มิถุนายน 1989–พฤศจิกายน 1990

“ช่วงแช่แข็ง” ในกานา

มีศรัทธาขณะวิสุทธิชนมารวมตัวกันไม่ได้

อลิซ จอห์นสันเป็นผู้สอนศาสนาที่รับใช้ในประเทศกานา บ้านเกิดของเธอ เธอชอบแบ่งปันประจักษ์พยานเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์และช่วยให้ศาสนจักรเติบโต

วิสุทธิชน, 4:416–417

วันหนึ่ง อลิซได้รับข่าวร้ายบางอย่าง รัฐบาลในกานาบอกว่าห้ามมีการประชุมของศาสนจักรอีกต่อไป ผู้สอนศาสนาก็สอนไม่ได้

วิสุทธิชน, 4:417

เจ้าหน้าที่ตํารวจให้ผู้สอนศาสนาออกจากอะพาร์ตเมนต์และยึดจักรยานไว้ สมาชิกศาสนจักรบางคนถูกจับเข้าคุก ทหารปิดล็อกอาคารศาสนจักรและไม่ยอมให้ใครเข้า ผู้คนเรียกสิ่งนี้ว่า “ช่วงแช่แข็ง”

วิสุทธิชน, 4:417–418

ผู้สอนศาสนาต้องกลับบ้าน อลิซไปอยู่กับเพื่อนในอีกเมืองหนึ่ง เธอกังวลว่าเธอจะไม่มีวันได้ทำงานเผยแผ่จนจบ

วิสุทธิชน, 4:418

วิสุทธิชนในกานาสับสน เสียใจ และหวาดกลัว พวกเขาสงสัยว่าทําอะไรผิด และจะได้ไปโบสถ์อีกไหม?

วิสุทธิชน, 4:418

ถึงแม้จะชุมนุมกับวอร์ดไม่ได้ แต่วิสุทธิชนยังรักพระเจ้าและต้องการนมัสการพระองค์ พวกเขาจัดประชุมศีลระลึกในบ้านตนเอง สมาชิกครอบครัวที่มีฐานะปุโรหิตให้พรขนมปังและน้ำแล้วส่งผ่านให้สมาชิกที่เหลือในครอบครัว

หลักคำสอนและพันธสัญญา 6:32; วิสุทธิชน, 4:419

เดือนแล้วเดือนเล่า ช่วงแช่แข็งยังดําเนินต่อไป วิสุทธิชนร้องเพลงสวดและสอนพระกิตติคุณให้กันในบ้านตนเอง พวกเขาไปเยี่ยมกันเพื่อช่วยให้ศรัทธาเข้มแข็ง กันเงินไว้จ่ายส่วนสิบเมื่อสามารถกลับไปโบสถ์ได้ ตลอดจนสวดอ้อนวอนและอดอาหารขอให้ช่วงแช่แข็งสิ้นสุดลง

วิสุทธิชน, 4:436–437

ผ่านไป 18 เดือน ในที่สุดรัฐบาลก็ตัดสินใจให้ศาสนจักรมีการประชุมได้อีกครั้ง ประธานคณะเผยแผ่คนใหม่ขอคุยกับอลิซซึ่งตอนนี้กำลังเป็นนักศึกษา “คุณอยากกลับมารับใช้งานเผยแผ่หลังจากเรียนจบไหม?” เขาถาม “ไม่ค่ะ” เธอตอบ “ฉันอยากรับใช้เดี๋ยวนี้!”

วิสุทธิชน, 4:437–439

อลิซและวิสุทธิชนคนอื่นๆ มีความสุขมากที่ได้ไปโบสถ์อีกครั้ง! ในวันอาทิตย์แรกหลังจากช่วงแช่แข็ง การประชุมศีลระลึกใช้เวลาสองชั่วโมง เพราะคนจํานวนมากต้องการแสดงประจักษ์พยาน พวกเขาเล่าสู่กันฟังว่าพระเจ้าประทานพรให้อย่างไรและช่วยพวกเขารักษาศรัทธาให้เข้มแข็งอย่างไร

หลักคำสอนและพันธสัญญา 20:75; วิสุทธิชน, 4:438