Stap 7: Onze hemelse Vader nederig vragen om onze tekortkomingen weg te nemen

Kernbeginsel: nederigheid

Alle voorgaande stappen hebben ons voorbereid op deze stap. Stap 1 hielp ons nederig te zijn en toe te geven dat we machteloos over onze verslaving waren. Door stap 2 en 3 hebben we voldoende geloof en vertrouwen in de Heer gekregen om Hem om hulp te vragen. Door onze inventaris in stap 4 kregen we een duidelijker beeld van ons karakter en gedrag. Bij het uitvoeren van stap 5 toonden we onze moed om eerlijk te zijn tegenover God, onszelf en anderen. Stap 6 heeft ons geholpen om klaar en bereid te zijn om onze zwakheden los te laten. We zijn nu klaar voor stap 7. We richten ons op het ‘HOE’ van elke stap uitvoeren: nederig, open en bereidwillig.

Alle stappen vereisen nederigheid, maar stap 7 vereist dit het meest expliciet: ‘Onze hemelse Vader vragen om onze tekortkomingen weg te nemen.’ Toen we de eerste stappen van ons herstel zetten, leerden we dat we zonder de hulp van de Heer niet kunnen veranderen of herstellen, hoe hard we het zelf ook proberen. Deze stap is niet anders. In Trouw aan het geloof wordt nederigheid als volgt omschreven: ‘Nederigheid wil zeggen dat u dankbaar bent en inziet dat u afhankelijk bent van de Heer – dat u voortdurend behoefte heeft aan zijn steun.’ (Trouw aan het geloof: evangeliewijzer [2004], 116.)

Sommigen van ons vervielen weer in onze oude gewoonten en probeerden op eigen houtje te veranderen. Maar toen we onze vele fouten en zwakheden inzagen, merkten we dat we op de hulp van de Heer moeten vertrouwen om te veranderen. Bij stap 7 werden we niet vrijgesteld van het werk dat we moesten doen. We moesten geduldig zijn en ‘standvastig in Christus voorwaarts streven’ (2 Nephi 31:20). We moesten er voortdurend aan herinnerd worden dat we ons tot God moesten wenden en Hem om hulp moesten vragen.

We vroegen ons af hoe die wonderen voor ons zouden gebeuren. Het is voor ieder van ons anders geweest, maar er zijn enkele overeenkomsten. Zelden hebben mensen dramatische en plotselinge veranderingen in hun karakter ervaren. Het geleidelijke verloop van stap 6 en 7 heeft meestal plaatsgevonden zoals ouderling David A. Bednar het beschrijft:

‘Als leden van de kerk zijn we geneigd ons zozeer te richten op wonderbaarlijke en indrukwekkende geestelijke manifestaties, dat we minder of geen oog hebben voor het gebruikelijke patroon waarmee de Heilige Geest te werk gaat […] waarbij we stapsgewijs geestelijke indrukken krijgen.’ (‘De geest van openbaring’, Liahona, mei 2011, 89.)

Als we ervoor kiezen om ons aan God over te geven en onze wil op de zijne af te stemmen, zijn onze dagen gevuld met kleine momenten waarop Hij ons uitnodigt om onze oude, reactieve reacties op pauze te zetten, en in plaats daarvan te vertrouwen op zijn macht om te helpen, op te bouwen en lief te hebben. Zuster Rebecca L. Craven heeft gezegd: ‘Wees niet ontmoedigd. Verandering is een levenslang proces. […] De Heer [heeft] geduld met ons terwijl wij ons best doen om te veranderen. (‘Blijvende verandering’, Liahona, november 2020, 59.)

Of we nu verslaafd zijn geweest aan alcohol, drugs, gokken, seksuele lust, destructieve eetgewoonten, kooplust, of andere verslavende gedragingen of middelen die we hebben gebruikt om met stress om te gaan, de Heiland zal ons ‘te hulp [komen] naargelang [onze] zwakheden’ (Alma 7:12). Als we bereid zijn om te veranderen door tot Jezus Christus te komen, ondervinden we zijn genezende kracht.

Tijdens deze stap merkten velen van ons dat we de neiging om ons te schamen moesten overwinnen. Kijken naar onze tekortkomingen riep het gevoel op dat we niet goed genoeg waren of dat we weer eens gefaald hadden. Maar door de stappen uit te voeren en tot Christus te komen, kregen we een nieuwe kijk op onszelf. We voelden Gods liefde voor ons, zijn geliefde zoons en dochters. Die liefde hielp ons om schaamte en zelfmedelijden te weerstaan.

We begonnen onze tekortkomingen en zwakheden te zien als kansen om God nederig om hulp te vragen zodat we verder konden op ons pad naar herstel.

Actiestappen

Dit is een actieprogramma. Onze vooruitgang hangt af van het consequent toepassen van de stappen in ons dagelijks leven. Dit noemen we ‘de stappen uitvoeren’. De volgende acties helpen ons tot Christus te komen zodat we de nodige leiding en kracht ontvangen om de volgende stap in ons herstel te zetten.

Vraag God om te doen wat je niet voor jezelf kunt doen

Hoe leven we stap 7 dagelijks na? We pauzeren gedurende de dag op de momenten dat onze eigenzinnigheid terugkeert of wanneer we onze zwakheden zien. Op die momenten geven we ons over en luisteren we. We bedenken dat we niet bij machte zijn om zonder hulp te veranderen, en we vertrouwen erop dat de Heer ons kan veranderen. Dan gaan we voorwaarts en vertrouwen op Hem. We laten los wat we niet kunnen en vragen God om ons te helpen.

Daarvoor moeten we ons in gebed tot God wenden. ‘Ieder van ons heeft problemen die we niet kunnen oplossen en zwakheden die we niet kunnen overwinnen zonder een hogere bron van kracht aan te roepen door gebed.’ (James E. Faust, ‘The Lifeline of Prayer’, Ensign, mei 2002, 59.)

Zinvol en doelgericht bidden geeft ons toegang tot Gods liefde. Als we onszelf een rustig moment en vredige plek gunnen om in contact te komen met het goddelijke, kunnen we onze relatie met God opbouwen en versterken. Door een eenvoudig gebed in ons hart te houden, zoals: ‘Heere, wat wilt U dat ik doen zal?’ (Handelingen 9:6) of ‘Uw wil geschiede’ (Leer en Verbonden 109:44), zullen we voortdurend onze volledige afhankelijkheid van de Heer indachtig zijn. Door onze liefde voor God en zijn liefde voor ons ontwikkelen we een band waarin we ons volledig kunnen geven.

Bestudeer de avondmaalsgebeden

De avondmaalsgebeden zijn prachtige uitingen van de nederigheid en bedoeling achter stap 7. We hebben elke week de gelegenheid om aan het avondmaal deel te nemen en over de woorden van de avondmaalsgebeden te mediteren.

We raden je aan om Moroni 4:3 en 5:2 te lezen en nederig deze heilige woorden met je eigen stem uit te spreken: ‘O God, eeuwige Vader, [ik vraag] U in de naam van uw Zoon, Jezus Christus, dit brood te zegenen en te heiligen voor [mijn ziel] die ervan [neemt], opdat [ik] het [mag] eten ter gedachtenis van het lichaam van uw Zoon, en U, o God, eeuwige Vader, [betuig] dat [ik] gewillig [ben] de naam van uw Zoon op [mij] te nemen en Hem altijd indachtig te zijn, en zijn geboden te onderhouden die Hij [mij] heeft gegeven, opdat [ik] zijn Geest altijd bij [mij mag] hebben’ (Moroni 4:3).

Als we op die manier over de avondmaalsgebeden nadenken, kunnen we de Heiland persoonlijker benaderen, met een gebroken hart en een verslagen geest. Als we nadenken over onze zwakheden of eventuele fouten die we hebben gemaakt, kunnen we ons hart op Hem richten. We kunnen zijn hulp vragen om ons te bekeren en een beter mens te worden, en we kunnen Hem vragen die tekortkomingen weg te nemen.

Studie en begrip

De volgende Schriftteksten en uitspraken van kerkleiders kunnen helpen bij ons herstel. We kunnen ze gebruiken om te mediteren en te studeren, en er in ons dagboek over schrijven. We moeten eerlijk en specifiek zijn in ons schrijven om er het meeste voordeel uit te halen.

Zijn genade is genoeg

‘En indien de mensen tot Mij komen, zal Ik hun hun zwakheid tonen. Ik geef de mensen zwakheid, opdat zij ootmoedig zullen zijn; en mijn genade is genoeg voor alle mensen die zich voor mijn aangezicht verootmoedigen; want indien zij zich voor mijn aangezicht verootmoedigen en geloof hebben in Mij, zal Ik maken dat zwakke dingen sterk voor hen worden’ (Ether 12:27).

Omdat we sterfelijk en onvolmaakt zijn, zijn we allemaal onderhevig aan allerlei zwakheden. In dit vers legt de Heer uit dat Hij ons de sterfelijkheid en moeilijkheden laat meemaken zodat we nederig kunnen zijn. Merk op dat we ervoor kiezen onszelf te verootmoedigen.

• Wat betekent de zinsnede ‘mijn genade is genoeg voor alle mensen’ voor mij?

• Geloof ik dat de genade van de Heer genoeg voor mij is?

• Wat houdt het in om mij voor de Heer te verootmoedigen?

• Maak een lijstje van enkele zwakheden die je hebt. Noteer daarnaast de sterke kanten die ze kunnen worden als je tot Christus komt.

Ervoor kiezen nederig te zijn

‘Hoewel ik u heb gezegd dat u gezegend bent omdat u gedrongen bent ootmoedig te zijn, denkt u niet dat zij die zich waarlijk wegens het woord verootmoedigen méér gezegend zijn?’ (Alma 32:14.)

De meesten van ons kwamen in wanhoop naar herstelbijeenkomsten; we werden gemotiveerd door de gevolgen van onze verslaving. We waren gedwongen om nederig te zijn. De nederigheid die in deze stap wordt beschreven, is echter vrijwillig. Zij is het gevolg van onze eigen keuze om onszelf te verootmoedigen.

• Hoe zijn mijn gevoelens van nederigheid veranderd sinds ik aan mijn herstel ben begonnen?

Vervuld met vreugde

‘Zij hadden zichzelf in hun eigen vleselijke staat gezien, nog minder dan het stof van de aarde. En allen riepen zij met één stem, en zeiden: O, wees barmhartig en laat het zoenbloed van Christus gelden, opdat wij vergeving van onze zonden zullen ontvangen en ons hart gereinigd wordt; want wij geloven in Jezus Christus, de Zoon van God, die hemel en aarde, en alle dingen, heeft geschapen; die onder de mensenkinderen zal neerdalen.

En het geschiedde, nadat zij deze woorden hadden gesproken, dat de Geest van de Heer op hen kwam, en zij met vreugde waren vervuld, omdat zij vergeving van hun zonden hadden ontvangen en gemoedsrust hadden dankzij het grote geloof dat zij hadden in Jezus Christus, die komen zou’ (Mosiah 4:2–3).

Het volk van koning Benjamin sprak net zo’n gebed uit als wij bij het uitvoeren van stap 7. Ze voelden gemoedsrust en vreugde toen de Geest van de Heer op hen kwam en hen vergeving van hun zonden schonk.

• Wanneer heb ik gemoedsrust en vreugde gevoeld?

• Hoe zou het zijn om elke dag gemoedsrust en vreugde te hebben?

De geboden onderhouden

‘Blijf in Mij, en Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet in de wijnstok blijft, zo ook u niet, als u niet in Mij blijft.

‘Ik ben de Wijnstok, u de ranken; wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen. […]

‘Als u Mijn geboden in acht neemt, zult u in Mijn liefde blijven, zoals Ik de geboden van Mijn Vader in acht genomen heb en in Zijn liefde blijf.

‘Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat mijn blijdschap in u zal blijven en uw blijdschap volkomen zal worden’ (Johannes 15:4–5, 10–11).

• Wat betekent het voor mij dat ik, als ik de geboden van de Heiland onderhoud, in zijn liefde zal blijven? (Zie vers 10).

• Wat zijn volgens deze verzen enkele beloofde zegeningen van in Hem blijven?

• Hoe kijk ik nu tegen het onderhouden van de geboden van de Heiland aan?

• In welke opzichten is het onderhouden van de geboden een uiting van mijn liefde voor God?

Gods liefde

‘Wanneer wij God op de eerste plaats stellen, krijgt al het andere automatisch zijn juiste plaats of het verdwijnt uit ons leven. De roep om onze genegenheid, de aanspraken op onze tijd, de belangen die we nastreven en de volgorde van onze prioriteiten worden door onze liefde voor de Heer bepaald.’ (Ezra Taft Benson, ‘The Great Commandment – Love the Lord’, Ensign, mei 1988, 4.)

Nu we de barmhartigheid en goedheid van God hebben leren kennen, zijn we waarschijnlijk de liefde van en voor God gaan voelen.

• Heb ik bij het uitvoeren van de stappen meer liefde gevoeld? Zo ja, waarom?

• Hoe heeft het uitvoeren van stap 7 me geholpen om mijn prioriteiten te herschikken en God op de eerste plaats te zetten?

De naam van Christus op ons nemen

‘En nu, wegens het verbond dat u hebt gesloten, zult u de kinderen van Christus worden genoemd, zijn zonen en zijn dochters; […]

‘Ik [wil] dat u de naam van Christus op u neemt, u allen die met God het verbond hebt aangegaan dat u tot het einde van uw leven gehoorzaam zult zijn. […]

‘Wie ook dat doet [zal] aan de rechterhand van God worden bevonden, want hij zal de naam kennen waarmee hij wordt aangeduid; want hij zal worden aangeduid met de naam van Christus’ (Mosiah 5:7–9).

• Wat betekent het om bij de naam van Christus genoemd te worden en Hem te vertegenwoordigen?

• Wat moet ik doen om aan de rechterhand van God bevonden te worden?

• Waartoe verbind ik me als ik gedoopt word en aan het avondmaal deelneem? (Zie Mosiah 5:7–9; 18:8–10, 13; Leer en Verbonden 20:77, 79.)

• Hoe voel ik me als ik bedenk dat de Heiland bereid is om mij zijn naam te geven in ruil voor een verbond met Hem om Hem te gehoorzamen en te dienen, wat ook het opgeven van mijn tekortkomingen inhoudt?

Onze zwakheden opgeven

‘Een godsdienst die niet vergt dat men alles opoffert, heeft nooit voldoende macht om het geloof te ontwikkelen dat nodig is voor leven en eeuwig heil.’ (Lectures on Faith [1985], 69.)

• Sommige mensen lezen deze woorden en denken dat ‘alles’ op alle bezittingen slaat. Hoe ben ik, door al mijn zwakheden aan de Heer over te geven, beter gaan begrijpen wat het betekent om alles op te offeren?