เมษายน–กรกฎาคม 1839

วันแห่งการเยียวยา

ให้พรคนเจ็บป่วยด้วยพลังอำนาจของพระผู้เป็นเจ้า

ขณะที่โจเซฟ สมิธและผู้นําศาสนจักรคนอื่นๆ เป็นนักโทษในมิสซูรี ผู้คุมบางคนพาพวกเขาไปยังเรือนจําอีกแห่งหนึ่ง บรรดาผู้คุมใจดีกับนักโทษ คืนหนึ่ง หัวหน้าผู้คุมบอกโจเซฟว่าเขากำลังจะไปนอน ถ้าโจเซฟกับเพื่อนๆ หนีไป เขาก็จะไม่ห้าม

วิสุทธิชน, 1:392–93

โจเซฟและผู้นําศาสนจักรคนอื่นๆ หลบหนีไป พวกเขาพบว่าครอบครัวของตนอาศัยอยู่ในเมืองที่เรียกว่าควินซี

วิสุทธิชน, 1:395–96

ผู้คนในเมืองควินซีมีน้ำใจต่อวิสุทธิชน พวกเขาให้อาหาร เสื้อผ้า และที่พักแก่วิสุทธิชน

วิสุทธิชน, 1:377

วิสุทธิชนรู้สึกขอบคุณสําหรับความมีน้ำใจของผู้คนในเมืองควินซี แต่โจเซฟรู้ว่าพวกเขาจำเป็นต้องมีที่อยู่อาศัยของตนเอง ผู้นําศาสนจักรซื้อที่ดินบางส่วนที่ไม่มีใครต้องการ และวิสุทธิชนเริ่มย้ายไปที่นั่น

วิสุทธิชน, 1:399–400

ที่ดินนั้นอยู่ใกล้แม่น้ำกว้างใหญ่ ชื้นแฉะเป็นโคลนและเต็มไปด้วยยุง ยุงทําให้วิสุทธิชนจํานวนมากป่วยหนักด้วยโรคไข้มาลาเรีย บางคนเสียชีวิต

วิสุทธิชน, 1:402

เมื่อโจเซฟเห็นว่ามีคนป่วยจํานวนมาก เขาจึงรวบรวมผู้นำศาสนจักรบางส่วนและขอให้พวกเขามาด้วยกัน ตลอดช่วงเช้า พวกเขาไปเยี่ยมและให้พรคนป่วยตามครอบครัวต่างๆ โดยใช้อำนาจของพระเยซูคริสต์รักษาคนเหล่านั้นจากความเจ็บป่วย

วิสุทธิชน, 1:402

คนหนึ่งที่พวกเขาไปเยี่ยมคือเอไลจาห์ ฟอร์ดแฮม เขาป่วยหนัก ภรรยาของเขาคิดว่าเขาจะตายในอีกไม่นาน โจเซฟถามเอไลจาห์ว่าเขามีศรัทธาที่จะได้รับการรักษาหรือไม่

วิสุทธิชน, 1:402

เอไลจาห์บอกว่า “ผมเกรงว่าจะสายเกินไปแล้ว” โจเซฟถามเอไลจาห์ว่าเขาเชื่อในพระเยซูคริสต์หรือไม่ “ผมเชื่อครับ บราเดอร์โจเซฟ” เขาตอบ

วิสุทธิชน, 1:402

โจเซฟให้พรเขาในพระนามของพระเยซูคริสต์ และเอไลจาห์ลุกขึ้นยืน พระเยซูทรงรักษาเขา! แล้วเอไลจาห์ก็ตามโจเซฟไปที่บ้านหลังถัดไปและช่วยเขาให้พรคนอื่นที่เจ็บป่วย

วิสุทธิชน, 1:402–3