Zasięg i wpływ seminariów i instytutów
Konferencja dla nauczycieli religii KSE, czerwiec 2024
Cieszę się, że mogę dziś przedstawić aktualne informacje na temat działań podejmowanych przez Seminaria i Instytuty, aby zwiększyć nasz zasięg i wpływ oraz o tym, co dzieje się z młodzieżą i młodymi dorosłymi na całym świecie. Niektórzy z was być może widzieli lub słyszeli już różne części tej prezentacji przy różnych okazjach. Uważam jednak, że warto zobaczyć, jak te wszystkie elementy do siebie pasują i zastanowić się, co dalej.
Dla tych z Was, którzy nie pracują w S&I, mam nadzieję, że te informacje są interesujące i pomocne również dla Was.
Wszyscy, którzy zajmują się edukacją w Kościele, nieustannie myślą o tym, jak możemy budować wiarę w Zbawiciela i lepiej wspierać naszych uczniów w ich wysiłkach, aby żyć zgodnie z ewangelią. A więc jakieś pięć czy sześć lat temu, kiedy zauważyliśmy, że ilość osób zapisanych na instytut spadała przez kilka lat, było to dla nas wielkim zmartwieniem. Zauważyliśmy również, że wielu młodych dorosłych zmaga się z bardzo trudnymi wyzwaniami wiary — dlatego chcieliśmy pomóc, ponieważ wiemy, że instytut może być dla nich wspaniałym sposobem na otrzymanie potrzebnego wsparcia. Chcieliśmy wiedzieć, co jeszcze możemy zrobić, nie tylko po to, aby zachęcić ich do uczestnictwa, ale też, by wiedzieć, jak możemy wywrzeć większy wpływ na ich życie. Pomyśleliśmy, że ważne będzie, aby naprawdę ich wysłuchać, zrozumieć ich wyzwania i dowiedzieć się, co instytut może zrobić, aby im pomóc. Dlatego zorganizowaliśmy zespół w ramach Seminariów i Instytutów, który nazwaliśmy początkowo Komitetem ds. Innowacji Instytutu.
Komitet ten współpracował najpierw z zespołem ds. badań korelacji, aby zaangażować się w badania dotyczące młodych dorosłych Kościoła. Następnie nawiązał współpracę z BYU AdLab, aby zobaczyć, jakie zmiany możemy wprowadzić w instytucie, aby pomóc młodym dorosłym w zaspokojeniu ich potrzeb.
Te doświadczenia były bardzo pomocne i sprawiły, że chcieliśmy zrobić jeszcze więcej, aby rozpoznać możliwości dalszego rozszerzenia zasięgu instytutu i jego wpływu. Podpisaliśmy więc umowę z Bonneville Communications na przeprowadzenie bardziej wnikliwej analizy.
Zorganizowano grupy fokusowe i przeprowadzono ankiety wśród ponad 5 tysięcy młodych dorosłych nieuczęszczających na instytut lub do Kościoła. Badania przeprowadzono na pięciu kontynentach i dostarczyły one niezwykle cennych informacji.
Sednem tego, co powiedzieli nam młodzi dorośli, było to, że chcą i potrzebują czterech rzeczy:
Chcieli, aby instytut był bardziej adekwatny do ich potrzeb i odpowiadał na ich pytania.
Chcieli mieć poczucie przynależności — przynależności do grupy ludzi, którzy pomagają im żyć ewangelią oraz przynależności do jakiejś sprawy, poczucia, że są częścią czegoś ważnego.
Poprosili również, abyśmy sprawili, że instytut będzie bardziej dostępny, aby mogli brać w nim udział pomimo napiętego grafiku i wymagań związanych z ich czasem i uwagą.
Najczęstszą odpowiedzią było to, że chcieli poczuć miłość Ojca Niebieskiego i zbliżyć się do Zbawiciela. Nazwaliśmy to: „nawrócenie do Jezusa Chrystusa”. Starszy Gilbert pomógł nam też zdać sobie sprawę z tego, że ta historia różni się od pozostałych.
Celem instytutu jest nawrócenie do Jezusa Chrystusa i Jego przywróconej ewangelii. Pozostałe kwestie są środkiem do osiągnięcia tego celu. Muszą być one związane z celem nawrócenia, inaczej nigdy nie przyniosą długotrwałych korzyści, których potrzebują młodzi dorośli stanu wolnego. Możemy stworzyć sens przychodzenia na zajęcia, który nie prowadzi do nawrócenia, tak jak w klubie czy drużynie sportowej. To nie jest to, czego szukamy. Musimy pomóc im dostrzec, jak ewangelia odpowiada na pytania ich duszy i pomaga im radzić sobie z codziennymi wyzwaniami. Musimy sprzyjać też poczuciu przynależności do przymierza. Wszystko, co robimy, musi prowadzić do nawrócenia.
Skontaktowaliśmy się więc z młodymi dorosłymi i zapytaliśmy, „Co by było, gdyby instytut był bardziej adekwatny do potrzeb, dawał poczucie przynależności i był bardziej dostępny w sposób, który pomaga pogłębić nawrócenie?”
Wynikiem było przygotowanie kilku inicjatyw zrealizowanych w wybranych programach w ciągu ostatnich czterech lat. Poniżej znajduje się kilka przykładów.
Aby instytut był bardziej adekwatny do potrzeb, przygotowaliśmy warsztaty. Warsztaty trwają od dwóch do pięciu tygodni, koncentrując się konkretnie na potrzebach podanych przez młodych dorosłych. Tak więc, oprócz zajęć w stylu semestralnym, młodzi dorośli mogą przyjść i w krótkim czasie bezpośrednio odnieść się do tego, co ich nurtuje. Warsztaty te w dalszym ciągu opierają się na pismach świętych i naukach współczesnych proroków oraz innych przywódców.
Dodaliśmy również nowe zajęcia. Na przykład, przygotowaliśmy lekcję na podstawie książki Starszego Andersona pt. The Divine Gift of Forgiveness [Boski dar przebaczenia], która spotkała się z nadzwyczaj dobrym przyjęciem.
Jesteśmy również wdzięczni Starszemu Uchtdorfowi, który przedstawił wszystkim naszym nauczycielom podręcznik Nauczanie na sposób Zbawiciela. To była podstawa naszego szkolenia, łącznie z tym, jak sprawić, aby nasze zajęcia były bardziej adekwatne.
Starając się pogłębić poczucie przynależności, podkreśliliśmy myśl Prezydenta Nelsona: Za każdym razem, gdy robicie cokolwiek, aby pomóc komuś przyjść do Jezusa Chrystusa oraz zawrzeć i dotrzymać przymierzy, gromadzicie Izrael. Dziękuję, że pracujecie tak ciężko, aby zapraszać i zachęcać każdego potencjalnego ucznia.
Na przykład, tylko w zeszłym roku w Ameryce Środkowej nasi nauczyciele osobiście zaprosili na zajęcia ponad 25 tysięcy młodych ludzi i młodych dorosłych. Poprosiliśmy również naszych uczniów, aby zaprosili swoich przyjaciół. W rezultacie przyszło ponad 30 tysięcy przyjaciół innych wyznań, co zaowocowało ponad 9 tysięcy chrztów. Pomimo wszystkich zmian, których dokonaliśmy, myślę, że najważniejszym powodem, dla którego wzrosła liczba osób zapisanych na seminarium i instytut, jest to, że tak wielu z was zrozumiało wizję nauczaną przez Prezydenta Nelsona, aby gromadzić pokolenie młodzieży i młodych dorosłych. Dziękuję za to, że macie serce osoby gromadzącej i przyprowadzacie tak wiele młodych osób do Jezusa Chrystusa. Im bardziej dopasujemy się do proroczej wizji, tym większą będziemy mieli moc w tej pracy.
Zrobiliśmy też inne rzeczy, takie jak remonty klas i położenie nacisku na zaspokajanie potrzeb uczniów, a nie tylko omawianie materiału. Uczniowie mają teraz nawet więcej do powiedzenia, jeśli chodzi o to, na które części naszego programu nauczania chcą poświęcić więcej lub mniej czasu.
Jeśli chodzi o dostępność, główną zmianą jest instytut on-line. Roczna liczba zapisów on-line wzrosła do ponad 25 tysięcy, w porównaniu z 9 tysięcy dwa lata temu. Wynika to przede wszystkim z naszej współpracy z BYU–Pathway Worldwide, która będzie główną przyczyną naszego dalszego rozwoju w przyszłości.
Zapewniliśmy również większą elastyczność w zakresie godzin i lokalizacji lekcji, aby ułatwić studentom uczęszczanie na zajęcia.
Przenieśliśmy zajęcia i inne zasoby do budynków instytutu, co wniosło dużo więcej energii i entuzjazmu oraz więcej młodych ludzi do udziału w zajęciach instytutu. Współpracujemy również z jednostkami kościelnymi, aby organizować lekcje instytutu w nowo zatwierdzonych miejscach zgromadzeń.
Aby zachęcić większą liczbę uczniów do udziału, Prezydent Nelson przygotował zaproszenie w formie filmu. Zebraliśmy również komentarze studentów na temat ich doświadczeń związanych z instytutem. Nazwaliśmy ten film „Uwielbiam instytut”. Oto segment łączący obie te rzeczy.
[film]
Kofi: Myślę, że Instytut pomógł mi poznać mojego Zbawiciela, i nie tylko Go poznać, ale uczyć się o Nim i dowiedzieć się, nad czym pracować, aby stać się jak On.
Lily: Uwielbiam Instytut, ponieważ kocham Chrystusa, a Instytut jest miejscem, gdzie mogę o Nim rozmawiać. W mówieniu o Jezusie Chrystusie jest moc. I czuję tę moc w moim życiu.
Prezydent Russell M. Nelson: Moi drodzy bracia i siostry, kocham was. Myślę o was i często modlę się za was. Żyjecie w wyjątkowych czasach. Jesteście w wieku, w którym podejmujecie kluczowe decyzje — decyzje, które będą miały wpływ na resztę waszego doczesnego i wiecznego życia. Podejmowanie tych decyzji może czasami wydawać się przytłaczające lub wręcz przerażające, ale jest również ekscytujące, ponieważ żyjemy w doniosłym czasie.
Zapraszam was do zrobienia czegoś, co pomoże wam w wyjątkowy sposób: przyjdźcie na instytut. Widziałem, jak moje dzieci, wnuki i wiele prawnucząt uczęszczało na instytut. Było to doświadczenie, które odmieniło ich życie. Instytut pomógł im i pomoże wam pogłębić wasze nawrócenie do Jezusa Chrystusa. Uczęszczanie na lekcje instytutu pomoże wam poczuć większą miłość Ojca Niebieskiego do was.
Instytut zaoferuje wam inspirujących nauczycieli, wiernych przyjaciół i poczucie przynależności. Pomoże wam zrozumieć, dlaczego życie według ewangelii prowadzi do niekończącego się szczęścia. Uczęszczanie na zajęcia Instytutu pomoże wam żyć zgodnie z ewangelią i odczuwać większą radość — właśnie teraz.
Jeśli chcecie poznać prawdę o tym, kim naprawdę jesteście, uczęszczajcie na zajęcia Instytutu. Jeśli chcecie poznać cel życia, uczęszczajcie na zajęcia instytutu. Jeśli chcecie pozostać na ścieżce przymierza, uczęszczajcie na zajęcia instytutu. Jeśli chcecie dowiedzieć się, jak pozwolić Bogu zwyciężyć w waszym życiu, uczęszczajcie na zajęcia Instytutu. Jeśli chcecie być pokój czyniącymi, uczęszczajcie na zajęcia Instytutu.
Obiecuję wam te błogosławieństwa i wyrażam moją miłość do was, w święte imię Jezusa Chrystusa, amen.
[Koniec filmu]
Filmy te znajdują się na stronie internetowej Kościoła. Korzystano z nich w mediach społecznościowych, w klasach, w rozmowach z przywódcami kapłańskimi, a wielu z was korzystało z nich podczas uroczystych spotkań MDSW. Dziękujemy za korzystanie z tych materiałów, aby przekazywać zaproszenia i obietnice proroka.
Uwielbiam filmy studentów. Nie mają scenariusza, a wielu z nich mówiło o wpływie, jaki ich zajęcia mają na pomoc w poznawaniu Zbawiciela i podążaniu za Nim. Więc dziękuję za to, co robicie; Uwielbiam słuchać ich świadectw. Oczywiście jesteśmy bardzo wdzięczni Prezydentowi Nelsonowi za jego przesłanie, które naprawdę poruszyło wielu młodych dorosłych.
Kiedy byłem w San Diego ze Starszym Stevensonem, podeszła do mnie po uroczystym spotkaniu młoda kobieta i powiedziała, że jej zdaniem skończyła uczęszczać na zajęcia instytutu po ukończeniu programu. Jednak słysząc, jak prorok mówi o swoich obietnicach, natychmiast ponownie zapisała się na zajęcia i było to dla niej ogromne błogosławieństwo.
Rezultatem tych i wielu innych wysiłków jest rozwój instytutu.
Po pięciu latach spadków, w ciągu ostatnich dwóch lat dodaliśmy 57 tysięcy dodatkowych studentów. To wzrost o 20 procent — wiemy, że jest też duża liczba studentów, którzy uczęszczają, ale nie zapisali się oficjalnie. Jest to największa liczba od ośmiu lat, i bardzo cieszymy się, że obserwujemy wzrost w następujących po sobie latach.
Wzrost liczby zapisów to tylko część tej historii. Wszędzie, gdzie się udaję, słyszę historie o tym, jak zmienia się życie ludzi. Kiedy młodzi ludzie zaczynają poważnie studiować pisma święte, są błogosławieni oraz otrzymują natchnienie i nadzieję. I to się dzieje na naszych zajęciach każdego dnia.
Poza tymi corocznymi zapisami wiemy, że około 95 procent aktywnych młodych dorosłych stanu wolnego uczęszcza na zajęcia instytutu jako młodzi dorośli, większość w wieku od 18 do 24 lat. Ale to nam nie wystarczy. Robimy wszystko, co w naszej mocy, aby dotrzeć do wszystkich, aktywnych i mniej aktywnych, młodych dorosłych. Mamy więc nadzieję, że ten odsetek będzie wyższy niż 100% aktywnych, gdy instytut będzie w stanie dotrzeć do wszystkich MDSW w kościele i do wielu nieuczestniczących, aby pomóc im powrócić do aktywności.
W tym roku jesteśmy na dobrej drodze, aby zwiększyć liczbę studentów instytutu o kolejne 20 000. Oznacza to, że w ciągu ostatnich trzech lat przybędzie do nas ponad 77 tysięcy studentów instytutu, z czego ponad 100 tysięcy będzie uczęszczać łącznie na seminarium i instytut. Pozwólcie, że powtórzę. Ponad 100 tysięcy dodatkowych studentów w ciągu trzech lat — dzięki waszym wysiłkom!
Oznacza to 100 tysięcy więcej ludzi, którzy mają możliwość dostrzeżenia znaczenia ewangelii w swoim życiu, poczucia przynależności i pogłębienia swojego nawrócenia do Jezusa Chrystusa i Jego przywróconej ewangelii. Dziękujemy!
Co dalej z instytutem?
Musimy zawsze koncentrować się na naszym celu dotyczącym Seminariów i Instytutów i dostosowywać się do tego celu. Nie wprowadzamy innowacji dla samych innowacji. Wprowadzamy innowacje, aby poszerzyć nasz zasięg i zwiększyć nasz wpływ.
Aby to osiągnąć, zapewniamy dodatkowe wytyczne i proces przyszłych innowacji. Proces ten rozpoczyna się od słuchania, aby pomóc młodym dorosłym poczuć się kochanymi i wysłuchanymi. Starajcie się zrozumieć ich potrzeby. Zaproście ich do udziału w tym procesie.
Następnie naradźcie się i przeanalizujcie możliwe rozwiązania, biorąc pod uwagę zasady i dostępne zasoby.
Następnie uzyskajcie zgodę na wdrożenie tych rozwiązań i zmierzcie wyniki, oceńcie wyniki pod kątem skuteczności i ponownie wysłuchajcie publiczności.
W trakcie tego trwającego i powtarzającego się procesu ściśle współpracujcie z dyrektorem regionalnym lub w obszarze. Udzielą cennego przewodnictwa i wskazówek.
Jak niedawno powiedział Starszy Neil L. Andersen:
„Wszyscy jesteśmy innowatorami. To tylko kwestia zachowania tego ducha w naszych umysłach i uświadomienia sobie, że ten Kościół jest innowacyjny. Jesteśmy Kościołem Jezusa Chrystusa, więc te zasady są tak stare, jak wieczność. Ale jesteśmy innowacyjni, ponieważ zawsze się dostosowujemy, zawsze się rozwijamy, zawsze robimy coś trochę lepiej. Ale spodziewam się, że jednocześnie jesteśmy dobrymi naśladowcami […]. Każdy jest innowatorem”.
Uwielbiam ducha tego, czego nauczał Starszy Andersen. Niektóre rzeczy nigdy się nie zmienią, tak jak wieczne zasady ewangelii. Ale dostosowujemy programy Kościoła do potrzeb jego członków.
Sednem tego, co zawsze będziemy robić, jest nauczanie ewangelii Jezusa Chrystusa zawartej w słowie Bożym i za pośrednictwem Ducha Świętego.
Starając się to robić w sposób skupiony na uczniu, zachęcamy cię do zaangażowania się w proces słuchania studentów i odpowiadania im.
Pamiętajcie, że wszystko, co robimy w ramach innowacji w instytucie, musi być zgodne z jego celem i pomagać młodym dorosłym w pogłębianiu ich nawrócenia do Jezusa Chrystusa.
A co z seminarium? Jak już wspomniałem, seminarium także wzrosło. Nie jest to aż tak spektakularne jak w instytucie, ale w ciągu ostatnich dwóch lat frekwencja w seminarium wzrosła o 5 procent. Jest to znaczący postęp, ponieważ pomimo tego, że potencjał seminarium zmniejszył się o 50 tysięcy uczniów od 2018 roku, wciąż rośniemy. W ubiegłym roku osiągnęliśmy 54,4% potencjalnych zapisów na seminarium. Jest to najwyższy odsetek, jaki kiedykolwiek odnotowaliśmy, i jest to wzrost z 49 procent pięć lat temu. W tym roku planujemy ponownie zwiększyć ten odsetek do 56 procent i dodać kolejne 3 tysiące uczniów.
Jesteśmy tym zachwyceni. Kiedyś mieliśmy kierownika wydziału w Budynku Biurowym Kościoła, który, kiedy jego zespół odniósł sukces, po prostu krzyczał: „Lody dla wszystkich! Chcę to powiedzieć całemu światu, prawda?” Cała ta niezwykła praca, którą wykonaliście, aby zwiększyć liczbę zapisów i wpływ, jaki macie, po prostu — wszyscy, idźcie na lody, proszę. I świętujcie! To jest taka wspaniała rzecz, która się dzieje. Dziękuję, dziękuję. Jednak będąc szczęśliwymi, ale nie usatysfakcjonowanymi, wciąż zadajemy sobie pytanie: „Co jeszcze możemy zrobić, aby błogosławić młodzież uczęszczającą na seminarium?”.
Kilka lat temu powiedziałem, że najlepszą rzeczą, jaką możemy zrobić, aby wprowadzić innowacje w seminarium, jest dalsze wdrażanie programu doktryny do opanowania. Im bardziej zastosujemy doktryny do opanowania tak, jak zostały zaprojektowane, tym bardziej będą błogosławieństwem dla młodzieży Kościoła. Doktryny do opanowania pogłębią nawrócenie, poczucie znaczenia zajęć i poczucie przynależności u uczniów seminarium.
Od tego czasu włączyliśmy kolejną ważną inicjatywę. Począwszy od 2025 roku, wprowadzimy na całym świecie lekcje przygotowujące do życia w odpowiedzi na bieżące potrzeby naszej młodzieży i przywódców.
Te natchnione lekcje poruszają takie tematy, jak przygotowanie do wyjazdu na misję i do świątyni, wykształcenie, zdrowie fizyczne i emocjonalne, nauki współczesnych proroków i wiele innych zagadnień. Lekcje te będą uzupełnieniem bieżącego sekwencyjnego nauczania z pism świętych i programu doktryn do opanowania.
Przemawiając do młodzieży, nasz komisarz, Starszy Clark G. Gilbert, powiedział: „Te lekcje przygotowania do życia mają na celu pomóc wam wzmocnić waszą relację z Bogiem i otrzymać Jego pomoc!”.
Potem powiedział: „Prezydent Nelson obiecał, że uczestnicząc w zajęciach seminarium ‘[młodzież otrzyma] odpowiedzi na niektóre z [ich] najtrudniejszych pytań. [Znajdą] przyjaciół, którym [będą] mogli zaufać. [Staną] się prawdziwymi uczniami Pana Jezusa Chrystusa’”.
Jeśli więc zastanawiacie się nad innowacjami w seminarium, na razie skupmy się na sekwencyjnym pełnym mocy nauczaniu z pism świętych, pełnym zastosowaniu doktryn do opanowania i skutecznym wdrażaniu lekcji przygotowujących do życia. Wierzę, że właśnie w ten sposób najlepiej zaspokoimy potrzeby młodzieży Kościoła już teraz.
Dziękujemy za wszystko, co robicie, aby wspierać młodzież i młodych dorosłych na całym świecie. Wasze wysiłki w znaczący sposób poszerzają zasięg i pogłębiają oddziaływanie seminariów i instytutów.
Nie mógłbym być bardziej podekscytowany myślą o dodatkowych 100 tysiącach uczniów w naszych klasach w ciągu ostatnich kilku lat — oraz wzrostem poczucia znaczenia, przynależności i dostępności, które prowadzą do ich nawrócenia do Jezusa Chrystusa.
Utrzymujmy ten wspaniały rozpęd w nadchodzących latach, aby błogosławić coraz więcej dzieci naszego Ojca Niebieskiego.
Świadczę, że Pan przyspiesza Swoją dzieło. Cóż to za przywilej być tego częścią. I świadczę, że Jezus jest Chrystusem, Zbawicielem świata; że Ojciec Niebieski ma doskonały plan dla Swoich dzieci; że Jezus Chrystus jest centralną postacią w tym doskonałym planie zbawienia i wywyższenia dzieci Ojca Niebieskiego. To jest Jego królestwo na ziemi i jest to przywilej być jego częścią w jakikolwiek sposób. Poświęcenie naszego życia na składanie świadectwa o Jezusie Chrystusie jest przywilejem. Jestem bardzo wdzięczny za to, że mogę być tego częścią i składać świadectwo o Jezusie Chrystusie i Jego prawdziwym Kościele na ziemi, o żyjących prorokach, o Księdze Mormona, o wszystkich błogosławieństwach, jakie otrzymaliśmy dzięki przywróconej ewangelii Jezusa Chrystusa na ziemi. W imię Jezusa Chrystusa, amen.