‘Stap 2: Geloven dat God ons met zijn macht weer helemaal geestelijk gezond kan maken’, Genezing door de Heiland: Het verslavingsherstelprogramma – Twaalfstappenplan voor herstel (2023)
‘Stap 2’, Het verslavingsherstelprogramma – Twaalfstappenplan voor herstel
Stap 2: Geloven dat God ons met zijn macht weer helemaal geestelijk gezond kan maken
Kernbeginsel: hoop
Toen we onze machteloosheid over onze verslaving beseften, voelden de meesten van ons alle hoop verdwijnen. We hadden zo vaak geprobeerd ermee te stoppen. Sommigen van ons hadden ontelbare keren tot God gebeden. We hadden onze excuses aangeboden voor ons gedrag en beloofd dat we zouden veranderen. Maar nadat we keer op keer hadden gefaald, begonnen we te denken dat God teleurgesteld in ons was en ons niet wilde helpen. Degenen onder ons die zonder besef van God zijn opgegroeid, waren ervan overtuigd dat we alles hadden geprobeerd. Hoe dan ook, stap 2 bood ons een antwoord dat we hadden laten varen of nooit overwogen hadden: hoop in Jezus Christus en de kracht van zijn verzoening.
Eindelijk verootmoedigd vroegen we om hulp. Vanuit het kleinste sprankje hoop begonnen we herstelbijeenkomsten bij te wonen en met een buddy samen te werken. Toen we de bijeenkomsten begonnen bij te wonen, waren we vol twijfel en angst. We waren bang, moe en misschien zelfs cynisch, maar we kwamen tenminste.
In herstelbijeenkomsten beschreven mensen eerlijk hoe hun leven was geweest, wat er was gebeurd waardoor ze veranderden, en hoe het was om in herstel te leven. We kwamen erachter dat veel mensen die we op die bijeenkomsten ontmoetten zich ooit net zo hopeloos hadden gevoeld als wij. Maar toen we bleven komen, zagen we dat velen oprecht lachten, praatten, glimlachten en optimistisch waren over de toekomst. We zagen veel mensen die een grote verandering in hun leven hadden meegemaakt, een verandering waar wij ook naar verlangden.
Geleidelijk aan begonnen de beginselen waar ze het over hadden en die ze toepasten ook voor ons te werken. Door steeds vaker terug te komen, begonnen we iets te voelen wat we in jaren niet gevoeld hadden: hoop. Als er hoop was voor anderen die op de rand van de afgrond hadden gestaan, was er misschien ook hoop voor ons. We begonnen te geloven dat als we ons tot Jezus Christus wendden, er ‘geen gewoonte, geen verslaving, geen opstandigheid, geen overtreding en geen wandaad [zou] zijn waarvoor de belofte van volledige vergeving niet geldt.’ (Boyd K. Packer, ‘The Brilliant Morning of Forgiveness’, Ensign, november 1995, 19.)
In die sfeer van geloof en getuigenis vonden we hoop, waardoor we ons bewust werden van de genade en macht van God. We begonnen te geloven dat Hij ons uit onze verslaving kon bevrijden. We volgden het voorbeeld van onze vrienden in herstel. We begonnen de stappen uit te voeren, kregen steun van anderen – inclusief onze buddy’s – en woonden herstelbijeenkomsten bij. Door te bidden, te overpeinzen en de Schriften toe te passen, begonnen we geleidelijk aan weer actief in de kerk te worden. Er begonnen voor ons ook wonderen te gebeuren, en we merkten dat we gezegend werden met de genade van Jezus Christus om één dag tegelijk aan onthouding te doen.
Bij stap 2 werden we bereid om het vertrouwen in onszelf en onze verslaving te vervangen door geloof in de liefde en macht van Jezus Christus. We voerden deze stap in ons verstand en ons hart uit met de steun van anderen, en we leerden dat het fundament van verslavingsherstel geestelijk moet zijn. En terwijl we verder gingen en elk van de stappen in deze leidraad uitvoerden, werd de geestelijke aard van het herstel herhaaldelijk aan ons bevestigd.
Dit programma is geestelijk en het is een actieprogramma. Voor ons en talloze anderen is het herstelwerk alle moeite waard geweest. Als we deze beginselen toepassen en ze in ons leven laten werken, worden ons verstand en onze geest weer helemaal gezond. We hebben een oprechte relatie met onszelf, met anderen en met de Heiland Jezus Christus.
Voor sommigen van ons leek het wonder van herstel snel te komen. Voor anderen is het herstel geleidelijker verlopen. Hoe dan ook, het belangrijkste is dat we bleven oefenen met geloof en erop vertrouwden dat God voor ons zou doen wat we zelf niet konden doen. Uiteindelijk konden we zeggen dat we, door ‘standvastigheid in Christus’, van onze verslaving waren verlost en ‘volmaakt stralende hoop’ hadden gevoeld (2 Nephi 31:20).
Onze liefdevolle hemelse Vader en zijn Zoon, Jezus Christus, zijn elke stap van de weg met ons. Ze voeden en verruimen onze hoop in Christus. President M. Russell Ballard heeft gezegd:
‘Wie onder u ten prooi is gevallen aan welke verslaving ook, weet dat er hoop is omdat God van al zijn kinderen houdt, en omdat de verzoening van de Heer Jezus Christus alles mogelijk maakt.
‘Ik heb de geweldige zegen van herstel gezien die iemand kan bevrijden van de ketenen van verslaving. De Heer is onze Herder en het zal ons aan niets ontbreken als we vertrouwen op de macht van [zijn] verzoening. Ik weet dat de Heer verslaafden kan en zal bevrijden uit hun gevangenschap, want de apostel Paulus heeft gezegd: “Alle dingen kan ik aan door Christus, Die mij kracht geeft” (Filippenzen 4:13).’ (‘O, dat geslepen plan van de boze’, Liahona, november 2010, 110.)
Als we terugvallen, helpt het om ons tot God te wenden en met onze buddy’s te praten. We kunnen in de verleiding komen om alle hoop op te geven. Maar een terugval neemt onze vooruitgang niet weg, en hoeft onze hoop ook niet weg te nemen. Een terugval is een krachtige herinnering aan onze noodzaak om naar herstelbijeenkomsten te blijven gaan, de steun van buddy’s en anderen te zoeken, ons aan God over te geven en deze stappen uit te voeren. Als we voorwaarts blijven streven, gaan we de macht van Jezus Christus in ons leven merken. We zijn beter in staat om ons te onthouden en onze hoop neemt toe.
Ouderling David A. Bednar heeft gezegd: ‘We kunnen ten onrechte denken dat dergelijke zegeningen en gaven voorbehouden zijn aan andere mensen die rechtschapener lijken of een opvallendere kerkroeping vervullen. Ik getuig dat de tedere barmhartigheden van de Heer voor ons allen beschikbaar zijn en dat de Verlosser van Israël ons die gaven maar al te graag wil verlenen.’ (‘De tedere barmhartigheden van de Heer’, Liahona, mei 2005, 101.) Jezus Christus zal ons op onze weg naar herstel veel tedere barmhartigheden geven, waarvan een van de belangrijkste de hoop is dat de kracht van God ons weer volledig geestelijk gezond kan maken.
Actiestappen
Dit is een actieprogramma. Onze vooruitgang hangt af van het consequent toepassen van de stappen in ons dagelijks leven. Dit noemen we ‘de stappen uitvoeren’. De volgende acties helpen ons tot Christus te komen zodat we de nodige leiding en kracht ontvangen om de volgende stap in ons herstel te zetten.
Ontwikkel een juist begrip van Gods karakter
Onze schaamte staat vaak ons begrip van Gods karakter en liefde voor ons in de weg. Verblind door onze pijn en verslaving, zien we Hem vaak als iemand die wraakzuchtig, teleurgesteld of boos op ons is. Het doel van deze stap is onjuiste ideeën over God opzij te zetten en een beter begrip te ontwikkelen van zijn liefde, barmhartigheid, en bereidheid en verlangen om ons te zegenen.
Ten eerste is het belangrijk om te begrijpen dat God er is, ook al voelen we zijn aanwezigheid niet. God leren kennen is hard werken en vereist geduld. Het kan moeilijk zijn als we aan onmiddellijke bevrediging gewend zijn, maar na verloop van tijd kunnen we zijn goddelijke eigenschappen gaan zien en ervaren. We leren God beter kennen.
We kunnen onze hemelse Vader vragen om ons te helpen zijn aard beter te begrijpen. We kunnen uitkijken naar de hand van God in ons leven en opmerken hoeveel Hij voor ons doet. We kunnen Schriftteksten bestuderen over de barmhartigheid en genade van de Heiland en deze teksten vervolgens bespreken met onze buddy en anderen die ons steunen.
Naarmate we Gods liefde en barmhartigheid beter gaan begrijpen, krijgen we meer vertrouwen en hoop in Gods macht om ons te bevrijden. President J. Reuben Clark jr. heeft van de barmhartigheid van onze hemelse Vader getuigd: ‘Ik geloof dat onze hemelse Vader ieder van zijn kinderen wil redden. […] Ik geloof dat Hij ons in zijn gerechtigheid en barmhartigheid de grootst mogelijke beloning voor onze daden zal geven, dat Hij ons alles zal geven wat Hij maar kan. Daartegenover geloof ik dat Hij ons de kleinste straf zal geven die Hem mogelijk is.’ (In Conference Report, oktober 1953, 84.)
Bid en bestudeer de Schriften
President M. Russell Ballard heeft gezegd: ‘Als iemand die verslaafd is, verlangt ervan te worden bevrijd, dan is er een weg terug naar geestelijke vrijheid – een ontsnappingsroute uit slavernij – een bewezen weg. Die begint met gebed – een oprechte, vurige, constante communicatie met de Schepper van onze geest en ons lichaam – onze hemelse Vader.’ (‘O, dat geslepen plan van de boze’, Liahona, november 2010, 110.)
Als we onze hoogmoed laten varen en elke dag ons best doen, willen we om leiding van onze liefhebbende hemelse Vader bidden. Sommigen van ons hadden nog nooit echt gebeden of over de Schriften nagedacht. Sommigen van ons kwamen in de verleiding om te stoppen met bidden of studeren. We dachten ten onrechte dat het niet werkte omdat we ons niet dicht bij God voelden of omdat we nog steeds met een verslaving kampten.
We ontdekten dat die geestelijke hulpmiddelen blijven gebruiken een van de sleutels tot succes was. Hardop bidden, de hele dag door in eenvoudige dankbaarheid bidden en voor anderen bidden waren krachtige nieuwe gewoonten voor velen van ons. Een van de manieren om de kracht van het gebed te vergroten, is onze worstelingen eerlijker tegenover God uiten. Zelfs wanneer we onze hemelse Vader vertelden dat we niet bereid waren om te veranderen, werd onze bereidheid versterkt. We kregen ook vaker stille, kleine indrukken van de Heilige Geest. We begonnen God te vragen welke kleine stapjes we elke dag konden nemen, in plaats van Hem te vragen om onze problemen en verslavingen onmiddellijk weg te nemen.
Ten slotte zet het verlangen om met God te communiceren ons ertoe aan om de woorden van de hedendaagse en oude profeten te bestuderen. De Schriften onder gebed bestuderen, naar antwoorden op onze vragen zoeken en ingevingen van de Geest opschrijven, kan allemaal helpen om te gaan geloven dat God ons kan en zal helpen.
Je kunt het woord van God bestuderen aan de hand van de Schriften en de citaten aan het eind van elk hoofdstuk in deze leidraad. Elke Schrifttekst en elk citaat is uitgekozen met het oog op herstel, en elke vraag wordt gesteld in de hoop dat die ons kan helpen om de Schriftteksten en citaten toe te passen. We hebben gemerkt dat elke dag slechts een paar minuten de tijd nemen om na te gaan wat God ons wil vertellen, grote beloningen oplevert. Wij getuigen van deze waarheid: ‘Ja, wij zien dat eenieder die het wil, het woord van God mag vastgrijpen, dat levend en krachtig is, dat de geslepenheid en de strikken en de listen van de duivel vaneen zal scheiden’ (Helaman 3:29).
Studie en begrip
De volgende Schriftteksten en uitspraken van kerkleiders kunnen helpen bij ons verslavingsherstel. We kunnen ze gebruiken om te mediteren en te studeren, en er in ons dagboek over schrijven. We moeten eerlijk en specifiek zijn in ons schrijven om er het meeste voordeel uit te halen.
Geloof in God
‘Geloof in God; geloof dat Hij bestaat, en dat Hij alle dingen heeft geschapen, zowel in de hemel als op aarde; geloof dat Hij alle wijsheid en alle macht bezit, zowel in de hemel als op aarde; geloof dat de mens niet alle dingen doorgrondt die de Heer kan doorgronden’ (Mosiah 4:9).
-
Van alles in de hemel en op aarde getuigt van Gods bestaan. Welk bewijs van God en zijn liefde heb ik ervaren?
Ontwikkel geloof in Jezus Christus
President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘[Begin vandaag] met het vergroten van uw geloof. Door uw geloof zal Jezus Christus uw vermogen vergroten om bergen te verzetten.’ (‘Christus is opgestaan – met geloof in Hem kunt u bergen verzetten’, Liahona, mei 2021, 102.)
Velen van ons probeerden door pure wilskracht of door geloof in een vriend of therapeut van onze verslaving te herstellen. Vroeg of laat kwamen we erachter dat geloof in onszelf of anderen ons niet volledig in staat stelde om onze verslaving te overwinnen. Geloof in Jezus Christus en zijn vermogen om ons te genezen is het fundament van ons herstel.
-
Hoe voel ik me nu als ik me bij mijn herstelpogingen tot de Heiland wend?
-
Wat heeft me geholpen om geloof in Jezus Christus te hebben?
-
Wat raden mijn buddy, kerkleiders en anderen mij aan om mijn geloof te vergroten?
De kracht van hoop
Als we hoop in ons hart en verstand hebben, richten we ons helder op onze toekomstige daden. Hoop zorgt voor stabiele kracht en vertrouwen in plaats van tijdelijk optimisme. Hoop kan ook een bron van gemoedsrust, kalmte en emotionele stabiliteit zijn in onze vooruitgang richting verslavingsherstel.
President Russell M. Nelson heeft over dit beginsel gezegd: ‘Hoop is machtiger dan een weemoedige wens. Hoop, versterkt door geloof en naastenliefde, smeedt een kracht zo sterk als staal. Hoop wordt een anker voor de ziel. […] Als we ons vastklampen aan het anker van hoop, zal dat voor eeuwig onze bescherming zijn.’ (‘A More Excellent Hope’ [devotional aan de Brigham Young University, 8 januari 1995], 3, speeches.byu.edu.)
-
Wanneer heb ik kracht en vertrouwen door hoop in Christus gevoeld?
-
Welke dagelijkse geestelijke handelingen voerde ik in die tijd uit?
-
Hoe werden mijn verstand, gemoedstoestand en geest beïnvloed door mijn hoop? Welke invloed had dat op mijn toekomstplannen en doelen?
-
Wat voor invloed had dat op mijn relaties en interacties met mensen die van me houden en om me geven?
Dankbaarheidslijstje
Een manier om God in ons leven te zien is regelmatig over onze zegeningen nadenken en ze opschrijven. We kunnen de liefde van onze hemelse Vader voor ons beter begrijpen als we letten op bewijzen van zijn liefde en macht in ons leven.
-
Waar ben ik dankbaar voor?
-
Welke goede dingen heb ik meegemaakt?
-
Hoe heb ik Gods hand in mijn leven gezien?
Houd vast aan hoop bij een terugval
Ouderling Dale G. Renlund heeft gezegd: ‘“Een heilige [is] een zondaar die het blijft proberen.” […] God [vindt] het veel belangrijker wie we zijn en wie we worden, dan wie we ooit waren. Hij vindt het belangrijk dat we het blijven proberen.’ (‘Heiligen der laatste dagen blijven het proberen’, Liahona, mei 2015, 56.) We voelen ons allemaal weleens hopeloos in ons streven naar herstel. Dat geldt vooral als of wanneer we terugvallen. Maar onze hoop en ons herstel zijn meer geworteld in vooruitgang dan in volmaaktheid. Een terugval wist onze eerdere pogingen of momentum om ons tot Jezus Christus te wenden niet uit. We kunnen leren om onze hoop in Christus te behouden, zelfs als we terugvallen.
-
In welke opzichten probeer ik te veranderen, beter te worden en vooruitgang te maken?
-
Welke overwinningen of successen heb ik onlangs in mijn leven behaald?
-
Wat zeggen mijn buddy, kerkleiders, familieleden en vrienden over mijn inspanningen en vooruitgang?
Hij kan ons uit knechtschap bevrijden
‘Maar indien u zich tot de Heer wendt met een volmaakt voornemen van hart en uw vertrouwen in Hem stelt, en Hem met alle ijver van uw verstand dient – als u dat doet, zal Hij u, naar zijn eigen wil en welbehagen, uit uw knechtschap verlossen’ (Mosiah 7:33).
-
Wat helpt mij om meer geloof te hebben in de belofte dat Jezus Christus mij zal bevrijden?
-
Hoe kan ik mij beter tot Jezus Christus wenden, mijn vertrouwen in Hem stellen en Hem met al mijn geestkracht dienen? Wat kan ik specifiek verbeteren?
-
Wat betekent het voor mij om te wachten tot Jezus Christus mij ‘naar zijn eigen wil en welbehagen’ bevrijdt?