Mga Young Adult
Ako Mibiya na sa Simbahan. Nan Nganong Gusto man ang Akong Bana nga Mopasakop Niini?
Kon ang akong bana mipasakop sa Simbahan, unsay ipasabot niana para nako?
Dihang gisultihan ko sa akong bana, nga si Joe, nga gusto niyang magpabunyag, wala koy laing gibati kon dili kalipay. Nagdako ko sa Simbahan, apan sa paglabay sa katuigan nanglimbasog ko sa piho nga mga ideya ug mga palisiya. Isip usa ka young adult, sa kadugayan mihunong ko sa pag-adto sa mga miting sa Simbahan ug nagsugod sa pagtuon sa ubang mga relihiyon ingon man sa dili relihiyosong estilo sa pagpakabuhi.
Atol niini nga panahona sa pagsuhid, akong nahimamat si Joe, ug kami misugod nga nagpuyo. Ang akong pamilya nabalaka kabahin kanako, apan sa kanunay kami adunay maayo nga relasyon. Si Joe ug ako kanunay nga moadto sa pamilya ug sa mga relihiyosong kalihokan sa pagsuporta kanila. Ingon niini among pagpuyo sulod sa upat ka tuig, ug malipayon ko niini.
Sa kataposan si Joe ug ako naminyo, ug wala madugay namabdos ko. Atol niini nga panahona, miadto kami sa usa ka panagpundok sa pamilya sa akong habig sa pamilya. Matag adlaw atol sa panagpundok, ang akong pamilya nagpahigayon og debosyonal. Ang matag indibidwal nga pamilya mihatag og leksiyon o mihatag sa ilang mga pagpamatuod. Ang usa ka debosyonal mahitungod kon unsa ka maayo ang kinabuhi sa akong mga apohan ug pagkatalagsaon sa papel sa Simbahan niana. Daghan usab ang naghisgot mahitungod kon sa unsang paagi ang ebanghelyo nakahatag og kalig-on ug kalipay sa ilang kaugalingong mga kinabuhi.
Kinahanglan Mahibaloan sa Iya Mismong Kaugalingon
Sa dihang namauli na kami, si Joe determinado nga makigkita sa mga misyonaryo. Sa dihang akong gipangutana kon ngano, miingon siya, “kinahanglan mahibaloan nako mismo kon unsa ang gihisgotan sa inyong mga sakop sa pamilya.” Gisultihan nako siya sa pagpadayon. Gihunahuna nako nga iyang mahibaloan ang sukaranan ug dayon moingon nga maayo kini. Apan human sa tulo ka leksiyon, si Joe gusto nang magpabunyag!
“Paspas kaayo kini,” miingon ko. “Sigurado ka nga nakahibalo na ka kon unsa ang gipasabot nga mahimong usa ka miyembro sa Simbahan?”
“Nagpasabot kini nga moadto kita sa simbahan ug sutaon kini,” miingon siya nga nagpahiyom.
Wala kaayo ko nalipay, apan nagkauyon mi nga magpadayon siya sa pagdawat sa mga leksiyon, bisan tuod wala siya mopasalig sa pagpabunyag hangtod nga OK ra ko niini.
Human sa pipila ka semana, ang akong mga pagbati mahitungod sa Simbahan wala mausab. Apan si Joe nausab. Siya nakadiskobre sa hugot nga pagtuo ug pag-ampo. Siya adunay usa ka pagbati sa kalinaw ug pagsalig nga wala pa niya mabati sukad. Ug nindot kadtong makita. Nakahukom ako nga bisan unsa man ang akong gibati, dili ko kini kuhaon gikan kaniya. Nakahukom kami nga kon siya motahak niini nga panaw, kaming duha ang mobuhat niini. Busa si Joe nabunyagan.
Daghang mga tawo sa bunyag nasayod nga ako gipadako diha sa Simbahan ug nag-asumer nga nalipay gyod tingali ko. Apan ang akong gibati nasagolan sa kamapasigarbohon diha ni Joe tungod sa kaisog, ug nahadlok tungod sa unsay kahulogan niini alang sa among kinabuhi nga magkauban.
Among Plano sa Pagsuta sa mga Butang
Nagsugod ko og adto sa simbahan uban ni Joe, ug nagplano kami nga atubangon ang akong mga kabalaka. Ang unang lakang mao ang pag-ila kon unsa, ang eksakto, nga naghasol kanako mahitungod sa ebanghelyo. Nagpalit kami og gamay nga journal nga akong gidala matag Dominggo. Sa matag higayon adunay tawo nga mokomentaryo nga makairitar nako, mitan-aw sa usa ka kasulatan uban sa panglantaw nga akong gihunahuna nga daw katingad-an, o naghisgot mahitungod sa usa ka palisiya nga nakairitar kanako sa sayop nga paagi, akong gisulat ang akong mga gibati.
Nagsulat ako nianang journal sulod sa pipila ka bulan. Magsulti ko og mga butang sama sa, “Maglagot ko kon ang mga tawo moingon … ,” “Wala bay bisan kinsa nga nagtsek sa tinuod?” ug “Wala kana‘y kahulogan kanako.” Ang pagpahayag sa akong mga gibati sumala sa akong gusto mas makapasayon alang nako sa pagsabot sa proseso. Kaniadto, kon adunay usa ka butang nga nakahasol nako, ako kining tutokan sa tibuok adlaw, ug kini makaapekto sa akong kasinatian sa simbahan. Apan kon ako mosulat diha sa akong journal, mahimo ko nga gawasnon sa pagtagamtam og dugang pa sa simbahan, taliwala sa mga takna nga ako nanglimbasog. Mas nakapasalamat ko bahin niini kay sa akong naagian sa dugay nang panahon.
Kaon nga akoa nang nahibalo-an kon unsa ang nakahasol kanako, ang sunod nga lakang mao ang pagtino kon nganong kini nga mga butang nakasamok kanako. Samtang nagkaon kami sa panihapon sa Dominggo, si Joe ug ako naghisgot sa unsay akong nasulat diha sa akong journal. Usahay moingon lang ko, “Mao man kini ang akong gibati. Wala ko masayod ngano.” Ang pagsuta sa mga butang nagkinahanglan og daghang panaghisgotan, personal nga hunahuna, ug pag-ampo. Usa ka butang nga kanunay nakong gituohan mao nga ang pag-ampo mao ang labing importante ug tukma nga tinubdan sa kasayoran sa hapit tanang butang.
Sa pagtinabangay, si Joe ug ako nakaamgo nga kon kamo masayod kon si kinsa kamo ug unsa ang inyong gituohan, kini makatukod og usa ka paril sa panalipod sa palibot sa imong kasingkasing. Ug sa ingon, sa kadugayan sa pagsulat sa akong journal ug sa paghisgot niini uban ni Joe ug sa Langitnong Amahan, nahutdan ko og ikasaway mahitungod sa Simbahan.
Si Angelina ug Joe Hui uban sa ilang mga anak
Unsa man ang kabahin sa Templo?
Sa hapit na ang usa ka tuig nga anibersaryo sa bunyag ni Joe, nagsugod siya sa pagpangutana mahitungod sa pag-adto sa templo. Usab, ang akong reaksyon mao ang, “Oooy! Paghinay! Dili pa ko andam niana.”
Mao nga ang akong mapailobon nga bana nagpaabot. Matag karon ug unya, iyang isal-ot sa panag-istorya ang sama sa, “Honey, nakabasa ko og maanindot nga artikulo mahitungod sa templo. Ganahan ka nga mobasa niini” o “Oy, babe, nakakita ko og nindot nga bidyo mahitungod sa templo. Ganahan ka motan-aw niini uban nako?” Ang iyang kadasig makapadani, apan wala kini nakapahimo nako nga mas maandam nga makaadto sa templo. Sa kataposan, usa ka adlaw siya direktang nangutana kanako kon unsa ang nakapahimo nako nga dili andam.
“Nasayod ka nga ako adunay pipila ka isyu sa Simbahan sa pagdako,” miingon ko. “Apan ganahan ko moadto sa templo. Ang mga biyahe sa pagbunyag mao ang akong paborito. Ganahan kaayo ko sa akong gibati sa templo, kalma kaayo ug malinawon. Apan wala ko kahibalo mahitungod sa uban sa templo. Unsa kaha kon adunay tawo nga mosulti nianang makahasol kanako? Unsa kaha kon makaguba kana sa pag-adto sa templo para nako? Unsa kahay mahimong punto sa pagkamiyembro sa Simbahan kon dili ka makaadto sa templo? Mao nga dili ko gusto nga moadto hangtod nga ako makasiguro nga walay makatandog nako.”
Daghang mga Pag-amgo
Akong nakaplagan ang mga solusyon sa kadaghanan sa akong mga isyu, apan nanglimbasog gihapon ko sa usa: unsaon man nako nga mahimong kabahin sa usa ka simbahan nga dili ko kanunayng uyon? Kini migiya kanako ngadto sa kataposang lakang sa pagkat-on gikan sa akong journal. Akong naamgohan nga kinahanglan kong maningkamot nga makasabot kon ngano nga ang ubang mga tawo nagtuo sa ilang gituohan ug mosulti sa ilang gisulti. Kinahanglan kong masayod nganong gimandoan sa Dios ang Simbahan nga mao ang paagi karon.
Akong nakit-an ang akong tubag pinaagi sa akong bana. Sa dihang siya misugod sa pagbasa sa Basahon ni Mormon, usa ka linya gikan sa ulohan nga pahina ang nakapadasig kaniya: “Ug karon, kon adunay mga kasaypanan kini mao ang mga sayop sa mga tawo; busa, ayaw ipanghimaraot ang mga butang sa Dios.” Gikutlo kini ni Joe og balik-balik, apan karon aduna nay dugang kahulogan ngari kanako.
Nakaamgo ko nga ang Simbahan anaa sa dili hingpit nga kalibotan nga gipuy-an sa dili hingpit nga mga tawo. Ug kana naglakip kanako. Kitang tanan adunay mga higayon masaypan nato sa pagsabot sa dili pa nato kini mahimong husto. Nakaamgo ko nga kinahanglan ko nga mohunong sa pagpanghukom sa uban, sama nga ako dili gusto nila nga mohukom kanako. Kitang tanan anaa sa dalan sa pagkat-on ug paglambo.
Nakaamgo usab ko nga ang Simbahan iya sa Ginoo. Anaa sa Iyang mga kamot. Oo, Siya nagabuhat pinaagi sa dili hingpit nga mga tawo, apan Siya nagdirekta sa Iyang buhat. Siya nasayod unsa ang gikinahanglan, ug kanus-a.
Human niini, akong gibati nga andam na nga moadto sa templo. Nalipay ko nga nakahibalo nga ingon ka nindot ang bation nianang adlawa sama sa nangaging mga tuig sa dihang nakahimo ko og mga bunyag. Sa among ikatulo nga anibersaryo sa kasal, ang akong bana ug ako miadto sa templo pag-usab aron maselyo nga magkauban ug ang among anak nga lalaki naselyo ngari kanamo. Matam-is kaayo kadto ug ingon kamalipayon nga adlaw. Kanunay kong naghunahuna nga kini ang gipasabot sa tanan nga mga pamilya nga mahimong—mahangtoron. Ug ako aduna pay laing naamgohan: bisan og adunay mga palisiya o doktrina nga lagmit nagkinahanglan og panahon aron masulbad, aduna usab talagsaon ra ug maanindot nga mga kamatuoran diha sa gipahiuli nga ebanghelyo ni Jesukristo. Usa mao nga ang matag usa kanato makahimo gayod sa pagpakigsulti ngadto sa Langitnong Amahan ug makadawat og mga tubag. Ang lain mao nga pinaagi sa buhi nga mga propeta, Siya naghatag og giya alang sa atong panahon.
Pinaagi sa akong mga kasinatian, ako tinuod gayod nga nakahibalo nga ang pagpadayag alang sa Simbahan (gihatag pinaagi sa mga lider sa Simbahan) ug ang personal nga pagpadayag alang sa matag usa kanato motugot sa Langitnong Amahan sa paggiya kanato pinaagi sa atong mga sayop ug mga kadaogan. Samtang mosunod kita sa Iyang mapa alang sa atong kinabuhi, makakaplag kita og dakong kalipay sa pagkaila Kaniya ug sa Iyang Anak, si Jesukristo (tan-awa sa Juan 17:3). Ako mapasigarbohon gayod nga nahimong usa ka miyembro sa Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw.
Ang tagsulat nagpuyo sa Indiana, USA.