Η ελπίδα για το φως του Θεού
    Footnotes
    Theme

    Η ελπίδα για το φως του Θεού

    Καθώς επιζητούμε να αυξήσουμε την αγάπη μας για τον Θεό και πασχίζουμε να αγαπούμε τον πλησίον μας, το φως του Ευαγγελίου θα μας περιβάλλει και θα μας ανυψώσει.

    Είσοδος στη διαφώτιση

    Έχω έναν πίνακα που αγαπώ στο γραφείο μου με τον τίτλο Είσοδος στη διαφώτιση. Δημιουργήθηκε από έναν φίλο μου, τον Δανό καλλιτέχνη Γιόχαν Μπέντιν, ο οποίος ήταν ο πρώτος πρόεδρος πασσάλου στην Κοπεγχάγη της Δανίας.

    Ο πίνακας δείχνει ένα σκοτεινό δωμάτιο με μια πόρτα ανοικτή από την οποία λάμπει φως. Είναι ενδιαφέρον για εμένα που το φως, ερχόμενο μέσω της πόρτας δεν φωτίζει ολόκληρο το δωμάτιο -- μόνον τον χώρο αμέσως μπροστά από την πόρτα.

    Για εμένα, το σκότος και το φως σε αυτόν τον πίνακα είναι μια μεταφορά για τη ζωή. Είναι μέρος της κατάστασής μας ως θνητών όντων να αισθανόμαστε ενίοτε σαν να περιβαλλόμαστε από σκότος. Ενδεχομένως να έχουμε χάσει ένα αγαπημένο πρόσωπο. Ένα παιδί μπορεί να έχει παραστρατήσει. Ενδεχομένως να έχουμε λάβει μία ιατρική διάγνωση που μας προβληματίζει. Ενδεχομένως να είχαμε δυσκολίες στην εργασία και να έχουμε φορτωθεί με αμφιβολίες και φόβους ή ενδεχομένως να αισθανόμαστε μόνοι ή ότι δεν μας αγαπούν.

    Όμως μολονότι μπορεί να αισθανόμαστε χαμένοι εν τω μέσω των τρεχουσών συνθηκών μας, ο Θεός υπόσχεται την ελπίδα για το φως Του -- υπόσχεται να φωτίσει την οδό εμπρός μας και να μας δείξει τον δρόμο έξω από το σκότος.

    Ένα δωμάτιο γεμάτο σκότος

    Θα ήθελα να σας πω για μία γυναίκα η οποία μεγάλωσε σε ένα δωμάτιο γεμάτο σκότος -- θα την αποκαλώ Τζέιν.

    Από τότε που η Τζέιν ήταν τριών ετών επανειλημμένως την κτυπούσαν, την μείωναν και την κακοποιούσαν. Την απειλούσαν και την χλεύαζαν. Ξυπνούσε κάθε πρωί χωρίς να ξέρει αν θα επιβίωνε μέχρι την επόμενη ημέρα. Οι άνθρωποι οι οποίοι θα έπρεπε να την προστατεύσουν ήταν αυτοί που την βασάνιζαν ή επέτρεπαν να συνεχισθεί η κακοποίηση.

    Προκειμένου να προστατευθεί, η Τζέιν έμαθε να σταματά να αισθάνεται. Δεν είχε καμία ελπίδα διασώσεως, έτσι σκλήρυνε τον εαυτό της για να προστατευθεί από τον τρόμο της πραγματικότητάς της. Δεν υπήρχε καθόλου φως στον κόσμο της και έτσι απεδέχθη το σκότος. Με μία αιμωδία που μπορεί μόνον να προέρχεται από τη συνεχή και αμείωτη επαφή με το κακό, απεδέχθη το γεγονός ότι οιανδήποτε στιγμή θα μπορούσε να είναι η τελευταία της.

    Τότε, σε ηλικία 18 ετών, η Τζέιν ανεκάλυψε την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Η αγαλλίαση και η ελπίδα για το αποκατεστημένο Ευαγγέλιο διείσδυσαν στην καρδιά της και απεδέχθη την πρόσκληση να βαπτισθεί. Για πρώτη φορά φως εισήλθε στη ζωή της και είδε ένα λαμπρό μονοπάτι εμπρός της. Άφησε το σκότος του κόσμου της και απεφάσισε να φοιτήσει σε σχολείο, σε μεγάλη απόσταση μακριά από τον βασανιστή της. Επιτέλους ένιωθε απελευθερωμένη από ένα περιβάλλον σκότους και κακού -- ελεύθερη να απολαμβάνει τη γλυκιά ειρήνη και τη θαυμαστή ίαση του Σωτήρος.

    Εντούτοις, χρόνια αργότερα, αφού είχε πεθάνει ο βασανιστής της, η Τζέιν προβληματίσθηκε από τα τρομερά γεγονότα της νεανικής της ηλικίας. Βαθιά λύπη και θυμός απειλούσαν να καταστρέψουν το υπέροχο φως που είχε βρει στο Ευαγγέλιο. Συνειδητοποίησε ότι αν επέτρεπε σε αυτό το σκότος να την καταφάει, ο βασανιστής της θα είχε την τελική νίκη.

    Επιζήτησε συμβουλές και ιατρική βοήθεια και άρχισε να συνειδητοποιεί ότι για εκείνην το καλύτερο μονοπάτι για ίαση ήταν να καταλάβει και να αποδεχθεί ότι το σκότος υπάρχει -- αλλά να μην κατοικήσει εκεί. Διότι, όπως ήξερε τώρα, υπάρχει επίσης το φως -- και εκεί είναι όπου επέλεξε να κατοικήσει.

    Δεδομένου του σκοτεινού παρελθόντος της, η Τζέιν θα μπορούσε να γίνει ευκόλως εκδικητική, εμπαθής ή βίαιη. Όμως δεν έγινε. Αντέστη στον πειρασμό να διαδώσει το σκότος, αρνούμενη να ενεργήσει επιθετικά λόγω του θυμού της. Αντ’ αυτού, κρατήθηκε γερά στην ελπίδα ότι με τη βοήθεια του Θεού θα μπορούσε να θεραπευθεί. Επέλεξε να ακτινοβολεί φως και να αφιερώσει τη ζωή της στο να βοηθά άλλους. Η απόφαση αυτή τής έδωσε τη δυνατότητα να αφήσει πίσω της το παρελθόν και να προχωρήσει σε ένα ένδοξο, λαμπρό μέλλον.

    Έγινε δασκάλα και σήμερα, δεκαετίες αργότερα, η αγάπη της έχει επηρεάσει τη ζωή εκατοντάδων παιδιών, βοηθώντας τα να μάθουν ότι έχουν αξία, ότι είναι σημαντικά. Έχει γίνει άοκνη υπερασπίστρια των αδυνάμων, των θυμάτων και των αποθαρρυμένων. Οικοδομεί πνευματικώς, ενδυναμώνει και εμπνέει τους πάντες γύρω της.

    Η Τζέιν έμαθε ότι η ίαση έρχεται, όταν απομακρυνόμαστε από το σκότος και βαδίζουμε προς την ελπίδα ενός λαμπρότερου φωτός. Στην πρακτική εφαρμογή της πίστεως, της ελπίδος και της χριστιανικής αγάπης όχι μόνο μεταμόρφωσε τη ζωή της, αλλά ευλόγησε για πάντα τη ζωή πολλών, πολλών άλλων.

    Το φως προσκολλάται στο φως

    Μπορεί να υπάρχουν ορισμένοι ανάμεσά σας που αισθάνονται ότι το σκότος τούς επηρεάζει. Μπορεί να αισθάνεστε φορτωμένοι από ανησυχία, φόβο ή αμφιβολία. Σε εσάς και σε όλους εμάς, επαναλαμβάνω μία υπέροχη και συγκεκριμένη αλήθεια: Το φως του Θεού είναι αληθινό. Είναι διαθέσιμο σε όλους! Δίδει ζωή στα πάντα 1 . Έχει τη δύναμη να απαλύνει το κεντρί της βαθύτερης πληγής. Μπορεί να είναι θεραπευτικό βάλσαμο για τη μοναξιά και την ασθένεια των ψυχών μας. Σε στιγμές απόγνωσης, μπορεί να φυτέψει τους σπόρους μίας λαμπρότερης ελπίδος. Μπορεί να φωτίσει τις βαθύτερες κοιλάδες λύπης. Μπορεί να φωτίσει το μονοπάτι εμπρός μας και να μας οδηγήσει μέσα από τη σκοτεινή νύκτα στην υπόσχεση για μία νέα αυγή.

    Αυτό είναι «το Πνεύμα τού Ιησού Χριστού» που δίδει «φως σε κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο» 2 .

    Μολαταύτα, το πνευματικό φως σπανίως έρχεται σε όσους απλώς κάθονται στο σκότος και περιμένουν να ανοίξει κάποιος έναν διακόπτη. Απαιτεί πράξη πίστεως να ανοίξουμε τα μάτια μας στο Φως του Χριστού. Το πνευματικό φως δεν μπορεί να γίνει διακριτό με τα μάτια της σαρκός. Ο Ίδιος ο Ιησούς Χριστός δίδαξε: «Εγώ είμαι το φως που φέγγει στο σκοτάδι και το σκοτάδι δεν το κατάλαβε» 3 . Επειδή «ο φυσικός άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού· επειδή, είναι σ’ αυτόν μωρία, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει· επειδή, ανακρίνονται πνευματικώς» 4 .

    Επομένως, πώς ανοίγουμε τα μάτια μας στην ελπίδα για το φως του Θεού;

    Πρώτον, αρχίστε εκεί όπου είσθε.

    Δεν είναι υπέροχο να ξέρουμε ότι δεν πρέπει να είμαστε τέλειοι για να βιώσουμε τις ευλογίες και τις δωρεές του Επουράνιου Πατέρα μας; Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να διασχίσουμε στη γραμμή τερματισμού, για να λάβουμε τις ευλογίες του Θεού. Στην πραγματικότητα, οι ουρανοί αρχίζουν να ανοίγουν και οι ευλογίες τους αρχίζουν να κατασταλάζουν επάνω μας με τα πρώτα βήματα που κάνουμε προς το φως.

    Το τέλειο μέρος να ξεκινήσετε είναι ακριβώς εκεί όπου είσθε τώρα. Δεν έχει σημασία πόσο ακατάλληλοι μπορεί να νομίζετε ότι είσθε ή πόσο μακριά πίσω από τους άλλους μπορεί να αισθάνεστε. Την ίδια στιγμή που θα αρχίσετε να επιζητείτε τον Επουράνιο Πατέρα σας, εκείνη τη στιγμή, η ελπίδα για το φως Του θα αρχίσει να αφυπνίζει, να τονώνει και να εξευγενίζει την ψυχή σας 5 . Το σκότος μπορεί να μη διαλυθεί διαμιάς, αλλά τόσο σίγουρα όσο η νύκτα δίδει τη θέση της στην αυγή, το φως θα έλθει.

    Δεύτερον, στρέψατε την καρδιά σας προς τον Κύριο.

    Εκφράστε τα βαθύτατα συναισθήματά σας μέσω προσευχής και εξηγήστε στον Επουράνιο Πατέρα σας τι αισθάνεστε. Αναγνωρίστε τα ελαττώματά σας. Εκφράστε τα βαθύτατα συναισθήματα και τις επιθυμίες και εκφράστε την ευγνωμοσύνη σας. Αφήστε Τον να γνωρίζει τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζετε. Παρακαλέστε Τον στο όνομα τού Χριστού για δύναμη και υποστήριξη. Ζητήστε να ανοίξουν οι ώτες σας, ώστε να ακούσετε τη φωνή Του. Ζητήστε να ανοίξουν οι οφθαλμοί σας, ώστε να δείτε το φως Του.

    Τρίτον, βαδίστε στο φως.

    Ο Επουράνιος Πατέρας σας γνωρίζει ότι θα κάνετε λάθη. Γνωρίζει ότι θα σκοντάψετε -- ίσως πολλές φορές. Αυτό Τον λυπεί, αλλά σας αγαπά. Δεν επιθυμεί να σας σπάσει το ηθικό. Απεναντίας, επιθυμεί να εγερθείτε και να γίνετε το άτομο που προοριζόσασταν να γίνετε.

    Για τον σκοπό αυτόν, έστειλε τον Υιό Του σε αυτήν τη γη να φωτίσει τον δρόμο και να μας δείξει πώς να διασχίσουμε με ασφάλεια τα προσκόμματα που έχουν τεθεί στο μονοπάτι μας. Μας έχει δώσει το Ευαγγέλιο, το οποίο διδάσκει την οδό του μαθητού. Μας διδάσκει πράγματα που πρέπει να ξέρουμε, να κάνουμε και να είμαστε, για να βαδίσουμε στο φως Του, ακολουθώντας τα βήματα του Αγαπημένου Του Υιού, του Σωτήρος μας.

    Το φως υπερνικά το σκότος

    Ναι, θα κάνουμε λάθη.

    Ναι, θα παραπατήσουμε.

    Όμως καθώς επιζητούμε να αυξήσουμε την αγάπη μας για τον Θεό και πασχίζουμε να αγαπούμε τον πλησίον μας, το φως του Ευαγγελίου θα μας περιβάλλει και θα μας ανυψώσει. Το σκότος θα ξεθωριάσει σίγουρα, επειδή δεν μπορεί να υπάρχει στην παρουσία του φωτός. Καθώς πλησιάζουμε τον Θεό, Εκείνος θα πλησιάσει κοντά σε εμάς 6 . Και μέρα με τη μέρα, η ελπίδα για το φως του Θεού θα μεγαλώνει μέσα μας «λαμπρότερο και ακόμα πιο λαμπρό μέχρι την τέλεια ημέρα» 7 .

    Προς όλους όσοι αισθάνονται ότι βαδίζουν στο σκότος, σας καλώ να βασισθείτε σε αυτήν τη βέβαιη υπόσχεση λεχθείσα από τον Σωτήρα της ανθρωπότητος: «Εγώ είμαι το φως του κόσμου· όποιος ακολουθεί εμένα, δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως τής ζωής» 8 .

    Ένα φως στην Αφρική

    Πριν από μερικά χρόνια, η σύζυγός μου, Χάριετ, κι εγώ είχαμε μία αξιομνημόνευτη εμπειρία στην οποίαν είδαμε να εκπληρώνεται αυτή η υπόσχεση. Ήμαστε στη Δυτική Αφρική, ένα όμορφο μέρος του κόσμου όπου μεγαλώνει η Εκκλησία και οι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών είναι ευχάριστοι. Εντούτοις, η Δυτική Αφρική έχει επίσης πολλές δυσκολίες. Συγκεκριμένως, λυπήθηκα από τη φτώχια που είδα. Στις πόλεις υπάρχει υψηλή ανεργία και οι οικογένειες συχνά πασχίζουν να παράσχουν για τις καθημερινές ανάγκες και για την ασφάλειά τους. Μου ράγισε την καρδιά που έμαθα ότι πολλά από τα πολύτιμά μας μέλη της Εκκλησίας ζουν με τέτοιες στερήσεις. Όμως έμαθα επίσης ότι αυτά τα υπέροχα μέλη βοηθούν το ένα το άλλο να ελαφρύνουν το βαρύ φορτίο τους.

    Τελικώς, φθάσαμε σε ένα από τα οικήματα συγκεντρώσεων κοντά σε μία μεγάλη πόλη. Όμως, αντί να βρούμε ανθρώπους φορτωμένους και απορροφημένους από το σκότος, ανακαλύψαμε έναν πρόσχαρο λαό που ακτινοβολούσε φως! Η ευτυχία που αισθάνονταν για το Ευαγγέλιο ήταν μεταδοτική και ανύψωσε το ηθικό μας. Η αγάπη που εξέφραζαν για εμάς ήταν κάτι που μας έκανε να αισθανόμαστε ταπεινοί. Τα χαμόγελά τους ήταν γνήσια και μεταδοτικά.

    Θυμάμαι να αναρωτιέμαι τότε αν θα μπορούσε πιθανώς να υπάρχει πιο ευτυχισμένος λαός επάνω στο πρόσωπο του πλανήτη. Αν και αυτοί οι αγαπητοί Άγιοι περιβάλλονταν από δυσκολίες και δοκιμασίες, ήσαν γεμάτοι με φως!

    Η συγκέντρωση άρχισε και ξεκίνησα να μιλώ. Όμως συντόμως το ηλεκτρικό διεκόπη στο κτήριο και μείναμε τελείως στο σκότος.

    Για λίγο δεν μπορούσα να δω σχεδόν κανέναν στο εκκλησίασμα, αλλά μπορούσα να δω και να αισθανθώ τα λαμπρά και όμορφα χαμόγελα των Αγίων μας. Ω, πόσο μου άρεσε που ήμουν με αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους!

    Το σκότος στην κυρίως εκκλησία συνεχίσθηκε και έτσι κάθισα δίπλα στη σύζυγό μου και περίμενα να αποκατασταθεί το ηλεκτρικό. Καθώς αναμέναμε, συνέβη κάτι το αξιοσημείωτο.

    Λίγες φωνές άρχισαν να τραγουδούν έναν από τους ύμνους της αποκαταστάσεως. Και κατόπιν άλλοι συμμετείχαν. Και κατόπιν περισσότεροι. Συντόμως, μία γλυκιά και ακαταμάχητη χορωδία φωνών γέμισε την κυρίως εκκλησία.

    Αυτά τα μέλη της Εκκλησίας δεν χρειάζονταν υμνολόγια. Ήξεραν κάθε λέξη κάθε ύμνου που τραγουδούσαν. Και τραγουδούσαν το ένα τραγούδι μετά το άλλο με μια ενέργεια και ένα πνεύμα που άγγιξαν την ψυχή μου.

    Τελικώς, τα φώτα ήλθαν και έλουσαν την αίθουσα με φως. Η Χάριετ και εγώ κοιταχθήκαμε, τα μάγουλά μας υγρά από δάκρυα.

    Εν τω μέσω μεγάλου σκότους, αυτοί οι όμορφοι, υπέροχοι Άγιοι είχαν γεμίσει αυτό το κτήριο της Εκκλησίας και την ψυχή μας με φως.

    Ήταν μία βαθιά συγκινητική στιγμή για εμάς -- μια στιγμή που η Χάριετ και εγώ δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.

    Ελάτε στο φως

    Ναι, κάπου-κάπου η ζωή μας μπορεί να φαίνεται ότι την αγγίζει ή ακόμη και την τυλίγει το σκότος. Ενίοτε η νύκτα που μας περιβάλλει, θα φανεί καταπιεστική, αποκαρδιωτική και τρομακτική.

    Η καρδιά μου θλίβεται για τις πολλές λύπες που ορισμένοι από εσάς αντιμετωπίζετε, για την οδυνηρή μοναξιά και τους κουραστικούς φόβους που μπορεί να βιώνετε.

    Μολαταύτα, δίδω μαρτυρία ότι η ζώσα ελπίδα μας είναι στον Ιησού Χριστό! Είναι η αληθινή, αγνή και δυνατή είσοδος στη θεία διαφώτιση.

    Καταθέτω μαρτυρία ότι με τον Χριστό το σκότος δεν μπορεί να επιτύχει. Το σκότος δεν θα κερδίσει νίκη επί του φωτός του Χριστού.

    Δίδω μαρτυρία ότι το σκότος δεν μπορεί να υπάρχει στην παρουσία του λαμπρού φωτός του Υιού του ζώντος Θεού!

    Καλώ τον καθέναν από εσάς να ανοίξει την καρδιά του σε Εκείνον. Επιζητήστε Τον μέσω μελέτης και προσευχής. Ελάτε στην Εκκλησία Του, δηλαδή στην Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Μάθετε για Εκείνον και για το Ευαγγέλιό Του, συμμετέχετε ενεργώς, βοηθάτε αλλήλους και υπηρετείτε χαρωπά τον Θεό μας.

    Αδελφοί και αδελφές, ακόμη και μετά την πιο σκοτεινή νύκτα, ο Σωτήρας του κόσμου θα σας οδηγήσει σε μια σταδιακή, γλυκιά και λαμπρή αυγή που θα χαράξει βεβαίως μέσα σας.

    Καθώς βαδίζετε προς την ελπίδα για το φως του Θεού, θα ανακαλύψετε τη συμπόνια, την αγάπη και την καλοσύνη ενός στοργικού Επουράνιου Πατέρα «[στον οποίον] δεν υπάρχει κανένα σκοτάδι» 9 . Δίδω μαρτυρία γι’ αυτό, στο ιερό όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.