Przyjdź i naśladuj mnie
Ukryte skarby
Zagłębiajcie się w pisma święte, a znajdziecie wiele różnych rzeczy.
Współczesne objawienia objaśniają następujący fragment z pism świętych.
Doktryna i Przymierza 19 zawiera dwie kwestie dotyczące Zbawiciela.
Łukasz mówi, że pot Pana w Ogrodzie Getsemane był „jak krople krwi” (Ew. Łukasza 22:44). Zwrot „jak” sugeruje, że to tylko przenośnia.
Jezus to wyjaśnia. Mówi, że Jego cierpienie sprawiło, że „krwawił ze wszystkich porów” (Doktryna i Przymierza 19:18). Żadnych metafor! Jego męka była tak wielka, że naprawdę pocił się krwią.
W innych miejscach pism świętych pojawiają się wyrażenia takie, jak „nieskończona męka” i „wieczna kara”. Alma młodszy mówi, że „cierpiał wieczną mękę” (Ks. Almy 36:12). Jego męka trwała jednak tylko trzy dni (zob. Ks. Almy 36:16). W jakim sensie była „wieczna”?
Jezus ponownie to wyjaśnia. Ponieważ Ojciec Niebieski i Jezus są wieczni i nieskończeni, każda kara, jaką Oni wymierzają, jest z definicji karą „wieczną” lub „nieskończoną”, niezależnie od czasu trwania (zob. Doktryna i Przymierza 19:6–12). Tylko cierpienie synów zatracenia będzie trwało wiecznie (zob. Doktryna i Przymierza 76:30–38).
Wystarczy jeden chrzest, ale wymaga on upoważnienia.
Potencjalni nawróceni często pytają misjonarzy: Co zrobić, jeśli zostałem już ochrzczony w innym kościele? Czy muszę zostać ponownie ochrzczony?
Doktryna i Przymierza wyjaśnia, że bez kapłaństwa — upoważnienia do działania w imieniu Boga — „chociażby człowiek został ochrzczony sto razy, na nic mu się to nie zda” (Doktryna i Przymierza 22:2).
Tak więc odpowiedź brzmi zasadniczo: „Twój poprzedni chrzest był prawym uczynkiem dokonanym w oparciu o to, co wiedziałeś w tamtym czasie. Teraz wiesz więcej i Pan chce, abyś działał zgodnie z tą wiedzą”.
Nikt nie jest dobry we wszystkim. I to jest w porządku.
Prorok Józef Smith nie był dobry w biznesie ani w ekonomii. W kategoriach światowych nie odniósł sukcesu.
Pan powiedział mu, że tak właśnie będzie: „W pracach doczesnych nie będziesz miał siły, bo to nie jest twoje powołanie” (Doktryna i Przymierza 24:9).
Będziecie mieli przyjaciół i kolegów z klasy, którzy pójdą na lepsze uniwersytety niż wy, dostaną bardziej prestiżową pracę niż wy i osiągną większy sukces w świecie niż wy.
I co z tego?
Życie to nie wyścig. Oczywiście, powinieneś starać się najlepiej, jak potrafisz. Jednak nie panikuj, jeśli widzisz, że inni wyprzedzają cię na drodze życia. Być może nie zmierzają do tego samego celu co ty! Rób to, co Pan chce, abyś ty robił — wykonuj swoje „powołanie” — i nie martw się o Jego plany wobec nikogo innego.
Dom Boga jest domem porządku.
Zbawiciel często przypominał Prorokowi Józefowi Smithowi, że wszystko musi być zrobione „w należytym porządku” (zob. Doktryna i Przymierza 20:68; 28:13; 58:55; 107:84). Potrzebne są zasady, bo inaczej panuje chaos.
Ale to nie znaczy, że nigdy nie ma swobody. Na przykład, Pan powiedział Józefowi Smithowi, że „nie ma znaczenia, co będziecie jedli, ani co będziecie pili, gdy przyjmujecie sakrament” — o ile robicie to na pamiątkę Jego cierpienia i Zadośćuczynienia (Doktryna i Przymierza 27:2).
Jednakże, jeśli chodzi o przewodzenie Kościołowi, nie ma swobody. Tylko jedna osoba może otrzymywać objawienie dla Kościoła w danym czasie: najpierw Józef Smith (zob. Doktryna i Przymierza 28:2), następnie ten, kogo Pan wyznaczył „na jego miejsce” (Doktryna i Przymierza 28:7) — Brigham Young, John Taylor i tak dalej, aż do obecnego proroka.
Inni natchnieni przywódcy Kościoła mogą nauczać i doradzać (zob. Doktryna i Przymierza 28:4–5). Jednak tylko Prezydent Kościoła może wypowiadać się w imieniu Boga w sprawach, które dotyczą całego Kościoła.