ប្រព័ន្ធដឹកនាំពីស្ថានសួគ៌របស់យើង
នៅពេលយើងផ្តោតជីវិតរបស់យើងលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះយើងនឹងរកឃើញផ្លូវរបស់យើងទៅផ្ទះ ដោយកាន់ខ្ជាប់ដរាបដល់ចុងបំផុត ហើយមានអំណរដរាបដល់ចុងបំផុត ។
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់ខ្ញុំ នៅពេលខ្ញុំបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅអាយុ២៦ឆ្នាំ នៅទីក្រុងហ្រូថែលើ ប្រទេសស៊ីលីជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ ។ នៅពេលនោះ ការងាររបស់ខ្ញុំបាននាំខ្ញុំឆ្លងមហាសមុទ្រ ទន្លេ និងបឹងនៃតំបន់ផាដាហ្គូនៀដ៏ស្រស់ស្អាត ។ បន្ទាប់ពីពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានមើលឃើញការងារ និងជិវិតរបស់ខ្ញុំក្នុងរបៀបថ្មី និងខុសប្លែក ដោយស្គាល់យ៉ាងពិតប្រាកដថា « ហើយគ្រប់ការណ៍ទាំងអស់បង្ហាញថា មានព្រះមួយអង្គមែន » ។
តាមធម្មជាតិ ត្រីសាលម៉ុងកើតនៅតំបន់ជាក់លាក់មួយនៃទន្លេ ។ នៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកវា ពួកវាត្រូវហែលទឹកចុះក្រោមខ្សែទឹកទន្លេដើម្បីទៅដល់មហាសមុទ្រ ជាកន្លែងដែលពួកវារកឃើញអាហារូបត្ថម្ភ និងលក្ខខណ្ឌចាំបាច់នានាសម្រាប់ការលូតលាស់របស់ពួកវា ។
ប៉ុន្តែមហាសមុទ្រក៏ជាកន្លែងដ៏គ្រោះថ្នាក់ ដែលសត្វប្រមាញ់លាក់ខ្លួនផងដែរ និងជាកន្លែងដែលអ្នកនេសាទព្យាយាមចាប់ត្រីសាលម៉ុងដោយប្រើផ្លែសន្ទូចភ្លឺបន្លំធ្វើជាចំណី ប៉ុន្ដែមិនធ្វើឲ្យពួកវាធំធាត់ទេ ។ ប្រសិនបើត្រីសាលម៉ុងអាចចៀសផុតពីការគំរាមកំហែងទាំងនេះ ពួកវានឹងត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីប្រើប្រព័ន្ធដឹកនាំដ៏មានឥទ្ធិពលរបស់ពួកវា ដើម្បីត្រឡប់ទៅទន្លេវិញ ទៅកន្លែងដដែលដែលពួកវាបានកើត ដោយប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាដែលធ្លាប់មានពីមុន និងបញ្ហាថ្មីមួយចំនួន ។ ពួកអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានសិក្សាពីអាកប្បកិរិយាចំណាកស្រុករបស់ពួកវាអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ហើយបានរកឃើញថាពួកវាប្រើផែនទីម៉ាញេទិកមួយប្រភេទ ដែលស្រដៀងទៅនឹង GPS ដើម្បីដឹកនាំពួកវាទៅកាន់គោលដៅចុងក្រោយរបស់ពួកវាជាមួយនឹងភាពត្រឹមត្រូវដែលមិនគួរឲ្យជឿ ។
យើងទាំងអស់គ្នាអាចត្រឡប់ទៅផ្ទះនៅស្ថានសួគ៌ជាកន្លែងដែលយើងបានមកនៅថ្ងៃមួយ ។ ហើយដូចជាត្រីសាលម៉ុងដែរ យើងមានផែនទីម៉ាញេទិកផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង ឬពន្លឺនៃព្រះគ្រីស្ទដើម្បីដឹកនាំយើងទៅទីនោះវិញ ។ ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ថា « ខ្ញុំជាផ្លូវ ជាសេចក្តីពិត ហើយជាជីវិត បើមិនមកតាមខ្ញុំ នោះគ្មានអ្នកណាទៅឯព្រះវរបិតាបានឡើយ » ។
នៅពេលយើងផ្តោតជីវិតរបស់យើងលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះយើងនឹងរកឃើញផ្លូវរបស់យើងទៅផ្ទះ ដោយកាន់ខ្ជាប់ដរាបដល់ចុងបំផុត ហើយមានអំណរដរាបដល់ចុងបំផុត ។ ដូចប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានបង្រៀន « អំណរដែលយើងមាន នោះវាមានឥទ្ធិពលតិចតួចចំពោះកាលៈទេសៈនៃជីវិតយើង ប៉ុន្តែវាមានឥទ្ធិពលខ្លាំងលើអ្វីដែលជីវិតយើងផ្តោតទៅលើ » ។
ចរិត និងគោលដៅនៃព្រះរបស់យើង
ចេញមកពីការប្រកាសអំពីក្រុមគ្រួសារ យើងអានថា « [ យើង ] ម្នាក់ៗ សុទ្ឋតែជាបុត្រា និងបុត្រីខាងវិញ្ញាណរបស់ព្រះមាតាបិតាសួគ៌ ដូច្នេះហើយមនុស្សម្នាក់ៗមានចរិត និងគោលដៅនៃព្រះ ។ … នៅជីវិតមុនផែនដី បុត្រានិងបុត្រីខាងវិញ្ញាណទាំងឡាយបានស្គាល់ ហើយបានថ្វាយបង្គំព្រះជាព្រះវរបិតាដ៍នៅអស់កល្បជានិច្ចរបស់ពួកគេ ហើយបានទទួលផែនការរបស់ទ្រង់ ដែលនាំឲ្យកូនចៅទាំងឡាយ អាចទទួលរូបកាយ ហើយនឹងទទួលបទពិសោធន៍នៅលើផែនដី ដើម្បីរីកចម្រើនទៅរកភាពល្អឥតខ្ចោះ ហើយនៅទីបញ្ចប់នឹងដឹងពីគោលបំណងដ៍ទេវភាពរបស់ពួកគេ ដោយទទួលជីវិតដ៏នៅអស់កល្បទុកជាមរតក » ។
មុនពេលការប្រសូត្ររបស់ទ្រង់នៅក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានបង្ហាញព្រះកាយទៅដល់លោកម៉ូសេ ហើយបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់លោកក្នុងនាមនៃព្រះវរបិតា ។ ទ្រង់បានមានព្រះបន្ទលប្រាប់ទៅលោកម៉ូសេថា ទ្រង់មានកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់ឲ្យលោកធ្វើ ។ ក្នុងអំឡុងនៃការជួបនោះ ព្រះអម្ចាស់បានហៅលោកថា « ជាបុត្ររបស់យើង » ជាច្រើនដង ។
បន្ទាប់ពីបទពិសោធន៍នោះ សាតាំងបានមកល្បួងលោក ដោយនិយាយថា « ម៉ូសេជាកូនមនុស្សអើយ ចូរថ្វាយបង្គំយើង » ។
លោកម៉ូសេបានឆ្លើយតបទៅនឹងការល្បួងដោយចងចាំពីនិស្ស័យនៃព្រះរបស់លោកដោយនិយាយថា « ៖ តើអ្នកជានរណា ? ដ្បិតមើលចុះ ខ្ញុំជាបុត្រនៃព្រះ » ។ សេចក្តីពិតបានដោះលែងលោកម៉ូសេពីការវាយប្រហារដោយមារសត្រូវ ។
បងប្អូនប្រុសស្រី ការល្បួងក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់គឺមានពិតមែន ។ ជារឿយៗការល្បួងទាំងនោះពិតជាទាក់ទាញ ប៉ុន្តែវាស្វែងរកគោលដៅតែមួយប៉ុណ្ណោះ ៖ ដើម្បីទាញយើងចេញពីផ្លូវនៃទឹករស់ ដែលនាំទៅដល់ព្រះវរបិតា និងជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ។
ខ្ញុំដឹងថាការល្បួងនៃជីវិតរមែងស្លាប់នេះពិតប៉ុនណា ។ នៅថ្ងៃអាទិត្យមួយ ក្នុងនាមជាអ្នកប្រែចិត្តជឿថ្មី ខ្ញុំកំពុងបង្រៀនថ្នាក់បព្វជិតភាពនៅពេលដែលមានការសន្ទនាមួយបានធ្វើឲ្យខ្ញុំអន់ចិត្ដ ។ ខ្ញុំបានព្យាយាមដើម្បីបញ្ចប់មេរៀនរបស់ខ្ញុំទាំងពិបាក ។ ខ្ញុំបានខឹង ហើយមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំគឺជាជនរងគ្រោះ ។ ដោយមិននិយាយអីមួយម៉ាត់សោះ ខ្ញុំបានដើរសំដៅទៅច្រកទ្វារចេញ ដោយមានគំនិតថាខ្ញុំនឹងឈប់មកព្រះវិហារមួយរយៈ ។
នៅពេលនោះ មានអ្នកកាន់បព្វជិតភាពដែលមានការព្រួយបារម្ភម្នាក់បានឈរនៅចំពោះមុខខ្ញុំ ។ លោកបានអញ្ជើញខ្ញុំដោយក្តីស្រឡាញ់ឲ្យផ្តោតលើព្រះគ្រីស្ទ និងកុំផ្តោតលើស្ថានភាពដែលយើងបានជួបប្រទះនៅក្នុងថ្នាក់ឡើយ ។ កាលខ្ញុំក្រឡេកមើលទៅបទពិសោធន៍នោះជាមួយគាត់ លោកបានចែកចាយជាមួយខ្ញុំថា លោកបានឮសំឡេងមួយប្រាប់លោក « សូមទៅតាមគាត់ គាត់សំខាន់ណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ » ។
មិត្តជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ យើង ទាំងអស់គ្នា សំខាន់ណាស់ចំពោះទ្រង់ ។ ប្រធានណិលសុន បានបង្រៀនថា « ដោយសារតែសេចក្តីសញ្ញារបស់យើងជាមួយព្រះ ទ្រង់ពុំដែលនឿយហត់ក្នុងកិច្ចខិតខំរបស់ទ្រង់ដើម្បីជួយយើងឡើយ ហើយយើងនឹងមិនដែលប្រើអស់ការអត់ធ្មត់ដ៏មេត្តារបស់ទ្រង់ជាមួយយើងដែរ » ។ និស្ស័យនៃព្រះ និងទំនាក់ទំនងសេចក្តីសញ្ញារបស់យើងជាមួយនឹងព្រះអនុញ្ញាតឲ្យយើងទទួលបានជំនួយដ៏ទេវភាព ។
តម្រូវការសម្រាប់ការចិញ្ចឹមបីបាច់
ដូចត្រីសាលម៉ុងដែលត្រូវការការចិញ្ចឹមបីបាច់នៅក្នុងមហាសមុទ្រដើម្បីលូតលាស់ រីឯយើងក៏ត្រូវការការចិញ្ចឹមបីបាច់ខ្លួនខាងវិញ្ញាណផងដែរ ដើម្បីចៀសវាងការស្លាប់ដោយសារកង្វះអាហារូបត្ថម្ភខាងវិញ្ញាណ ។ ការអធិស្ឋាន បទគម្ពីរ ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ និងការចូលរួមជាប្រចាំរបស់យើងនៅក្នុងការប្រជុំថ្ងៃអាទិត្យ មានសារៈសំខាន់ណាស់នៅក្នុងមុខម៉ឺនុយខាងវិញ្ញាណរបស់យើង ។
នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៥៦ លោក រីកាដូ ហ្គាសៀ បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅប្រទេសស៊ីលី ដោយក្លាយជាសមាជិកដំបូងគេរបស់សាសនាចក្រនៅក្នុងប្រទេសរបស់ខ្ញុំ ។ មួយថ្ងៃមុនពេលគាត់ទទួលមរណភាព គាត់បានប្រកាសនៅចំពោះមុខក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភក្តិរបស់គាត់ថា « ជាច្រើនឆ្នាំមុន ពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាបានអញ្ជើញខ្ញុំឲ្យមានសេចក្តីសប្បាយរីករាយជាមួយគ្រួសាររបស់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំជាមនុស្សដ៏រីករាយ ។ សូមប្រាប់ដល់មនុស្សទាំងអស់នៅស៊ីលីថា ដំណឹល្អគឺជាសុភមង្គល » ។
បន្ទាប់ពីត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់ដោយដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ រីកាដូបានលះបង់ជីវិតរបស់គាត់ទាំងមូលដើម្បីបម្រើព្រះ និងអ្នកជិតខាងរបស់គាត់ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ។ គំរូរបស់គាត់អំពីភាពជាសិស្សបានប្រទានពរដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ រួមទាំងខ្ញុំផងដែរ ។ ព្យាការី យ៉ូសែប ស៊្មីធ បានបង្រៀនថា ៖ « មនុស្សម្នាក់ដែលពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់នៃព្រះ គឺមិនចង់បានពរជ័យសម្រាប់តែគ្រួសារខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែចង់ឲ្យពរជ័យនោះមានពេញពិភពលោកទាំងមូល ហើយមានចិត្តអន្ទះសាចង់ផ្តល់ពរដល់មនុស្សជាតិទាំងមូល » ។
ត្រឡប់ទៅផ្ទះនៅឯស្ថានសួគ៌របស់យើងវិញ
នៅក្នុងចិត្តយើងម្នាក់ៗមាននូវបំណងចង់ត្រឡប់ទៅផ្ទះសួគ៌ារបស់យើងវិញ ហើយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាប្រព័ន្ធដឹកនាំពីស្ថានសួគ៌របស់យើង ។ ទ្រង់គឺជាផ្លូវ ។ ពលិកម្មដ៏ធួនរបស់ទ្រង់ធ្វើឲ្យវាអាចទៅរួចសម្រាប់យើងចុះសេចក្តីសញ្ញាជាមួយនឹងទ្រង់ ។ នៅពេលយើងចុះសេចក្តីសញ្ញាហើយ នោះយើងនឹងឃើញថាពេលខ្លះយើងត្រូវពុះពារជាមួយឧបសគ្គ ។ គ្រោះថ្នាក់ ការខកចិត្ត ការល្បួង និងទុក្ខលំបាកដែលនឹងសាកល្បងសេចក្តីជំនឿ និងកម្លាំងខាងវិញ្ញាណរបស់យើង ។ សូមស្វែងរកជំនួយ ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជ្រាបដឹង និងតែងតែមានព្រះទ័យចង់រំលែកបន្ទុករបស់យើង ។
សូមចងចាំថាទ្រង់ត្រូវបានគេស្គាល់ថា « ជាមនុស្សទូទុក្ខ ហើយក៏ធ្លាប់ស្គាល់សេចក្តីឈឺចាប់ » ។ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបង្រៀន « នៅលោកិយនេះនោះអ្នករាល់គ្នាមានសេចក្តីវេទនាមែន ប៉ុន្តែត្រូវសង្ឃឹមឡើង ដ្បិតខ្ញុំបានឈ្នះលោកិយហើយ » ។ ពលិកម្មដ៏ធួនរបស់ទ្រង់ អនុញ្ញាតឲ្យអំពើបាបរបស់យើងបានទទួលការលើកលែងទោស ហើយទ្រង់លែងចងចាំអំពើបាបទាំងនោះទៀតហើយ ។
ជាផ្នែកមួយនៃការរៀនសូត្រក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់របស់យើង យើងប្រហែលជាមិនអាចភ្លេចអំពើបាបរបស់យើងទាំងស្រុងបានឡើយដើម្បីយើងនឹងចងចាំមិនធ្វើវាម្តងទៀត ។ ផ្ទុយទៅវិញ យើងនឹងចងចាំទ្រង់នៅពេលដែលយើងទទួលទានសាក្រាម៉ង់នៅព្រះវិហាររៀងរាល់ថ្ងៃអាទិត្យ ។ ពិធីបរិសុទ្ធនេះជាផ្នែកមួយយ៉ាងសំខាន់នៃការថ្វាយបង្គំ និងការអភិវឌ្ឍខាងវិញ្ញាណ ។ អំណរកើតឡើងនៅពេលដែលយើងយល់ថាថ្ងៃអាទិត្យមិនមែនគ្រាន់តែជាថ្ងៃធម្មតានោះទេ ។ « ថ្ងៃឈប់សម្រាក បានតាំងសម្រាប់ឲ្យមនុស្ស » ដោយមានបំណងផ្តល់ឲ្យយើងនូវការសម្រាកពីលោកកិយ និងធ្វើឲ្យរាងកាយ និងវិញ្ញាណរបស់យើងស្រស់ស្រាយឡើងវិញ ។
យើងក៏ចងចាំទ្រង់ផងដែរនៅពេលយើងទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ—ដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ ។ ព្រះវិហារបរិសុទ្ធផ្តល់ឲ្យយើងនូវចំណេះដឹងស៊ីជម្រៅអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលជាស្នូលនៃសេចក្តីសញ្ញានេះ ដែលដឹកនាំយើងទៅរកជីវិតអស់កល្បជានិច្ច « ជាអំណោយទានដ៏មហិមាបំផុត … នៃព្រះ » ។
ការចូលរួមក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធបានផ្តល់ឲ្យខ្ញុំនូវការលួងលោម និងក្តីសង្ឃឹមយ៉ាងខ្លាំងអំពីជោគវាសនាដ៏អស់កល្បជានិច្ចរបស់យើង ។ ខ្ញុំបានដកពិសោធន៍ទំនាក់ទំនងស្ថានសួគ៌ជាមួយមនុស្សទាំងសងខាងនៃវាំងនន ។ ខ្ញុំបានឃើញអព្ភូតហេតុនៃការព្យាបាលនៅក្នុងជីវិតកូនតូចៗរបស់ខ្ញុំ ដោយកូនពីរនាក់រស់នៅជាមួយជំងឺដែលមិនដែលឃើញ ដែលទាមទារការថែទាំជាប្រចាំថ្ងៃសម្រាប់ជីវិតដែលនៅសេសសល់នេះ ។
គ្រួសាររបស់យើងសប្បាយរីករាយនៅពេលដែលយើងចែកចាយអំពីផែនការនៃសុភមង្គល ។ មុខរបស់កូនៗរបស់ខ្ញុំមានពន្លឺនៅពេលដែលពួកគេឮថា សូមអរព្រះគុណដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ « សេចក្ដីទុក្ខលំបាករបស់ពួកគេនោះគ្រាន់តែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះទេ » ។ យើងស្រឡាញ់កូនៗរបស់យើងយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ហើយយើងដឹងថាថ្ងៃណាមួយ ដូចដែលប្រធាន ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន បានបង្រៀន ពួកគេ « នឹងឈរនៅចំពោះមុខរបស់យើងដោយកិត្តិយស និងអស្ចារ្យ ល្អឥតខ្ចោះក្នុងរាងកាយ និងគំនិត » ។ សេចក្តីសញ្ញារបស់យើងនាំយើងទៅកាន់តែជិតនឹងព្រះរហូតដល់ធ្វើឲ្យអ្វីដែលមិនអាចទៅរួច ទៅរួចបាន បំពេញនូវគ្រប់កន្លែងដែលមានភាពងងឹត និងការសង្ស័យដោយពន្លឺ និងភាពសុខសាន្ត ។
ដោយសារតែព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ យើងមាននូវក្តីសង្ឃឹម និងហេតុផលដ៏ជាក់ច្បាស់ដើម្បីបន្តស្រឡាញ់ អធិស្ឋាន និងគាំទ្រដល់អស់អ្នកដែលយើងយកចិត្តទុកដាក់ ។
ខ្ញុំដឹងថា ទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ ។ ទ្រង់ស្គាល់យើង ហើយទ្រង់ស្រឡាញ់យើង ។ ទ្រង់គឺជាផ្លូវ ជាសេចក្តីពិត និងជាជីវិតនៃពិភពលោកនេះ ។
ខ្ញុំសូមអញ្ជើញយើងទាំងអស់គ្នានៅថ្ងៃនេះ ឲ្យផ្តោតជីវិតរបស់យើងទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងការបង្រៀនរបស់ទ្រង់ ។ តាមរយៈការធ្វើដូច្នេះនឹងជួយយើងចៀសវាងពីការធ្លាក់ចូលក្នុងការល្បួង ការខឹងសម្បារ និងការតូចចិត្ត ។ យើងនឹងឈរដូចជាព្រះវិហារបរិសុទ្ធ—ដែលបរិសុទ្ធ រឹងមាំ និងស្ថិតស្ថេរ ។ យើងនឹងទប់ទល់នឹងព្យុះភ្លៀងទាំងឡាយ ហើយយើងនឹងទៅដល់ផ្ទះ ដោយការកាន់ខ្ជាប់ដរាបដល់ចុងបំផុត ហើយមានអំណរដរាបដល់ចុងបំផុត ។ នៅក្នុងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ៕