjes’ genoemd, omdat we stap voor stap de leer van Jezus Christus op het verslavingsprobleem toepassen. Hoe kunnen deze ‘babystapjes’ mij helpen om de zegeningen van de verzoening van Jezus Christus te ontvangen?

Mijn verlangen om niet aan verslaving toe te geven

‘Naarmate u minder met wereldse afleidingen bezig bent, zullen sommige dingen die u nu belangrijk lijken, steeds onbeduidender worden. U zult nee tegen sommige dingen moeten zeggen, ook al lijken ze onschadelijk. Gaat u aan de slag met dit levenslange proces van toewijding aan de Heer, en volhardt u daarin, dan zult u versteld staan van de veranderingen in uw perspectief, gevoelens en geestelijke kracht!’ (Russell M. Nelson, ‘Geestelijke schatten’, Liahona, november 2019, 77.)

Deze belofte, gedaan door een profeet van God, schetst de verbazingwekkende veranderingen die mogelijk zijn als we onze focus op de Heer leggen.

• Wat ga ik dagelijks doen om me op Jezus Christus te richten?

• Tegen welke wereldse afleidingen zeg ik nee, in het vertrouwen dat ze ‘steeds onbeduidender worden’?

‘En de Heer zei tot [Alma]: Verwonder u niet dat het gehele mensdom moet worden wedergeboren, ja, mannen en vrouwen, alle natiën, geslachten, talen en volken; ja, geboren uit God, veranderd van hun vleselijke en gevallen staat in een staat van rechtvaardigheid, waardoor zij, door God verlost, zijn zonen en dochters worden’ (Mosiah 27:25).

• Mijn bereidheid om te veranderen is de sleutel tot verlossing uit mijn ‘gevallen staat’. Heb ik het verlangen om mij van mijn verslaving te onthouden? Ben ik er niet toe bereid? Waarom niet?

• Gewilligheid ontstaat als ik bedenk wat mijn verslaving mij en anderen kost. Wat zijn de kosten van mijn verslaving?

• Wat zijn de kosten voor mijn gezondheid?

• Wat zijn de kosten voor mijn gezin? Mijn relaties? Mijn vermogen om anderen te helpen?

• Wat voor invloed heeft mijn verslaving op mijn band met God?

Hulp zoeken

‘Als volgelingen van Christus worden we niet van beproevingen en tegenspoed gevrijwaard. We moeten vaak moeilijke dingen doen die in ons eentje overweldigend en misschien onmogelijk zouden zijn. Als we de uitnodiging van de Heiland om tot Hem te komen aanvaarden [zie Mattheüs 11:28], dan geeft Hij ons […] de nodige steun, troost en gemoedsrust.’ (John A. McCune, ‘Kom tot Christus – leef als een heilige der laatste dagen’, Liahona mei 2020, 36.)

• De Heiland geeft ons de steun, troost en gemoedsrust die we nodig hebben om overweldigende of onmogelijke dingen te doen. Hoe kan ik de steun en troost vinden die Hij heeft beloofd?

• Lijkt herstel overweldigend of misschien onmogelijk als ik het alleen probeer?

• Hoe helpt de kennis dat niemand van beproevingen gevrijwaard blijft en dat we allemaal steun nodig hebben mij om anderen om hulp te vragen?

• Heb ik gebeden over wie ik als buddy kan vragen? Zijn er namen in me opgekomen?

‘Door middel van de genade van de Heer kunnen mensen door geloof in de verzoening van Jezus Christus, en door bekering van hun zonden, de kracht en de hulp ontvangen om de goede werken te verrichten die zij anders, op eigen kracht, niet hadden kunnen verrichten. Deze genade is een stimulerende kracht die mannen en vrouwen in staat stelt om het eeuwige leven en de verhoging te verkrijgen als zij zelf hun uiterste best hebben gedaan.’ (Bible Dictionary, ‘Grace’.)

• Er zijn tijden geweest dat ik mijn verslaving een poosje heb kunnen opgeven. Hoe kan ik consequent vrij blijven van verslaving, zelfs als ik gestrest of ontmoedigd ben?