ថ្នាក់​សិក្ខាសាលា
លោកុប្បត្តិ ២៥–២៧ ៖ យ៉ាកុប និង​អេសាវ


« លោកុប្បត្តិ ២៥–២៧ ៖ យ៉ាកុប និង​អេសាវ » សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះគម្ពីរ​សញ្ញាចាស់​សម្រាប់​គ្រូបង្រៀន​ថ្នាក់​សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ ២០២៦ )

« លោកុប្បត្តិ ២៥–២៧ ៖ យ៉ាកុប និង​អេសាវ » សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះគម្ពីរ​សញ្ញាចាស់​សម្រាប់​គ្រូបង្រៀន​ថ្នាក់​សិក្ខាសាលា

លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣ ៖ មេរៀន​ទី ៣០

លោកុប្បត្តិ ២៥–២៧

យ៉ាកុប និង​អេសាវ

Esau sells his birthright to Jacob for a bowl of pottage.

ជាមួយ​ការចាប់កំណើត​នៃ​យ៉ាកុប និង​អេសាវ​ដែល​ជា​កូនភ្លោះ នោះ​សេចក្តីសញ្ញា​នៃ​ការសន្យា​ចំពោះ​រេបិកានិង​អ៊ីសាក​ថា​នឹងមាន​កូន ជា​ចុង​ក្រោយ​ក៏​បាន​សម្រេច ។ អេសាវ​ជា​កូន​ភ្លោះ​ច្បង​នឹង​មាន​សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង​ដែល​បាន​ផ្តល់​ដល់​កូន​ប្រុស​ដែល​បាន​កើត​ដំបូង ។ គួរ​ឲ្យ​ស្ដាយ អេសាវ​មិន​បាន​ផ្តល់​អាទិភាព​ដល់​ពរជ័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​គាត់​នោះ​ទេ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់​ខិតខំ​បំពេញ​នូវ​សេចក្តីប្រាថ្នា​ខាង​លោកិយ​របស់​គាត់​វិញ ។ មេរៀន​នេះ​អាច​ជួយ​សិស្ស​ឲ្យ​ផ្ដល់​តម្លៃ​លើ​ពរជ័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ជាជាង​លើ​បំណង​ប្រាថ្នា​ខាង​លោកិយ ។

ការរៀបចំ​សិស្ស ៖ សូម​លើក​ទឹកចិត្ត​សិស្ស​ឲ្យ​វាយតម្លៃ​តុល្យភាព​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ពួកគេ ដោយ​អធិស្ឋាន​រវាង​ការណ៍​ទាំងឡាយ​នៃ​ព្រះ ( ឧ. ការអធិស្ឋាន ការសិក្សា​ព្រះគម្ពីរ សកម្មភាព​សាសនាចក្រ ) និង​ការណ៍​ទាំងឡាយ​នៃ​ពិភពលោក ។ សូម​អញ្ជើញ​ពួកគេ​ឲ្យ​ស្វែងរក​ការរំខាន​ខាង​លោកិយ​ណាមួយ​ដែល​អាច​នឹង​មាន​អាទិភាព​លើ​ការណ៍​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច​ទាំងឡាយ ។

សកម្មភាព​រៀនសូត្រ​ដែលអាច​មាន

ការ​ឲ្យ​តម្លៃ​លើ​ការណ៍​ទាំងឡាយ​នៃ​ព្រះ

ដើម្បី​ជួយ​សិស្ស​ឲ្យ​គិត​អំពី​របៀប​ដែល​តម្រូវការ ឬ​ការចង់បាន​ភ្លាមៗ​អាច​ប៉ះពាល់​ដល់​គោលដៅ​រយៈពេល​វែង សូម​គូរ​តារាង​ដូច​ខាងក្រោម​នេះ​នៅលើ​ក្ដារខៀន ៖

បច្ចុប្បន្នកាល

អនាគតកាល

សូម​អញ្ជើញ​សិស្ស​ពីរ​បី​នាក់​ឲ្យ​ចែកចាយ​គោលដៅ​ដែល​ពួកគេ​មាន​សម្រាប់​អនាគត​របស់​ពួកគេ ។ សូម​រាយបញ្ជី​ទាំងនេះ​នៅលើ​ក្តារខៀន​នៅក្នុង​ជួរ​ទីពីរ ។ សូម​ជ្រើសរើស​គោលដៅ​មួយ​ក្នុង​ជួរឈរ​ទី​ពីរ ។ សូម​អញ្ជើញ​សិស្ស​ឲ្យ​គិត​អំពី​តម្រូវការ ឬ​ការចង់បាន​ភ្លាមៗ​ដែល​អាច​រារាំង​នរណា​ម្នាក់​មិន​ឲ្យ​សម្រេច​គោលដៅ​នោះ​បាន ប្រសិន​បើ​ធ្វើ​តាម​តម្រូវការ​ឬ​ការចង់បាន​ទាំងនេះ ។ សូម​ផ្តល់​ឱកាស​ឲ្យ​សិស្ស​ចែកចាយ​គំនិត​ផ្សេង​គ្នា​មួយ​ចំនួន ។ សូម​ពិភាក្សា​អំពី​របៀប​ដែល​ជម្រើស​ដែល​យើង​ធ្វើ​ឥឡូវ​នេះ​អាច​ជះឥទ្ធិពល​លើ​គោលដៅ​នា​ពេល​អនាគត​របស់​យើង ហើយ​ប្រហែលជា​រារាំង​យើង​មិន​ឲ្យ​សម្រេច​គោលដៅ​ទាំង​នោះ​បាន​ឡើយ ។

នៅពេល​សិស្ស​បានធ្វើ​រួចរាល់​ហើយ សូម​ពន្យល់​ថា គំនិត​នេះ​ក៏​អាច​អនុវត្ត​ចំពោះ​ការខិតខំ​របស់​យើង​ដើម្បី​ស្វែងរក​ពរជ័យ​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ព្រះ​ផង​ដែរ ។ សូម​អញ្ជើញ​សិស្ស​ឲ្យ​បំពេញ​ស្វ័យ​វាយតម្លៃ​ខាងក្រោម​នេះ​នៅក្នុង​សៀវភៅ​កំណត់ហេតុ​ការសិក្សា​របស់​ពួកគេ ។

សូម​ជញ្ជឹងគិត​ដោយ​ការអធិដ្ឋាន​អំពី​សេចក្ដី​ថ្លែងការណ៍​ដូច​ខាងក្រោម​នេះ ។ សូម​កត់ត្រា​នៅក្នុង​សៀវភៅ​កំណត់ហេតុ​ការសិក្សា​របស់​អ្នក​ពី​របៀប​ដែល​សេចក្តីថ្លែងការណ៍​ខាងក្រោម​នេះ​អនុវត្ត​ចំពោះ​អ្នក ដោយ​ប្រើ​ចម្លើយ « ប្រាកដណាស់ » « ភាគច្រើន » « បន្តិចបន្តួច » និង « មិនមែន​ទាំងអស់ » ។

  • ខ្ញុំ​ស្ម័គ្រចិត្ត​លះបង់​បំណង​ប្រាថ្នា​នៅ​លើ​ផែនដី​សម្រាប់​ពរជ័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច ។

  • ខ្ញុំ​យល់​ពី​មូលហេតុ​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បង្គាប់​ឲ្យ​ខ្ញុំ ឲ្យ​តម្លៃ​លើ​ពរជ័យ​ដ៏​នៅ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ទ្រង់​ជាជាងលើ​អ្វីៗ​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​បាន​ឥឡូវ​នេះ ។

  • ខ្ញុំ​មើលឃើញ​ពី​ពរជ័យ​ដែល​បាន​មក នៅពេល​ខ្ញុំ​ដាក់​អាទិភាព​ថ្វាយ​ព្រះវរបិតាសួគ៌ និង​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជាជាងលើ​ការណ៍​ទាំងឡាយ​នៃ​លោកិយ​នេះ ។

នៅពេល​អ្នក​សិក្សា​ថ្ងៃនេះ សូម​យាង​អញ្ជើញ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ឲ្យ​ជួយ​អ្នក​មើលឃើញ​ពី​តម្លៃ​នៃ​ពរជ័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច ។ ស្វែងរក​ការបំផុសគំនិត​អំពី​របៀប​ផ្ដល់​អាទិភាព​លើ​ពរជ័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​ជាជាង​លើ​សេចក្តីប្រាថ្នា​នៅលើ​ផែនដី ។

កេរដំណែល និង​ពរជ័យ​នៃ​អំណាច​មរតក​នៃ​បងច្បង

ដើម្បី​ជួយ​សិស្ស​ឲ្យ​យល់​អំពី​សារៈសំខាន់​នៃ​វប្បធម៌​នៃ​ការសម្រេចចិត្ត​ដែល​អេសាវ និង​យ៉ាកុប បាន​ធ្វើ សូម​សង្ខេប​កថាខណ្ឌ​ខាងក្រោម​នេះ​តាម​ពាក្យពេចន៍​របស់​អ្នក​ផ្ទាល់ ។

នៅ​សម័យ​ព្រះគម្ពីរ​សញ្ញាចាស់ ជា​ទូទៅ​កូន​ប្រុស​ច្បង​បាន​ទទួល​អំណាច​មរតក​នៃ​កូនច្បង ។ កេរដំណែលនៃ​អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង​រួមមាន​ការទទួល​បាន​ចំណែក​ដី និង​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ទ្វេដង ។ អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង​នេះ​ក៏​រួមមាន​នូវ​ការទទួល​ខុសត្រូវ​កាន់តែ​ធំ​ក្នុងការ​មើលថែ​ម្តាយ និង​គ្រួសារ​ផ្សេងទៀត ក្រោយពី​ឪពុក​ទទួល​មរណភាព ។ បន្ថែមពី​លើ​មរតក​ខាង​សាច់ឈាម ឪពុក​នឹង​ផ្តល់​ពរជ័យ​ពី​អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង ដើម្បី​ប្រគល់​សិទ្ធិអំណាច​បព្វជិតភាព​ដល់​កូន​ប្រុស​ច្បង ។ ពរជ័យ​នេះ​បានបង្កើត​ជំហរ​របស់​កូន​ប្រុស​ក្នុង​គ្រួសារ​ក្នុង​នាម​ជា​គ្រូបង្រៀន និង​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ ។

រេបិកា និង​អ៊ីសាក​បានអធិស្ឋាន​អស់​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​ទូលសូម​ពរ​ដើម្បី​មាន​កូនចៅ​សុចរិត ។ នៅទីបំផុត ពួកគាត់​បាន​ទទួល​ពរជ័យ​ឲ្យ​មាន​កូនប្រុស​ភ្លោះ​ពីរ​នាក់​គឺ អេសាវ និង​យ៉ាកុប ។ ដោយសារ​តែ​អេសាវ​បានកើត​មុន​គេ នោះ​គាត់​ក្លាយ​ជា​កូន​ប្រុស​ដែល​មាន​អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង ។ ទោះជា​យ៉ាង​ណា ព្រះ​អម្ចាស់​បាន​បង្ហាញ​ដល់​រេបិកា​ថា យ៉ាកុប​គឺ​ជា​កូនប្រុស​ដែល​ទទួល​អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង ( លោកុប្បត្ដិ ២៥:២២–២៣ ) ។

សូម​អាន លោកុប្បត្តិ ២៥:២៧–៣៤ ដោយ​រកមើល​ពី​របៀប​ដែល​អេសាវបង្ហាញ​ថា លោក​មិន​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​ដល់​ពរជ័យ​នៃ​អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង​របស់​គាត់​ឡើយ ។ ( ដើម្បី « ស្ល​សំឡ » មានន័យ​ថា​ចម្អិន​ស៊ុប ឬ​ស្ងោរ ) ។

  • តើ​អ្នក​បាន​រកឃើញ​អ្វីខ្លះ ?

សូម​អាន លោកុប្បត្តិ ២៦:៣៤–៣៥ ដោយ​ស្វែងរក​ការសម្រេចចិត្ត​របស់អេសាវ និង​អារម្មណ៍​ដែល​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​គាត់​មាន​អំពី​ជម្រើស​អាពាហ៍ពិពាហ៍​របស់​គាត់ ។ ( សាសន៍​ហេត គឺជា​ពួក​កាណាន ដែល​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះក្លែងក្លាយ ) ។

  • ហេតុអ្វី​បាន​ជា​រេបិកា និង អ៊ីសាក​សោកសៅ​នឹង​ការសម្រេចចិត្ត​របស់​អេសាវ ?

ប្រសិន​បើ​សិស្ស​មិន​ប្រាកដ​ពី​របៀប​ឆ្លើយតប​ទៅ​នឹង​សំណួរ​មុន​នោះ​ទេ អ្នក​អាច​ពន្យល់​ថា ពួក​កាណាន​បាន​ថ្វាយបង្គំ​រូប​ព្រះ និង​ចូលរួម​ក្នុងការ​អនុវត្ត​អំពើបាប​ផ្សេងៗ​ទៀត ។ ការរៀបការ​ជាមួយ​ស្ត្រី​សាសន៍​កាណាន​មាន​ន័យ​ថា អេសាវ​បានងាក​ចេញពី​សេចក្តីសញ្ញា​ដែល​ព្រះ​បានធ្វើ​ជាមួយ​អ័ប្រាហាំ និង​កូនចៅ​របស់​លោក ។

ពរជ័យ​នៃ​ការ​ឲ្យ​តម្លៃ​លើ​ការណ៍​ទាំងឡាយ​របស់​ព្រះ

ដើម្បី​ជួយ​សិស្ស​ឲ្យ​យល់​ពី​ដំណើររឿង​របស់​យ៉ាកុប និង​អេសាវ សូម​អាន ឬ​សង្ខេប​កថាខណ្ឌ​ខាងក្រោម​នេះ ។ ឬ​អ្នក​អាច​ចែកចាយ​វីដេអូ « Jacob and Esau » ( ២:០៦ ) ដែល​មាន​នៅលើ​គេហទំព័រ ChurchofJesusChrist.org ។

2:5

ទោះបី​អេសាវ​បាន​ជ្រើសរើស​ធ្វើ​ខុស​ក្ដី ក៏នៅ​ក្នុង​វ័យ​ចំណាស់របស់​គាត់ អ៊ីសាក​បាន​កោះ​ហៅ​អេសាវ​ឲ្យ​ផ្តល់​ពរជ័យ​នៃ​អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង​ដល់​គាត់ ។ ពីមុន​អេសាវ​មក​ដល់ រេបិកា​បាន​ឲ្យ​យ៉ាកុប​ក្លែងខ្លួន​ធ្វើជា​បងប្រុស​របស់​គាត់ ។ ដោយ​គិត​ថា​យ៉ាកុប​ជា​អេសាវ អ៊ីសាក​បាន​ផ្ដល់​ពរ​អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង​ដល់​យ៉ាកុប ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ២៧:១–២៩ ) ។ « បន្ទាប់ពី​អ៊ីសាក​បាន​ដឹងថា គាត់​បាន​ប្រសិទ្ធពរជ័យ​ឲ្យ​យ៉ាកុប​ជំនួស​ឲ្យ​អេសាវ នោះ​គាត់​បាន​បញ្ជាក់ថា យ៉ាកុប « នឹងបាន​ពរមែន »​( លោកុប្បត្តិ ២៧:៣៣ )—ដោយ​ប្រាប់ថា ព្រះទ័យ​របស់ព្រះ​នឹងបាន​សម្រេច » ( ចូរ​មក​តាម​ខ្ញុំ—សម្រាប់​បុគ្គល​ម្នាក់ៗ និង​ក្រុមគ្រួសារ ៖ ព្រះគម្ពីរ​សញ្ញា​ចាស់ ឆ្នាំ ២០២២ ទំព័រ ៣៩ ) ។

សូម​អាន លោកុប្បត្តិ ២៧:៣៤, ៣៨ ដោយ​រកមើល​ប្រតិកម្ម​របស់​អេសាវ នៅ​ពេល​លោក​បាន​ដឹង​ថា អ៊ីសាក​បាន​ផ្តល់​ពរ​នៃ​អំណាច​មរតក​នៃ​បងច្បង​ដល់​យ៉ាកុប ។

  • តើ​អ្វីខ្លះ​លេចធ្លោ​ចំពោះ​អ្នក ?

  • តើ​អ្នក​នឹង​សង្ខេប​អ្វី​ដែល​យើង​រៀន​មកពី​ដំណើររឿង​នេះ​ទៅជា​សេចក្ដី​ថ្លែងការណ៍​នៃ​សេចក្ដីពិត​មួយ​យ៉ាង​ដូចម្ដេច ?

    សូម​ប្រើ​ពាក្យ​សម្ដី​របស់​សិស្ស​ដើម្បី​កំណត់​សេចក្ដី​ពិត​មួយ​ស្រដៀង​នឹង​សេចក្ដីពិត​ដូចតទៅនេះ ៖ ការ​ជ្រើសយក​នូវ​បំណង​ប្រាថ្នា​ភ្លាមៗ ឬ​ខាងលោកិយ​ជាជាង​ពរជ័យ​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ព្រះ​អាច​នាំ​ឲ្យ​មាន​ទុក្ខព្រួយ និង​ភាព​សោកស្ដាយ ។

    វា​អាច​មាន​ចម្លើយ​ជា​ច្រើន​ចំពោះ​សំណួរ​ខាង​ក្រោម​នេះ ។ ការលើក​ទឹកចិត្ត​សិស្ស​បីបួន​នាក់​ឲ្យ​ចែកចាយ​ចម្លើយ​របស់​ពួកគេ​អាច​​ ជួយ​សិស្ស​ឲ្យមាន​អារម្មណ៍​ថា​មាន​សុវត្ថិភាព​ក្នុង​ការចែកចាយ​គំនិត និង​ទស្សនៈ​ផ្សេងៗ ។

  • ហេតុអ្វី​ពេល​ខ្លះ​វា​អាច​ពិបាក​ក្នុង​ការដាក់​អាទិភាព​ទៅលើ​អ្វី​ដែល​មាន​តម្លៃ​ដ៏​នៅ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច ?

អែលឌើរ ដេវីឌ អេ បែដណា ក្នុង​កូរ៉ុម​នៃ​ពួកសាវក​ដប់ពីរ​នាក់​បាន​ពន្យល់ ៖

Elder David A. Bednar, Quorum of the Twelve Apostles official portrait. 2020.

នៅក្នុង​ភាព​មមាញឹក​នៃ​ជីវិត​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​យើង និង​ភាពជ្រួល​ច្របល់​នៃ​ពិភពលោក​បច្ចុប្បន្ន​ដែល​យើង​រស់នៅ​នេះ យើង​អាច​ត្រូវបាន​បង្វែរ​ចេញ​ពី​អ្វី​ដែល​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​ដែល​សំខាន់​បំផុត ព្រោះតែ​ការផ្គាប់​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង ភាពចម្រុង​ចម្រើន ការមាន​ប្រជាប្រិយភាព និង​ការលើក​កម្ពស់​អាទិភាព​ចម្បង​របស់​យើង ។ ការបណ្ដោយ​ឲ្យ​ខ្លួនយើង​ជាប់​រវល់​ជាមួយ​« អ្វីៗ​ទាំងឡាយ​នៃ​លោកិយ​នេះ » និង « កិត្តិយស​នៃ​មនុស្ស​លោក » អាច​នាំ​យើង​ឲ្យ​លក់អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង​ដូរ​យក​សម្ល​ធម្មតា​មួយ​ចាន​ដែល​មិន​សូវ​មាន​តម្លៃ​ទៅវិញ ។…

យើង​ម្នាក់ៗ​គួរតែ​វាយតម្លៃ​អាទិភាព​ខាង​សាច់ឈាម និង​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង​ដោយ​ស្មោះសរ និង​ដោយ​ការអធិស្ឋាន​ដើម្បី​ស្គាល់​នូវ​អ្វីៗ​ដែល​អាច​រារាំង​ពរជ័យ​ដ៏​ច្រើន​ក្នុង​ជីវិតយើង​ដែល​ព្រះវរបិតាសួគ៌ និង​ព្រះអង្គ​សង្រ្គោះ​មាន​ព្រះ​ឆន្ទៈ​ប្រទាន​ដល់​យើង ។ ( « ឱ ! ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន​អើយ ចូរ​ពាក់​កម្លាំង​របស់​ឯង » លីអាហូណា ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២២ ទំព័រ ៩៤ )

សូម​ឲ្យ​សិស្ស​ចែកចាយ​នូវ​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​ចូលចិត្ត ឬ​បាន​រៀន​ពី​សេចក្ដី​ថ្លែង​ការណ៍​របស់​អែលឌើរ បែដណា ។ បន្ទាប់​មក សូម​អញ្ជើញ​ពួកគេ​ឲ្យ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ទាំង​បី​ខាង​ក្រោម​នេះ​ដោយ​ផ្ទាល់ ឬ​ជាក្រុម​តូចៗ ៖

  1. បង្កើត​សាច់រឿង​មួយ​ដែល​មនុស្ស​ម្នាក់​មានវ័យ​ស្រករ​អ្នក​អាច​ត្រូវ​បាន​ល្បួង​ឲ្យ « លក់អំណាច​មរតក​នៃ​បង​ច្បង​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង​ដូរ​យក​សម្ល​ធម្មតា​មួយ​ចាន​ដែល​មិន​សូវ​មាន​តម្លៃ​ទៅវិញ » ។

  2. សូម​គិត​នូវ​គំរូ​មួយ​អំពី​របៀប​ដែល​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​បាន​កំណត់​អាទិភាព​លើ​ព្រះរាជ​បំណង​របស់​ព្រះ​វរបិតា​របស់​ទ្រង់​ខ្ពស់ជាង​បំណង​ប្រាថ្នា​ភ្លាមៗ ឬ​បំណង​ប្រាថ្នា​ខាងលោកិយ ។ ( ឧទាហរណ៍ សូមមើល ម៉ាថាយ ៤:២–១០លូកា ២២:៤១–៤២ ) ។

  3. សូម​គិត​អំពី​គំរូ​សម័យ​ទំនើប​មួយ​របស់​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ដាក់​អាទិភាព​លើ​បំណងប្រាថ្នា​របស់​ព្រះ​ខ្ពស់ជាង​បំណង​ប្រាថ្នា​ភ្លាមៗ ឬ​ខាង​លោកិយ ។

សូម​អញ្ជើញ​សិស្ស​ឲ្យ​ចែកចាយ​គំនិត​របស់​ពួកគេ ។ ពេល​សិស្ស​ចែកចាយ អ្នក​អាច​ចង្អុល​បង្ហាញ​ថា ការចូលរួម​ថ្នាក់​សិក្ខាសាលា​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​គឺជា​គំរូ​ដ៏​ល្អ​មួយ​នៃ​ការ​ដាក់​ព្រះ​ជា​ទី​មួយ ។ អ្នក​អាច​បង្ហាញ​វីដេអូ « No Regrets »​( ៥:៣៨ ) ពី ChurchofJesusChrist.org ។ យុវជន​ម្នាក់​បានជ្រើសរើស​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​សិក្ខាសាលា​ជាជាង​លេងកីឡា​ជិះក្ដារ​លើ​ទឹក​រលក ។ លើកទឹកចិត្ត​សិស្ស​ឲ្យ​រកមើល​ពរជ័យ​ដែល​គាត់​ទទួលបាន​ដោយសារ​ជម្រើស​នេះ ។

5:39
  • តើ​យើង​អាច​ទទួល​បាន​ពរជ័យ​អ្វីខ្លះ នៅពេល​នេះ និង​នា​ពេល​អនាគត ពេល​យើង​ជ្រើសរើស​កិច្ចការ​របស់​ព្រះ​ជាជាង​កិច្ចការ​របស់​លោកិយ ?

  • តើ​ព្រះអង្គ​សង្រ្គោះ​បាន​ដាក់​ពរជ័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​លើស​ពី​បំណង​ប្រាថ្នា​ភ្លាមៗ​យ៉ាង​ដូចម្ដេច ?

ដាក់​ផែនការ

សូម​អញ្ជើញ​សិស្ស​ឲ្យ​បំពេញ​សកម្មភាព​ខាងក្រោម​នេះ​នៅក្នុង​សៀវភៅ​កំណត់ហេតុ​ការសិក្សា​របស់​ពួកគេ ។

សូម​សរសេរ​អាទិភាព​សំខាន់ៗ​ទាំង​ប្រាំ​របស់​អ្នក​តាម​លំដាប់​លំដោយ​ពីធំ​មកតូច ។

ពេល​អ្នក​ពិនិត្យ​មើល​បញ្ជី​នេះ សូម​សង្កេតមើល​ពី​ការកែតម្រូវ​ណា​មួយ​ដែល​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​បានបំផុស​គំនិត​អ្នក ។

នៅ​ខាងក្រោម​បញ្ជី​នេះ សូម​កត់ត្រា​គំនិត​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​អ្នក​មាន បន្ទាប់​ពី​ធ្វើ​សកម្មភាព​នេះ ។ តើ​អ្នក​អាច​កំណត់​ជំហាន​បន្ទាប់​ដ៏​ច្បាស់លាស់​មួយ​សម្រាប់​ខ្លួនឯង​ដើម្បី​ដាក់​អាទិភាព​លើ​កិច្ចការ​របស់​ព្រះ​ឲ្យ​ច្រើន​ជាង​កិច្ចការ​នានា​របស់​លោកិយ​បាន​ដែរឬ​ទេ ? ប្រសិន​បើ​បាន សូម​សរសេរ​វា​នៅ​កន្លែង​ណា​មួយ​ដែល​អ្នក​នឹង​ឃើញ​វា​ជា​ទៀងទាត់ ។

ដើម្បី​បញ្ចប់​ថ្នាក់ អ្នក​អាច​ចែកចាយ​សក្ខីភាព​របស់​អ្នក​អំពី​ពរជ័យ​ដែល​អ្នក​បាន​ទទួល​ពេល​អ្នក​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​ទៅលើ​ការណ៍​ទាំងឡាយ​នៃ​ព្រះ​ខ្ពស់ជាង​កិច្ចការ​នៃ​របស់​ផង​លោកិយ ។