2010–2019
Mga Representante sa Simbahan
Mga Footnote

Hide Footnotes

Tema

Mga Representante sa Simbahan

Kami naghangyo kaninyo isip mga home teacher nga mahimong mga representante sa Dios ngadto sa Iyang mga anak, sa paghigugma ug pag-ampo sa mga tawo nga gisangon kaninyo.

Dili pa lang dugay usa ka single nga sister, tawagon nako og Molly, miuli gikan sa trabaho nga nakita ang duha ka pulgada (5 cm) nga gilawmon sa tubig mibanaw sa salog sa iyang basement. Diha dayon nasayud siya nga ang iyang mga silingan, nga kasumpay ra sa kanal, tingali nasubrahan sa pagpanglaba ug kaligo nianang adlawa kay didto man sa iya miawas ang tanang tubig.

Human si Molly mitawag og higala nga moadto ug motabang, nagsugod sila sa pagkabo ug pagtrapo. Dayon mibagting ang doorbell. Misinggit ang iyang higala, “Imong mga home teacher kana!”

Mikatawa si Molly. “Karon mao ang katapusan sa bulan,” mitubag siya, “apan sigurado kong dili kana akong mga home teacher.”

Nagtiniil lang, basa na ang gisul-ob, naka-bandana, may nindot nga parisan sa gwantes, miadto si Molly sa pultahan. Apan ang lahi niyang hitsura dili ikapareha sa lahi niyang nakita sa mga anaa sa iyang atubangan. Sila kadto ang iyang mga home teacher!

“Maayo unta kon may kauban mong higala nga tubero! giingnan ko niya sa wala madugay. Milagro kini sa home teaching,” miingon siya, “susama sa gipaambit sa mga Kaigsoonan sa kinatibuk-ang komperensya!” Apan, samtang naghunahuna ko kon mo-kiss ba ko nila o hatagan sila og ipangtrapo, miingon sila, ‘Molly, sorry. Nakita namong busy ka. Dili mi gustong mosamok; mobalik na lang nya mi.’ Ug nanglakaw sila.”

“Kinsa to?” misinggit ang iyang higala nga didto sa basement.

“Gusto unta kong moingon nga, ‘Dili gyud to mga Three Nephites,’” mitug-an si Molly, “apan gipugngan nako ang akong kaugalingon ug kalma kaayong miingon, ‘mga home teacher to nako, apan gibati nilang dili ron maayong tayming sa pagbilin sa ilang mensahe.’”1

Mga igsoon, susihon kaha nato og kadiyot ang katungdanan sa priesthood nga gihulagway isip “unang kapanguhaan sa tabang sa Simbahan” sa mga indibidwal ug pamilya.2 Ang tibuok kalasangan gisakripisyo nga puohon aron himoong papel nga magamit sa pag-organisar niini. Liboan ka pakigpulong gihimo sa pagdasig niini. Siguradong walay laing ahensya o kalihokan bisan asa ang makapahimatngon gawas sa home teaching. Sa gihapon naglisud pa gihapon kita sa pagkab-ot sa standard nga performance bahin sa sugo sa Dios “sa pagbantay diha sa simbahan sa kanunay”3 pinaagi sa priesthood nga home teaching.

Ang usa ka bahin sa hagit nga atong giatubang mao ang mausabon nga kinaiya sa mga miyembro. Sa membership nato karon nga may kapin sa 30,000 ka mga ward ug branch, sa 188 ka mga nasud ug teritoryo, mas mahagiton ang pagbisita sa mga balay sa atong mga kaigsoonan kay sa unang mga panahon sa Simbahan dihang ang silingan motudlo sa silingan nga gitawag og “block teaching.”

Dugang pa, sa daghang unit sa Simbahan, dunay limitadong gidaghanon sa mga naghupot sa priesthood nga mohimo og home teaching, nga dunay bisitahanan nga 18 o 20 ka pamilya—o daghan pa—aron atimanon. May problema usab sa lagyong distansya nga biyahion, sa mahal nga plete ug minus nga transportasyon, ug sa gipatas-an nga inadlaw ug sinemana nga trabaho. Pun-an pa sa mga kultural nga limitasyon ug sa mga isyu sa kasiguroan nga anaa sa daghang kasilinganan sa kalibutan—karon, sugdan nato og susi ang kakomplikado sa problema.

Mga igsoon, sa tanang pinakamaayo sa tibuok kalibutan o sa tanang kahimtang diin kini pwedeng himoon, ang binulan nga pagbisita sa matag panimalay mao gihapon ang pinakamaayo nga paningkamutan sa Simbahan. Apan kay namatikdan nga sa daghang dapit sa tibuok kalibutan ang pagkab-ot sa mao nga sumbanan dili posible ug atong gihatagan og pagbati ang atong mga kaigsoonan nga nangapakyas kon hangyoon nato sila sa paghimo sa dili gayud nila mahimo, ang Unang Kapangulohan misulat sa mga lider sa Priesthood sa Simbahan niadtong Disyembre 2001 naghatag niining dinasig, mapuslanong tambag: “Dunay pipila ka lokasyon sa Simbahan,” misulat sila, “diin … ang pag-home teaching sa matag balay dili posible tungod kay dili paigo ang aktibong mga igsoon nga priesthood ug sa uban pang lain nga lokal nga problema.” Gihisgutan namo ang uban niini. “Kon ang ingon niining mga kahimtang mopatigbabaw, kinahanglan nga ang mga lider mohimo sa pinakamaayo sa paggamit sa mga kapanguhaan nga anaa kanila alang sa pagbantay ug paglig-on sa matag miyembro.”4

Mga igsoon, kon sa akong ward o branch nag-atubang ko sa ingon niining lisud nga kahimtang, ang akong Aaronic Priesthood nga kompanyon ug ako mogamit sa tambag sa Unang Kapangulohan (nga karon polisiya na sa handbook) niining paagiha: Una, ipadayon nato ang sugo sa kasulatan aron makab-ot kini, kinahanglan nga ipadayon nato ang sugo sa kasulatan “sa pagduaw sa balay sa matag miyembro,”5 mohimo og iskedyul aron mabisita ang panimalay kon mahimo ug praktikal. Lakip niana nga iskedyul mao ang paghimo og prayoridad sa magamit nato nga oras ug kanunayng pagkontak niadtong nagkinahanglan gayud kanato—mga investigator nga gitudloan sa mga misyonaryo, bag-ong nabunyagan nga mga konbert, masakiton, masulub-on, single nga mga ginikanan nga may mga bata sa balay, ug uban pa.

Samtang mohimo sa atong iskedyul sa pagbisita sa tanang panimalay, nga mokabat og pipila ka bulan sa pagtuman, maghimo kita og laing matang sa pagkontak sa mga indibidwal ug pamilya nga naa sa atong lista pinaagi sa bisan unsang paagi nga gihatag sa Ginoo. Bantayan gayud nato ang atong mga pamilya diha sa simbahan ug, sama sa giingon sa kasulatan, sa “pagpakigsulti sa usag usa mahitungod sa kaayohan sa ilang mga kalag.”6 Dugang pa, atong tawagan, padalhan og email ug text, gani timbayaon sila gamit ang daghang matang sa social media nga atong magamit. Aron matabangan sa importanting mga panginahanglan, mahimo nga mopadala kita og mga kutlo gikan sa kasulatan o tudling gikan sa pakigpulong sa kinatibuk-ang komperensya o sa Mormon Message gikan sa daghang materyal sa LDS.org. Sa pulong sa Unang Kapangulohan, buhaton gayud nato ang tanang mahimo sa mga kahimtang nga atong giatubang gamit ang mga kapanguhaan nga atong magamit.

Mga igsoon, ang hangyo nga akong gihimo karon para kini kaninyo aron mapatas-an ang inyong panan-awon sa home teaching. Palihug, pinaagi sa mas bag-o, mas maayong pamaagi tan-awa ang inyong kaugalingon isip mga representante sa Ginoo para sa Iyang mga anak. Nagpasabut kana nga wad-on na ang tradisyon nga sama sa makapahadlok nga balaod ni Moises, pangkatapusan ra sa bulan nga iskedyul diin magdali-dali kamo sa kinopya nga mensahe sa Simbahan nga nabasa na sa pamilya. Hinoon, manghinaot kami, nga i-establisar ninyo ang panahon sa tinuod, pinasubay sa ebanghelyo nga pag-atiman sa mga miyembro, pagbantay ug pag-atiman sa usag usa, motabang sa espiritwal ug temporal nga panginahanglan kutob sa mahimo nga mapuslanon.

Karon, mahitungod sa unsay “kahimoan” sa home teaching, ang matag maayong butang nga imong buhaton may “kahimoan,” busa ireport ang tanan! Sa katinuod, ang report nga importante gayud mao kon giunsa ninyo sa pagpanalangin ug pag-atiman ang mga tawo nga gitugyan kaninyo, nga wala magkinahanglan og piho nga iskedyul o lokasyon. Ang pinakaimportante mao nga inyong gihigugma ang inyong mga tawo ug gituman ang sugo sa “pagbantay diha sa simbahan sa kanunay.”7

Niadtong Mayo 30 sa miaging tuig, ang higala nakong si Troy Russell hinay-hinayng mipagawas sa iyang pickup truck sa iyang garahe padulong sa pagdonar og mga pagkaon ngadto sa lokal nga Deseret Industries. Gibati niyang may naligsan ang luyo nga ligid. Naghunahuna nga dunay karga nga nahulog sa trak, nanaog siya ug nakita ang pinangga niyang nuwebe anyos nga anak, si Austen nga naghigda na sa agianan. Ang mga pagsinggit, panalangin sa priesthood, mga doktor, mga trabahante sa ospital, niining sitwasyuna, walay kahimoan. Patay na si Austen.

Dili makatulog, walay makaplagan nga kalinaw, walay kahupayan si Troy. Miingon siya nga lapas na kini sa iyang makaya ug dili na siya makapadayon. Apan nianang labihan kasubo nga panahon miabut ang tulo ka matubsanon nga pwersa.

Una mao ang gugma ug makapaniguro nga espiritu sa Langitnong Amahan, ang presensya nga gihimo pinaagi sa Espiritu Santo nga mihupay ni Troy, mitudlo kaniya sa mahigugmaong paagi, ug mihunghong nga ang Dios nahibalo sa pagkawala sa gwapo ug hingpit nga Anak. Ikaduha mao ang iyang asawa, si Deedra kinsa migunit ni Troy ug nahigugma kaniya ug mipahinumdom kaniya nga siya usab nawad-an ug anak ug mitino nga dili sab siya gustong mawad-an og bana. Ang ikatulo niini nga sugilanon mao si John Manning, home teacher nga labihan kamaayo.

Ambot kon unsay iskedyul ni John ug sa iyang junior companion sa pagbisita sa balay sa pamilyang Russell, o unsay ilang mensahe dihang miabut sila, o giunsa nila sa pagreport ang ilang kasinatian. Ang nahibaloan ra gayud nako mao nga sa miaging tigtugnaw si Brother Manning mitabang ug mipalig-on ni Troy Russell gikan sa trahedya sa driveway sama nga iyang gipunit mismo ang bata nga si Austen. Sama sa home teacher o tigbalantay o igsoon sa ebanghelyo nga maoy iyang buhatunon, gihimo ni John ang priesthood nga pag-atiman ug pagbantay ni Troy Russell. Gisugdan niya sa pag-ingon, “Troy, si Austen gusto nga magpadayon ka—lakip diha sa basketball court—mao nga moanhi ko matag buntag alas 5:15. Pangandam kay dili ko gustong mamukaw nimo—ug nasayud ko nga si Deedra dili sab gusto niana.”

“Dili ko gustong molakaw,” miingon si Troy nako wala madugay, “tungod kay magkauban mi ni Austen kanunay nianang mga buntaga ug nasayud ko nga ang panumduman sakit kaayo. Apan miinsister si John, mao nga miadto ko. Sukad niadtong adlawa ug sa sunod, nag-istorya mi—o ako ang mag-istorya—ug si John maminaw. Ako ang mag-istorya sa tibuok namong pagbiyahe ngadto sa simbahan ug hangtud sa among pagpamauli. Usahay moistorya ko samtang mag-parking ko sa driveway ug magtan-aw sa nagsubang nga adlaw sa Las Vegas. Sa pagsugod lisud, apan paglabay sa panahon akong namatikdan nga nagkalig-on ko sama sa hinay kaayong 6-foot-2-inch (1.88 m) nga basketball player sa Simbahan, labihan ka hinay nga mo-jump shot, apan siya nahigugma ug naminaw kanako hangtud nga ang adlaw mibalik sa pagsubang sa akong kinabuhi.”8

Akong mga kaigsoonan sa priesthood, kon maghisgot kita og home teaching o pagbantay o personal nga pagpangalagad sa priesthood—bisan unsay inyong tawag niini—mao kini ang atong gihisgutan. Kami naghangyo kaninyo isip mga home teacher nga mahimong mga representante sa Dios ngadto sa Iyang mga anak, sa paghigugma ug pag-ampo sa mga tawo nga gisangon kaninyo. Hinaut magmabinantayon kamo sa pag-atiman sa panon sa Dios sa paagi nga haum sa inyong mga kahimtang, akong pag-ampo sa pangalan sa Maayong Tigbalantay natong tanan, gani ang Ginoo nga si Jesukristo, amen.